Recyclen

Vandaag is mijn geluksdag, denk ik zo.. Zwaar bewolkt weer, dat dan weer wel, maar dat leende zich perfect voor een dagje rommelen in huis. Vandaag besloot ik ook naar de återvinningscentral te gaan, de milieustraat van Zweden.. Restafval en gft kunnen we gewoon aan huis kwijt, voor plastic, papier (kranten, tijdschriften en reclamefolders) en papierverpakkingen (o.a. melkpakken en sappakken worden hier apart ingezameld) staan er her en der in de gemeente containers.. Maar heb je dus meer dan dat, dan kun je dus beter in een keer je auto vol laden en naar de grote milieustraat rijden. Precies wat ik deed vandaag. De Zweden zijn namelijk heel erg van het afval scheiden.. Op blikjes van o.a. bier zit statiegeld, net zoals op de kleine plastic waterflesjes. Papierverpakkingen van voedsel moeten apart ingezameld worden. Bijvoorbeeld melk, yoghurt en sappakken of pakjes van bijvoorbeeld tomatenfrito.. Ook blik komt in een aparte container en daar vallen dus ook de aluminium cupjes van theelichtjes onder. Dan is er nog plastic afval, gft, chemisch afval, snoeiafval en dan blijft er nog een klein beetje restafval over..
Vandaag was ik weer in huis verder gegaan en had ik mijn administratie uitgezocht waar door ik een hoop oud papier extra kreeg. Ik besloot in een keer met alles naar de återvinningscentral te gaan.
Voor die in onze eigen gemeente moet ik naar Arlandastad, niet zo gek ver bij mijn werk vandaan, maar vanuit huis toch nog zo’n 18km rijden.. Vandaar dat ik besloot de provinciegrens over te steken en in onze buurgemeente Knivsta mijn afval te droppen.. Scheelde zeker de helft in kilometers en in Zweden ben je niet gebonden aan een gemeente. Afval wegbrengen kost er niks, ongeacht wat je wegbrengt en je hoeft je ook niet te registreren met een pasje zoals in Nederland wel het geval is.
Bij de återvinningscentral in Knivsta, die trouwens lang niet zo groot is als in onze gemeente, was ook een kleine loods waar je spullen kon achterlaten die te goed zijn voor een container en nog een tweede leven waard zijn. Återbruk stond er op de deur, hergebruik.. Je kon er zo binnen lopen en als je iets bruikbaars tegen kwam mocht je het meenemen, met een maximaal van drie items per dag.. Ook ik besloot er eens even een kijkje te nemen en vond toen deze zo goed als nieuwe bakvormen van IKEA in de vorm van een Dalahäst. Er zit zelfs nog geen krasje op.. Hooguit een klein deukje in de rand bij de neus, maar dat is dan ook alles.. En wat je daar dan voor betaald? Helemaal niets. Als je wat bruikbaars tegen komt mag je het dus zo meenemen, voor nop. Dus vandaag heb ik mezelf blij gemaakt met twee gratis bakvormen. ’s Avonds meteen even goed afgewassen en ze zijn klaar voor gebruik.. Bij IKEA zijn ze trouwens uit het assortiment, maar ik heb nu dus nog een set gevonden..
Op de terugweg nog even naar de supermarkt geweest in Knivsta omdat ik door mijn voorraad blauwe bessen heen was.. Ik besloot naar de ICA te gaan en daar bleken de blauwe bessen gewoon in de aanbieding te zijn.. Dus nu heb ik niet alleen gratis bakvormen, maar ook goedkope blauwe bessen! Gisteren had ik al kokosblokjes gehaald, dus toen vandaag Melodifestivalen op tv was had ik weer een snackmix gemaakt. Dit keer van kokosblokjes, blauwe bessen en gedroogde cranberries.. Om vervolgens de rest van de avond languit op de bank door te brengen..

Conservenblikken

Zoals ik eerder al eens schreef ben ik fan van conservenblikjes. Op de een of andere manier vind ik het leuk om die dingen te recyclen, om ze een 2e leven te geven bij mij in huis.. Ik weet niet eens meer hoe ik daar zo mee begonnen ben, maar het was ooit in Nederland.. Waarschijnlijk bij gebrek aan een bloempot..
Hoe dan ook, toen ik op het werk zag dat er ook conservenblikken van een maatje meer in de metaalcontainer belanden, begon mijn creatieve brein weer te ratelen. Want waarom kleine vetplantjes in kleine blikjes planten als je ook grotere planten in grotere blikken kan zetten? De conservenblikken die ik op het werk mee neem zijn zo’n 15cm doorsnee, uiterst geschikt dus voor een 14cm binnenpotje en genoeg grond voor een kamerplant.
Vandaag dus mijn nieuwste exemplaar mee genomen van het werk, een goudkleurig exemplaar met grote ribbels. Wat ik er precies in wilde planten wist ik nog niet, maar dat hij fantastisch zou staan langs de terracotta potjes op de vensterbank was een ding dat ik zeker wist.
Maar we zijn inmiddels al in de avond beland en mijn conservenblik heeft zojuist een 2e leven gekregen. Ik ging na werktijd naar de winkel om een pak hooi te halen en daar stond dus ook een kar met planten restanten voor een spotprijs.. De een meer dood dan levend, maar er stond dus ook een mooie sanseveria tussen. En ja, ook die mocht ik voor een mooi prijsje meenemen.. Thuis de dode bladeren verwijderd, opnieuw ingeplant in een veel ruimere pot, ondergedompeld in water en nu staat mijn sanseveria trots te wezen in zijn conservenblik.
Ondertussen duiken her en der overal conservenblikken op bij mij in huis.. Op mijn bureau (crea werkplek) in de woonkamer heb ik er twee gebruikt om de kleurpotloden en stiften in te zetten, op mijn tafeltje bij de bank staat een klein blikje met vetplantje, op de vensterbank bij mijn eethoek een iets groter blikje met vetplantje, op de hoek van het aanrecht staat een conservenblik waar ik groente in aan het zaaien ben, heb een groot conservenblik op de vloer staan en nu komt er dus ook een nieuwe sanseveria in huis.. Heerlijk al die plantjes om mij heen.. Voorlopig heb ik er nu genoeg om voor te zorgen..

Stordammen

Het leek wel of heel Zweden afgelopen zondag in de natuur zat.. Elke parkeerplaats van een natuurreservaat waar ik voorbij reed stond bomvol met auto’s. Maar het was er dan ook echt wel weer voor. De zon stond hoog aan de hemel, het had ’s nachts gevroren en de temperatuur kwam krap boven het vriespunt uit. Voor mij het ideale weer om de rugzak klaar te maken voor een dagje buitenlucht.
Op het programma stond Norra Lunsens naturreservat, het natuurgebied tussen Knivsta en Uppsala. Het zal jullie vast wel bekend in de oren klinken als jullie mijn eerdere weblogs ook hebben gelezen. Het is namelijk een van de natuurgebieden hier in de regio waar ik vaker kom. Een keer had ik de auto geparkeerd aan de 255 bij Plantskolan (zie bijgevoegde kaart), maar meestal parkeerde ik bij Nyby, niet zo gek ver van Fläktanstugan vandaan waar ik dan altijd een lunchpauze of fika inlaste. Maar ja, dat stukje bos ken ik inmiddels. Fläktanstugan is bekend terrein voor mij en de verdere wandeling daar na ook. Ik weet dat ik ook daar over de houten loopplanken moet lopen bij het moeras en dat ik een eind verderop na een lang bospad gelopen te hebben bij Micksmossen uit kom, ook een van de vele wetlands die het gebied rijk is.
En dus besloot ik om maar eens een andere kant op te gaan. Ik parkeerde voor de verandering mijn auto bij Stordammen, een kleine parkeerplaats buiten Bergsbrunna, Uppsala. Na 100 meter lopen of zo kwam ik bij de rustplaats in het bos.. En mooi dat het er was… Twee grillplaatsen gelegen aan een meertje in de zon.. Dus het was een perfecte plek voor een lunch om vervolgens aan de rest van mijn wandeling te beginnen. En ik was trouwens niet de enige die dat idee had.. Het was er druk met gezinnen met kinderen die van het mooie weer aan het genieten waren. Maar dat mocht de pret niet drukken..
Na een goede lunch ben ik verder het bos in gegaan. Ik had op de kaart al een route uitgestippeld, dus nu was het alleen maar een kwestie van de rode route volgen en bij “knooppunten” op de wegwijzers kijken welke kant ik moest aanhouden.. Maar ook hier moest ik onderweg menig houten loopplank passeren om verder te komen. De grond was namelijk behoorlijk drassig en sommige gebieden stonden ook gewoon flink onder water. Maar dat is juist het mooie aan dit natuurreservaat. Die houten loopplanken maken de wandeling net iets uitdagender en de moerasgrond maakt het net iets spectaculairder.
Het rondje dat ik deze keer heb gelopen was ook niet zo heel erg groot. Voor nu was het precies goed. Ik kwam ook op een punt uit in het bos waar ik al vaker ben geweest en waar ik weer had kunnen afbuigen naar Micksmossen, maar dan liep ik weer helemaal uit de richting.. Dus ik heb de cirkel maar gewoon rond gemaakt tot ik vanzelf weer bij Stordammen uit kwam waar de zon inmiddels laag over het meertje scheen.. Hier heb ik toen ook nog een laatste fika gehouden voor ik weer terug ging naar de auto. De zon zakte toen steeds verder achter de auto en met een temperatuur van bijna -3 werd het wel ietsjes frisser.
Maar met een strakblauwe lucht en zon was het weer een fantastische wandeling. Onderweg weer een hoop mooie natuur gezien, waaronder een zeer mosrijk gebied waar een verscheidenheid aan mossen groeiden en vele stukken bos waar het grondwater enorm hoog stond. Er viel dus ook weer genoeg te fotograferen onderweg.. De bijgevoegde foto’s zeggen vast al wel genoeg…

Experimenteren

Vandaag was eigenlijk alle reden voor een feestje! Vandaag heb ik namelijk mijn 700e weblog geschreven sinds ik 4 jaar en 4 maanden geleden begonnen ben met schrijven.. En dat is toch al heel wat.. Maar vandaag heb ik ook weer opnieuw geëxperimenteerd met de oven. Vandaag heb ik namelijk chips gemaakt. Gewoon wat aardappelschijfjes op de bakplaat, beetje invetten met olie, kruiden naar keuze en bakken maar.. Ik kan jullie mededelen dat ook dit experiment geslaagd is en ze heerlijk waren. De smaak die je van chips mag verwachten, alleen lang niet zo vet.
Vandaag was het ook tijd voor de 1e aflevering van Melodifestivalen, het Zweedse nationale Songfestival om zo de deelnemer te kiezen die straks in mei naar Rotterdam mag.. Vier halve finales, een 2e kans ronde en straks in maart de finale.. Waar ze in Nederland geen inbreng hebben en al lang iemand gekozen is, moeten wij hier nog 6 weken wachten voor we uiteindelijk weten wie ons straks gaat vertegenwoordigen op het Songfestival. Spannend dus!
Ook heb ik hier boven gezelschap gekregen van Sven en Emil die gezellig rondjes lopen in de ren.. Zolang ze al uit de kooi zijn komt er al geluid uit die twee en lopen ze piepend door de ren, dus helemaal rustig tv kijken was er niet echt bij.. Maar goed, ze bewegen tenminste en een beetje gezelschap kan nooit kwaad.. Heerlijk zo’n avondje relaxen op de bank.. Caafjes in de ren, lingonsap om te drinken, zelf gebakken chips en Melodifestivalen op tv (inmiddels afgelopen).. Zo kom ik de avond wel door..

Appelchips

Laten we het vandaag eens hebben over uitstelgedrag.. Of het besmettelijk is of erfelijk weet ik niet, maar ik schijn er volgens mij chronisch last van te hebben..
En misschien is het ook wel geen uitstelgedrag, misschien ben ik wel gewoon ontzettend snel afgeleid.. Ik heb gewoon ook veel dingen aan mijn hoofd.. Niet dat ik nou de hele tijd rond loop met alle dingen die ik nog “moet” doen, maar mijn hoofd draait soms gewoon overuren van alle ideeën die er weer insluipen.. Dat begon al met het maken van dat moodboard, met het meenemen van conservenblikken op het werk.. Als ik zie dat het weekend volop zon meldt, kan ik de hele week al plannen maken over waar ik die dag weer wil gaan wandelen of mountainbiken..
Ik kan uren fantaseren over mijn toekomst, hoe ik mijn huisje wil inrichten als ik eenmaal ooit kan verhuizen, helemaal opgaan in de boeken die ik lees, maar ook ineens radicaal mijn plannen omgooien als ik weer van die spontane ingevingen krijg.. En daar ben ik de laatste tijd nog al goed in geloof ik…
Zoals gisteren dus. Ik weet niet eens hoe ik er bij kwam, maar ik bedacht me ineens dat ik wel eens wilde proberen om appelchips te maken. Een stuk gezonder dan een zak chips open trekken.. En aangezien ik nog twee appels in de koelkast had liggen die op moesten vond ik het wel het proberen waard. En dus besloot ik, toen ik gisteren thuis kwam uit het werk, om appelchips te maken. Nou is dat op zich niet eens zo heel veel werk, maar daardoor bleef er wel weer een ander klusje liggen..
Nou goed, appelchips dus.. Met de kaasschaaf appel in schijfjes, verdelen over een bakplaat (dat ze elkaar niet overlappen), bestrooien met kaneel en minsten 1,5 uur op 100 graden in de oven.. Ondertussen kon ik, met af en toe een blik werpen op de oven, iets anders gaan doen.. Na 1,5 uur was de oven klaar en waren mijn appeltjes droog en krokant. Nou, het werkt dus echt.. Ik heb gisteravond voor de tv mijn eigen gemaakte snackmix gegeten. Ik had nog een zak gedroogde cranberries in de kast staan, kokosschaafsel en nog wat blauwe bessen in de koelkast. Deze gemixt met de zelf gebakken appelchips en ik had een lekker tussendoortje voor op mijn tv avondje.. In een luchtdichte trommel kan je ze wel een aantal dagen bewaren, maar ik merk wel dat je er ook niet te veel van in een keer moet eten, hoe verslavend ze eigenlijk ook zijn.. Natuurlijk ga ik nu niet elke week appelchips maken, het moet namelijk nog wel lekker blijven.. Maar zo nu en dan een bakplaat in de oven schuiven kan geen kwaad.. Zeker niet voor de lekkere trek!