Wenngarn slott

Schreef ik eerder vandaag al over de enorme wolkbreuken die ik gisteren had mee gemaakt hier, zag ik net beelden online van het station in Uppsala, hier een half uur rijden noordelijker.. De volledige stationshal stond blank en mensen waren er zelfs al aan het zwemmen om af te koelen.. Dus ja, dat het hard geregend had hier in de regio is dus wel duidelijk..
Maar er waren ook nog momenten dat het niet stond te regenen. En juist toen was ik naar Wenngarn Slott geweest. Om deel te nemen aan het zeer uitgebreide ontbijtbuffet. Want na al die dagen van pech en ellende had ik dat wel verdiend. En nou kan ik wel zeggen je moet het echt eens geprobeerd hebben, maar ja.. Jullie wonen natuurlijk niet in de buurt. Maar het is een ontbijtbuffet waar je u tegen zegt. Aan de kassa betaal je maar 95 kronen en daarna mag je zoveel eten als je wilt. Ze hebben werkelijk van alles. Van yoghurt met muesli tot kokoskoekjes aan toe.. Croisantjes, knäckebröd, gewoon brood, een enorme keuze in beleg, vers fruit, verse sapjes, paprika stukjes in allerlei kleurtjes.. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er. En druk dat het er is.. Buiten op het terras zat natuurlijk alles vol, maar binnen was nog plek.. Daar was nog een tafeltje vrij, maar dat had een heel andere reden. Door de enorme regenval van die ochtend was zelfs een deel van de bakkerij blank komen te staan. En dan te bedenken dat er later op de dag nog twee van die wolkbreuken zijn geweest.. Er stonden zelfs lange rijen voor het buffet..
Nadat ik mijn buik vol had gegeten besloot ik buiten maar wat rond te wandelen. Het was inmiddels opgeklaard, al was het wel zwaar benauwd geworden na die regenval.. Maar bij het slot ligt ook een natuurreservaat en ik die van wandelen houd moest daar natuurlijk meer van weten. Het was klein en niet zoals de meeste van de reservaten waar ik gewandeld heb, maar dat maakte niet uit. Voor gisteren was het goed genoeg. Je liep namelijk een groot deel van de wandeling door open weilanden waar dus ook schapen en koeien liepen te grazen. Het eerste stuk door de koeienwei ging nog over een looppad van houten planken, daarna door de wei zelf. Tot dat je weer de omheining kon oversteken via een houten bruggetje waar het vee niet over heen kon komen. Dan liep je langs het schrikdraad op en in de verte was een vogeluitkijktoren, die te bereiken was via een houten brug.
Omdat de lucht begon te betrekken besloot ik het binnendoor pad maar te nemen door het bos. Dit was inderdaad een stukje korter, maar kwam niet veel later uit bij een groot weiland waar je letterlijk zigzaggend door heen moest vanwege de vele schapen stront.
Daarna ben ik nog bij het slot zelf wezen kijken en nog even blijven hangen bij een kleine backlukloppis (kofferbakverkoop). Maar toen kwam er ineens zo’n gitzwarte lucht opzetten dat mijn gevoel zei dat het verstandiger was om naar huis te gaan.. En maar goed ook, want niet veel daarna kwam dus die hele bak met ellende uit de hemel vallen en kregen we twee wolkbreuken kort achter elkaar.

Advertenties

Van de regen in de drup

Vandaag stond er weer eens wat leuks op de planning. Op aanraden van Joep moest ik na de ellende van de afgelopen dagen maar eens lekker gaan ontbijten bij Wenngarn Slott. Gisteren nog, het werd minder heet dan de afgelopen dagen en het waaide stevig, ideaal weer dus om het gastenverblijf in orde te maken voor de gasten die gisteravond zouden inchecken.. En wat denk je? Viel voor onderhand drie uur lang de stroom uit.. Niet alleen bij ons hoor, maar in een groot deel van Sigtuna. Vattenfall deed wel hard zijn best om het te repareren, maar toch.. Het zorgde wel weer voor de nodige vertraging..
Dus ik besloot maar op Joep zijn aanbod in te gaan en als ik er om 8.00 zou zijn dan waren alle taartjes er nog van het ontbijtbuffet.. Nou, mooi niet dus.. Ik bedoel, die taartjes zullen er vast geweest zijn, maar ik was er niet.. Wel netjes op tijd mijn wekker gezet, barste er om 6.45 toch een noodweer los hier.. Storm, onweer met felle bliksem, hoosbuien.. In een mum van tijd werd de boel weer even goed blank gezet buiten.
Het oorspronkelijke plan was om met de MTB te gaan, tenslotte was het helemaal niet zo gek ver van Sigtuna vandaan.. Maar het weer was zelfs te slecht om met de auto te gaan, je kon geen hand vol ogen zien want het was een waas van regen buiten. Waarschijnlijk hadden je ruitenwissers snelste stand al dat water niet eens kunnen verwerken.
Toen het na iets meer dan een uur minder hard was gaan regenen besloot ik er toch maar met de honden uit te gaan. Ik had ze alle drie meegenomen omdat ik niet veel zin had om twee keer door die regen te sjouwen. Blijkbaar moesten ze alle drie ook nodig want geen een hond vond het erg om in de regen te lopen. Halverwege het rondje hebben ze de zondagsrust nog even goed verstoord door het met z’n drieën op een blaffen te zetten toen er een haas in het veld liep.
En bij thuiskomst wilde Karhu nog wel naar de ren toe, Raban twijfelde en Charlie was vastberaden: no way dat ik met dit weer in de garage ga liggen. Oftewel, alle hondjes mochten weer mee terug naar binnen, waar na Charlie zich weer heerlijk nestelde op het kussen in de gang.
Dan maar bij thuiskomst naar de ren.. Nou, ik kan je zeggen, die ren hebben ze vandaag niet meer gezien.. Ik liep nog bij Wenngarn (meer hier over in mijn blog van morgen) toen er ineens een gitzwarte lucht kwam opzetten waarbij het ook al begon te rommelen.. Het eerste wat ik dacht was wegwezen hier en zorgen dat ik thuis ben voor dat ook dat noodweer los barst..
En ik was op tijd thuis.. Ik werd begroet door de hondjes bij de voordeur en Raban stond al met kluifie in zijn bek klaar om eruit te mogen.. Maar toen werd het ineens akelig donker in huis, begon het harder te rommelen in de lucht en werd werd Raban alleen maar onrustiger.. Iets in mij zei dat die ren geen goed plan was en ik had het nog niet gedacht of er plenste me toch een lading water uit de lucht.. Een heuse wolkbreuk met rukwinden, onweer en alles wat je maar bedenken kan..
Raban had het niet meer.. Hij sprong bij me op de bank en dook weg in mijn oksel, waarna ik hem tot drie keer toe van de bank heb moeten tillen. Honden mogen niet op de bank en dus was ik maar op de grond gaan zitten.. Ik zat nog geen twee tellen of Raban dook boven op me en ging op mijn schoot zitten bibberen..
Die hond is doodsbang voor onweer..
Later dreigde het op te klaren en dacht ik dat het onweer over zou gaan, maar Raban week niet meer van mijn zijde. Er viel nog een fijne plensbui, waarmee ik dacht dat we het wel gehad zouden hebben. Maar toen werd het ineens zo donker en dacht ik eerst dat we hagel zouden krijgen.. Maar wolkbreuk nummer twee had zich aangekondigd.. Twee fikse wolkbreuken in zeer korte tijd.. En enorme lading regenwater is er even naar beneden gestort hier.. En toen het eenmaal weer op klaarde? Toen ging de achterbuurman dood leuk zijn drassige grasveld maaien..
’s Avonds tijdens het wandelen met de honden was het ook weer opgeklaard. Wel was het een modderboel en stonden overal de plassen water, maar gelukkig heb ik ook een goed paar regenlaarzen hier in Zweden.. Ben benieuwd wat het weer morgen ons te bieden heeft…

Shitdag..

Gisteren was letterlijk een shitdag.. Nou ja, eigenlijk begon die op woensdag al. Ik was pruimen aan het plukken (ja, de pruimenboom hier bij het zwembad puilt uit van de pruimen en vele takken zijn al doorgebogen van de droogte en het gewicht) en zag tot mijn verbazing dat het water in het zwembad stil was komen te liggen. Er zat geen beweging meer in en dat kon maar een ding betekenen: de zwembadpomp was uitgevallen. Nou zit de volledige installatie in het gastenverblijf onder een luik in de woonkamer en de huidige gasten zouden de ochtend erop uitchecken, dus echt zorgen maken deed ik mij niet. Ik appte Joep voor advies en hij heeft mij toen telefonisch uitgelegd hoe ik de pomp weer aan kon zetten.. Appeltje, eitje dacht ik, dat gaat mij wel lukken..
Komen nog geen 10 minuten later de gasten uit het gastenverblijf terug van hun dagtocht. Vraagt mevrouw aan mij (een in Amsterdam wonende Engelse) wij hadden vanmorgen geen stroom in het huisje, had jij daar ook last van? Nou nee, alles bij ons in huis was prima in orde. Dus ik vroeg haar waarom ze dat niet even gemeld had want dan had ik (ja, ik heb voor Karwei de vakopleiding elektriciteit en verlichting gehad) kunnen komen kijken.. Maar de reden was, toen ze rond 10.30 waren vertrokken dat ze mij niet in de woonkamer hadden zien zitten en dus maar niet aangebeld hadden.. Terwijl ik in de bijkeuken gewoon met mijn was bezig was geweest..
Ik besloot om 15.30 maar met mevrouw mee te lopen naar het huisje, maar toen bleek dat er nog steeds geen stroom was en ik de hoofdschakelaar niet meer omgezet kreeg gingen bij mij alle alarmbellen af. Ik legde meteen een link met het zwembad en de rest van het huisje en dacht aan die koelkast van die mensen die in deze moordende hitte gewoon 5 uur zonder stroom had uit gestaan..
Voor de 2e keer die dag hing ik met Joep aan de telefoon en zijn advies was om te kijken of er in het keldertje (onder dat luik dus waar ook de zwembadpomp zit) geen water zou staan.. Nou, je raad het denk ik al……
Er viel een stilte aan de telefoon en het enige wat we konden uitbrengen was shit. Letterlijk en figuurlijk.. De stroomstoring werd veroorzaakt door een defecte pomp van het rioleringssysteem, die overigens alleen maar stil kan slaan als er andere dingen dan normaal toiletpapier worden door gespoeld. Toen ik de stekker van die pomp eruit had getrokken kreeg ik ook de hoofdschakelaar weer omgezet, wat betekende dat in ieder geval de koelkast weer zijn werk kon doen, al wilde ik liever niet weten hoe het er van binnen uit zag.
Het hele rioleringssysteem in het gastenverblijf lag plat. Alles. Je mocht niet meer naar de wc, niet meer douchen, niks meer door de gootsteen spoelen, de vaatwasser mocht niet meer aan. Gelukkig hebben wij hier bij de voordeur om de hoek een toilet en douche zitten waar de gasten die avond gebruik van konden maken, maar in dat huisje was niks meer mogelijk.
Vanaf zijn vakantieadres probeerde Joep een mannetje te regelen die hier kon komen om een compleet nieuwe pomp (godzijdank hadden we al een reservepomp thuis) te installeren en wat ik kon doen nadat die gasten ’s morgens waren uitgecheckt alles open smijten daar, luik openen en met de waterstofzuiger aan de slag..
Maar toen ik het huisje in kwam zaten er al een aantal dikke vliegen in het keukentje.. En iedereen weet wel dat als er ergens vliegen zitten dat er iets niet goed is.. De hele gootsteen stond vol vuile vaat (even creatief een emmer warm water pakken, daar in afwassen en dat water vervolgens buiten in de struiken kiepen was er niet bij), de vaatwasser die op een kiertje open stond rook je vanaf een afstandje (vol vuile afwas van een aantal dagen) en over de koelkast nog maar te zwijgen. Dat in combinatie met het luik dat open moest en waar ook geen al te beste lucht vandaan kwam maakte de chaos compleet.. De temperatuur buiten was inmiddels opgelopen tot over de 30 graden, mijn shirtje plakte aan alle kanten, maar ik moest door..
Ik ben maar begonnen om al die half bedorven etensresten (inclusief pannetje rijstprut en een gebruikt koffiefilterzakje) uit het huisje te verbannen, dit om de helft van de vliegen hier al mee te verminderen. Ook lagen er zoveel kruimels op de vloer dat Hans en Grietje er jaloers op zouden worden, maar waar ook dus een hele invasie mieren op af dreigde te komen..
Daarna heb ik mezelf maar proberen te vermannen en heb ik grote stukken karton gepakt en de waterstofzuiger.. Gelukkig kwam niet veel later Shaun, de man van de pomp die het klusje van mij overnam en een hele nieuwe pomp kwam installeren..
Na drie uur noeste arbeid was hij eindelijk klaar, kon hij een frisse douche nemen en werkte alles weer zoals het werken moest..
Ik ben het huisje nog in geweest om in ieder geval de vaatwasser aan te zetten en vast de handdoeken op te halen voor de wasmachine (om ook nog eens al die bedden af te halen had ik echt geen puf meer), maar beter werd het er niet op.. De combinatie van de penetrante geur, de extreme hitte en moeheid heeft mij genekt.
Ik ben op de bank gaan liggen hier binnen en na een tijdje ging het wel weer.. Veel honger had ik niet, eigenlijk nauwelijks maar ik moest eten van mezelf omdat de honden ook nog met mij mee wilden wandelen.. Ik maakte een sandwich voor mezelf en een kop soep, waar na ik de honden naar binnen heb gehaald voor hun avondeten. Daarna ben ik met ze het veld in gegaan en hebben we nog een heerlijke avond gehad in de zonsondergang, maar vandaag moeten we weer door..
Alles in het gastenverblijf staat al de hele ochtend wagenwijd open om te ventileren en mijn belangrijkste taak is om die lucht eruit te krijgen en het huisje weer schoon. Morgenmiddag checken er weer nieuwe gasten in, so i have a job to do..

Gelukkig waren die gasten wel zo stom geweest om een zo goed als nieuwe fles douchegel te vergeten, dus die is gisteravond mooi door mij toegeëigend. Ik vond dat ik die wel verdiend had toen ik een goeie douche ging nemen..

Wandelen in het veld

Na een radiostilte van een aantal dagen heb ik eindelijk de energie en tijd weer gevonden om jullie op de hoogte te houden van mijn Zweedse leven.
Het is hier nog steeds godsgloeiende heet (afgelopen dinsdag was het 38 graden hier!!) en ook het gevaar voor bosbranden is nog lang niet geweken. Sterker nog, er staan nog steeds hele gebieden in lichterlaaie hier in Zweden.. Ook geldt er nu een algeheel vuurverbod voor het hele land. Zelfs BBQ-en in eigen tuin is vanaf een paar dagen ten strengste verboden..

Omdat ik de laatste dagen steeds vaker later op de avond met de honden ben gaan wandelen, is het er ook niet meer van gekomen om de boel up-to-date te houden hier.. Ik zocht het ook even niet meer om daarna nog de laptop aan te zetten, erg veel nieuws had ik toch niet te melden. Het is heet, snikheet en de hoogtepunten van de week zijn de uitstapjes naar de supermarkt waar je even heerlijk door de met airco gevulde gangpaden kan struinen. Voor de rest zit ik veel thuis. Voor uitstapjes is het gewoon veel te heet, boswandelingen zijn niet aan te raden met deze hitte en kans op branden en de MTB is ook al weken niet meer van stal gehaald. Kortom, de hitte heeft hier de overhand.

Maar vandaag was ik eerder op de avond gaan wandelen met de honden. Ik had het bos overgeslagen omdat je in het open veld aan de bosrand heerlijk in de wind liep. Precies wat die honden ook nodig hadden..
En waar het veld vorige week nog geel en dor was, lijkt het alsof het na die plensbui van afgelopen zaterdag weer een heel nieuw leven had gekregen.

[Voordat ik het vergeet te vertellen, afgelopen zaterdag kregen wij een soort van noodweer op ons dak. De lucht betrok helemaal, het onweerde, begon gigantisch te waaien en die donkere wolk die boven Sigtuna hing brak ineens open en we kregen letterlijk een wolkbreuk te voorduren. Alleen stond in no time blank hier en de dakgoten konden die hoeveelheid water niet eens meer aan. Het was gewoon soppen op ons grasveld en de plassen water stonden gewoon op de gruisweg..]

De honden vonden het maar wat leuk dat ze door het veld mochten lopen. Hoewel ze aangelijnd zaten genoten ze volop. Raban had een stokje gevonden en ging er mee in het gras liggen (moest natuurlijk kapot), Karhu ging gras eten en vond alle bloemetjes machtig interessant. Heerlijk in de wind en de zonsondergang.
Later op de avond ook nog met Charlie door het veld gelopen. Charlie gaat altijd alleen met mij mee wandelen nadat eerst Raban en Karhu zijn geweest.
Soms neem ik ze ’s morgens wel eens alle drie mee en gaat het prima, maar ’s avonds is dat geen optie. Vooral niet met al die wilde beesten die in het bos lopen.. Maar vandaag, vandaag kozen we voor het open veld..

Uitlaatrondje

Even geen uitlaatrondje door het bos vandaag, maar heerlijk door het open veld langs de bosrand in de wind.. Wat een verademing! Lekker de wind door de vacht van de honden.. Raban zijn krulletjes gingen er gewoon van wapperen.. Voor Karhu waren er in het veld een stuk minder prikkels dan in het bos, dus even een avondje geen getrek en overdreven gesnuffel was ook wel lekker.. 😌

De rest van wat mij bezig houd in mijn Zweedse leven volgt later deze avond..