Sveriges radio

Meestal breng je van een reis door Zweden ook wat muzikale ontdekkingen mee naar huis. Waar ik op de Duitse wegen geen zin had in de WDR en daarom mijn cd’s van ABBA, Axwell & Ingrosso en Avicii maar heb grijs gedraaid, probeerde ik in Zweden toch enigszins een radiozender op te pikken. Vooral op de eindeloze wegen was een goeie soundtrack een aangename bijkomstigheid en dus begon ik de hele FM band af te zoeken naar een zender die mij net die ene leuke hit kon geven.
Maar ja, nou blijken ze in Zweden goed te zijn in praten.. Heel veel praten. Vooral op de radio en op zenders als SR P4, te vergelijken met onze radio 1 of 2. Al ligt de verhouding gesprekken en muziek daar overduidelijk op 80/20.
Dus werd het verder zoeken. Kijken of je die ene commerciële zender als Rix FM of Mix Megapol kon vinden, opzoek naar dat ene leuke vakantiehitje..

Ik vond Rix FM, maar waarom Rix FM luisteren als ik die in Nederland ook via de laptop kan luisteren? Ik kwam uit bij Mix Megapol. Naja, tot op zekere hoogte. Want hoe verder ik het beboste gebied in reed, hoe slechter de ontvangst werd en ik dus weer was overgeleverd aan een van mijn vele cd’s..
Maar.. Er was één nummer.. Ik hoorde het op de radio en kon het niet thuis brengen. Een mix tussen schlager en alternatief misschien.. Het was in ieder geval Zweedstalig. Het journaal kwam, kort want er waren geen files te melden, een reclameblokje dat elke keer hetzelfde is en na een paar nummers á la Kate Perry en Ed Sheran hoorde ik het nummer nog een keer. En later nog een keer. Het deuntje bleef de rest van de dag in mijn hoofd zitten.. Als dat nummer zo vaak voorbij komt op de radio, dan moet het wel een hit zijn..

Ik probeerde het refrein te onthouden en probeerde later op internet uit te zoeken wat ik gehoord had. Op de website van Mix Megapol kon je precies zien welke nummers ze dat uur gedraaid hadden.
Kamferdrops met Jag Trodde Änglarna Fanns.
Met ondehand 19 miljoen streams op Spotify moet het wel een hit zijn in Scandinavië, al wint het nummer op dit moment alleen flink aan populariteit in zowel Zweden als Noorwegen. Het nummer is een cover van het Noorse duo Ole Ivars en Kikki Danielssons die er in 1999 een hit mee scoorde. Dat verklaard misschien ook wel een beetje de schlagerachtergrond. En nu is het de beurt aan het Noorse Kamferdrops die er op zijn beurt weer een dikke hit van heeft weten te maken met zowel de Noorse als Zweedse taal.

Ik vind hem in ieder geval goed. Zodra ik hem op de radio voorbij hoorde komen ging de radio op standje harder om ongegeneerd mee te kunnen zingen. Want ja, wie ziet dat nu in Zweden op die wegen waar je misschien 3 auto’s in een half uur passeert?

Zelfs nu ik terug ben in Nederland blijft het een leuk nummer. Samen met al die anderen (o.a. Kamferdrops – Tusen Bitar en Darin – Tvillingen) die ik voorbij hoorde komen bij Mix Megapol. Dus misschien zit er wel weer een nieuw cd-tje aan te komen.. Kan ik straks in Nederland nog lang na genieten van al die leuke nummers van de Zweedse radio..

Advertenties

Ondertussen in de Deense territoriale wateren..

Heb ik weer.. Wil je eerder deze avond lekker gaan douchen hier (ik heb tenslotte een privé hut hier met eigen douche en wc), staat ineens de hele boel blank.. Gewoon, zeker wel een paar centimeter water onder de wc en wastafel. Blijkt het water niet meer weg te lopen door het doucheputje.. Alsof ik de afgelopen weken nog niet genoeg water heb gezien..
Dus ik naar het informatiepunt, toevallig gevestigd op hetzelfde dek als mijn hut (lekker makkelijk, gang door, hoek om en recht door) om hier een melding van te maken. Of ik overgeplaatst wil worden naar een andere hut is de vraag.. Nou, ik ben klaar met douchen en heb heerlijk gedoucht, dus als er iemand even dat water weg dweilt zodat ik niet met rubber laarzen aan hoef tanden te poetsen (zit tenslotte niet meer op de camping) ben ik al tevreden..
Nou, ze zouden de technische dienst er op af sturen.. Klopt er even later zo’n mannetje op mijn deur, rommelt wat in het doucheputje, spoelt liters water weg en zegt ja, het is weer gefikst. Ik zal nog even iemand bellen om al het water op te dweilen.. Want ja, technisch mannetje is blijkbaar niet de gene die dat op gaat knappen, hij had ook geen dweil of niks bij.. Daar hebben ze vast weer iemand van de huishoudelijke dienst voor..
Kwartier, 20 minuten later weer geklop op mijn deur. Staat er ineens een mannetje (naja flinke man, waarschijnlijk zo’n hoge pief) strak in pak met zo’n naambordje op voor de deur met schoonmaakmiddelen in zijn hand. Oké, blijkbaar is hij de gene die het dus verder mag opknappen.. Gewapend met een trekker, een dweil en een spuitbus met een lekker geurtje tegen eventuele stankoverlast verdwijnt hij in mijn douchehok. Eind goed, al goed. De rubberlaarzen kunnen in de auto blijven liggen en de wateroverlast is weer opgelost. Tot zo ver mijn avontuur hier op de Stena Scandinavica.

Lang dagje wel zo.. Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren en om half 11 lag ik al in een van de zwembaden van Roselundsbadet, een groot zwemcomplex op nog geen 500m van de camping. Je had hier een avonturenbad met glijbanen, een stroomversnelling en bubbelbaden en een officieel 50m wedstrijdbad waar ik zo’n baantje of 9 op en neer heb gezwommen.
Daarna terug gegaan naar de camping voor een laatste lunch bij de tent en om daarna de auto in te pakken en de tent af te breken. Vanmorgen zat deze nog vol condens van de nacht, maar nu door de zon zo goed als opgedroogd.
Nadat ik uitgecheckt was had ik nog wat vrije tijd over en ben ik nog naar het centrum gegaan om iets te kopen voor mijn zus en Daan en heb ik mijn laatste kronen zo goed als uitgegeven in de supermarkt zodat ik thuis weer even vooruit kan met al dat lekkere Zweedse eten.

En toen stond mijn laatste grote autorit door Zweden op de agenda. Van Jönköping een rechte weg naar Göteborg in het westen. Het begin was weer zo’n weg waar je maar 90km mocht en soms 100 en waar je pas om de paar kilometer de kans had om die vrachtwagens voor bij te gaan die moeite hadden om tegen de berg op te rijden. Daarna werd het gelukkig een tweebaansweg en mocht je 110, maar iedereen reed gewoon met een snelheid van minstens 120.
Alleen bij Göteborg kwam ik weer lekker in de file te staan. Ja, Zweden kent ook file. Vooral rond de grote steden en al helemaal als er een ongeluk is gebeurd. Gelukkig had ik daar niet al te veel tijd mee verloren en was ik nog op tijd bij de boot om in te checken. Een dag langer in Zweden had mij ook niet uitgemaakt, maar ja.. Ik had tenslotte al betaald voor deze overtocht..
Mijn hut was snel gevonden op de boot. Normaal slaap ik altijd op dek 9, deze keer mocht ik een dek lager slapen. Op het entertainment dek, dat dan weer wel.. Zoals ik al eerder schreef zit op dit dek de informatiebalie, maar ook een hoop gokautomaten, een restaurant en een bar met live muziek. En dan praat ik nog niet eens over dek 7, waar nog meer te eten valt en een complete winkel zit.
Maar mensen kijken is hier al entertainment op zich, haha.. Van opgetutte vrouwen in gala outfit tot truckers waar nog net niet de broek van afzakt, er loopt hier werkelijk van alle lagen van de bevolking wel wat rond.

Maar zoals gewoonlijk was ik weer op het bovendek te vinden. Het uitzicht dat ik vorig jaar heb moeten missen (moest toen noodgedwongen via de brug bij Malmö) kreeg ik nu wel te zien. Fraaie vergezichten over Göteborg stad en de haven en de zon die de hemel voor het laatst nog even in een gouden waas hulde voor hij daadwerkelijk de wereld zwart deed kijken.
We voeren open zee op en het donker van de avond viel in. Tijd om naar binnen te gaan en een hapje te eten in mijn favoriete betaalbare cafetaria. Daarna kwam die heerlijk warme douche en de rest is geschiedenis…

If I could turn back time..

Mijn laatste nachtje hier in Zweden… Zo, het hoge woord is er uit. Het is definitief, het staat nu zwart op wit.. Morgenavond slaap ik weer op de boot naar Kiel in Duitsland.. Pfff..

Oké, we beginnen even opnieuw.. Vandaag.. Nee, laat maar.. Ik kom er toch niet onderuit. Vandaag is echt mijn allerlaatste nachtje in de tent. En als ik zou moeten beschrijven hoe ik me op dit moment voel? Volgens mij hoef ik jullie dat niet eens meer uit te leggen..

Zo’n 2,5 week lang heb ik in Zweden rond getoerd. Ik kwam aan land in Göteborg om vervolgens mijn reis door Småland te beginnen in Älmhult in zuid-Småland. Van daar uit ben ik via Växjö om hoog gereden naar Västervik aan de oostkust voor een weekendje zee en natuur. Nadat weekendje ben ik naar het hart van Småland gereden en heb ik bijna een week in Mariannelund op de camping doorgebracht om vervolgens vandaar uit allerlei uitstapjes te maken naar o.a. Vimmerby, Holsbybrunn en Eksjö. En de laatste dagen van mijn reis ben ik aan het door brengen in de “grote” stad Jönköping en heb ik ook nog bezoekjes gebracht aan Huskvarna en Gränna.

Ik heb genoten vanaf het moment dat ik in Nederland weg reed en ik heb enorm veel gezien en gedaan in de tijd dat ik hier was.. Ik heb een paar duizend kilometer afgelegd, maar het was allemaal de moeite waard.

Ik heb een bezoek gebracht aan het IKEA museum, de IKEA outlet en de gewone IKEA, ik heb een dag doorgebracht in Växjö, ik heb een meerdere dagen doorgebracht in Västervik, Ik heb gewandeld in Gränsö naturreservat en ik heb een adelaar en zeehondensafari gedaan op zee. Ik heb Mariannelund gezien en Mariannelunds karamelkokeri, ik ben in Lönneberga geweest voor Emil, ik heb Katthult gezien (de boerderij van Emil), maar ook Bullerbyn (Bolderburen). Ik ben in Vimmerby geweest en bij Astrid Lindgrens Näs, ik heb zelfs haar geboortehuis gezien. Ik heb Tomteverkstan bezocht (Santa’s workshop) en ben daarna een dagje naar Eksjö geweest. Ik heb de Kvilleken gezien, een eik van wel 1000 jaar oud en heb daarna in de natuur gewandeld, ik heb jam gemaakt, goud gezocht en ben de Kleva Gruva mijn in geweest.. Ik heb Jönköping bezocht met het lucifermuseum, Huskvarna bezocht met Husqvarna’s fabrieksmuseum, ik heb Smedbyn in Huskvarna gezien, ben in Gränna geweest waar ze polkagrisar maken (de wereldberoemde roodwitte zuurstokjes) en andere snoepjes en ik heb de zon onder zien gaan, tig mooie uitzichten over bossen, velden en meren mogen aanschouwen, ben onderhand gestruikeld over een explosief aantal paddenstoelen dat hier de natuur in zijn macht heeft, ik heb in regenkleding gelopen en in een t-shirtje en bovenal heb ik mij verstaanbaar kunnen maken in het Zweeds en mij hier ontzettend thuis gevoeld.

Ik heb honderden foto’s en aangezien een foto meer zegt dan een stukje tekst (ik weet ook niet zo goed meer wat ik nog moet zeggen) zal ik jullie de komende dagen meenemen naar alles wat ik gezien heb en laten zien hoe mooi Zweden kan zijn.. Zelfs in de herfst..

Living the good life

Nou, daar lig ik dan.. Lekker warm in mijn bedje in de tent. Inmiddels ben ik verhuist van Mariannelund naar Jönköping en heb ik de tijd gevonden om jullie weer eens op de hoogte te houden van al mijn avonturen hier. Want er is in die paar dagen tijd natuurlijk alweer heel wat gebeurd. De laatste keer dat ik schreef was ik zo gek om in het miezerige weer een flinke boswandeling te gaan maken. Onder het mom van nu kan het nog want straks zit ik in de grote stad.
Ook heb ik in de buurt van Holsybrunn een mijn bezocht, de Kleva Gruva. Deze bestaat al sinds 1691. Je mocht zelfstandig de mijn in. Alle gangen liepen namelijk dood en verdwalen was dus zo goed als onmogelijk. In het midden van de mijn lag een klein meertje en vrijwel alle gangen kwamen hier weer bij uit. Wel was ik blij dat ik mijn rubberlaarzen aan had gedaan want sommige gangen hadden een laagje water er in staan. Aan het einde van de mijn moest ik weet niet hoeveel trappen omhoog om weer boven de grond uit te komen. Eenmaal buiten deed het scherpe daglicht pijn aan je ogen en kwam de warmte je letterlijk tegemoet door de vele laagjes die ik aan had. In de mijn was het namelijk niet warmer dan 5 graden.
Buiten de mijn had je ook een platform. Als je daar stond, stond je letterlijk boven op de mijn en kon je een heel eind van je af kijken. Ook kon je vanaf hier in meerdere schachten naar beneden kijken, de daglicht gaten die ik binnen in de mijn heb gezien.
Ook was er een mogelijkheid tot goud wassen. Dit liet ik natuurlijk niet aan mij voorbij gaan, hoewel het best zwaar werk was. Je moest een grote hoop zand in een kunststof bak wassen onder water en dan daarna constant zeven met water tot er nog maar een klein beetje overbleef en als je het goed had gedaan zag je vanzelf (zij het met een vergrootglas) stukjes goud glinsteren. Ik heb 4 stukjes gevonden en deze zitten nu in een reageerbuisje met water. Erg rijk ben ik er dus niet van geworden, haha. Dus ik mag na de vakantie gewoon weer aan het werk.

Omdat ik ook nog steeds die Lingonbessen en blauwe bessen in de koelkast had staan die ik eerder deze vakantie al geplukt was, moest daar ook nog iets mee gebeuren. Ze zouden het namelijk niet gaan overleven als ik ze mee zou nemen naar Nederland. En dus had ik bij de Öob in Vimmerby wat jampotjes op de kop getikt en in de supermarkt een pak geleisuiker. Met bicarbonaat kon ik de potjes uitkoken voor gebruik en zo kwam het dus dat ik op zaterdagavond na een dagje in de mijn in het kookgedeelte van het servicehus op de camping jam stond te maken. Gewoon omdat het kon.

De dag erna was het alweer tijd om te vertrekken. Het was goed weer. Sinds de avond ervoor had het niet meer geregend en zelfs het zonnetje deed zijn best om zich van zijn beste kant te laten zien. Omdat het niet al te ver rijden was naar Jönköping (een kilometertje of 100 maar) besloot ik eerst nog even van het mooie weer te genieten voordat ik de auto in zou stappen. Het werd een wandeling rond het meer hier vlakbij de camping, een die al eerder op de planning stond maar waar door het slechte weer nooit iets van gekomen was.
Maar nu was het droog en scheen de zon en dus vond ik dat ik gewoon nog even de natuur in moest. Het was tenslotte ook maar een rondje van 2,5km of zo. Met wel prachtig uitzicht over het water, dat dan weer wel.

De weg naar Jönköping was er weer een als zovele. Ik heb zonder navigatie gereden want verkeerd rijden was zo goed als onmogelijk. Vanaf Mariannelund een rechte weg via Eksjö. Het was dus voornamelijk op de borden rijden. Het laatste stuk kende echter wel flinke hoogteverschillen. Je kreeg een beetje de Ardennen feeling. Maar wel met schitterend uitzicht over Jönköping en het Vättern meer, gevolgd door een afdaling van zo’n slordige 8%. De camping waar ik nu verblijf ligt in Elmia, een beetje het countrygedeelte van de stad. Veel groen en heel veel sport in de omgeving. Zo kwam ik al langs het hockeystadion, de ijshal (de ijshockeyclub hier is zeer populair), het zwemparadijs en wat voetbalvelden. De camping zelf ligt hoog hier en dat merk je ook wel aan de wind elke avond. Maar daarbij krijg je wel een fenomenaal uitzicht over het meer, zie ik eind van de dag de zon ondergaan vanuit mijn tent en kijk ik ’s avonds uit over alle lichtjes van de stad.
Vanaf de camping is het zo’n 3 kilometer lopen naar het centrum en die weg (fietspad/voetpad) gaat helemaal langs het meer op. Gisteren ben ik dus naar de stad gaan lopen. Het was zonnig weer en ik kon zelfs in een t-shirtje lopen. Ik heb mijn dag toen door gebracht in het centrum van de stad en ik moet zeggen dat het er best gezellig is. Ook al mijn favoriete winkels waren aanwezig, dus dat maakte het alleen maar leuker. Groot is het centrum echter niet, maar dat heeft ook wel weer zo zijn charme. Ook de winkelstraat met klinkertjes en allemaal houten gebouwen maakte het helemaal compleet.

Vandaag ging ik iets heel anders doen. Ik ging een dagje cultuur snuiven. Museums bezoeken. Op het programma stonden het lucifermuseum en Husqvarna. Ja, ze hebben hier serieus een lucifermuseum in de stad. Jönköping is luciferstad nummer 1 en lucifers maken was hier big business. Op de plek waar nu het museum is gevestigd stond voor heen een grote luciferfabriek. Het museum ging over het ontstaan van dit ieniemienie stukje brandbaar hout.
Daarna door gereden naar Huskvarna om een bezoekje te brengen aan Husqvarna’s fabrieksmuseum. Dit museum gaat over het bedrijf Husqvarna en over alle dingen die ze in de loop der jaren geproduceerd hebben. Ooit begonnen als wapenfabriek en daarna hebben ze zelfs naaimachines geproduceerd, grasmaaiers, fietsen, motorfietsen, fornuizen, kettingzagen.. Van alles is er te zien wat ze allemaal geproduceerd hebben. Echt leuk om te zien. Zeker toen ik ook mijn moeders naaimachine in het museum tegen kwam.
Daarna nog even naar Smedbyn geweest, een straatje vlakbij het museum met allemaal oude rode houten ambachtshuisjes. Ook nog een stukje gewandeld in het bos naast het museum bij de waterval. Hier kon je door lopen richting de achterzijde van de fabriek en van daar uit had je een gigantisch uitzicht over Huskvarna, Jönköping en het meer. Het was ook helder, zonnig weer.
En nu lig ik dan weer lekker in mijn bedje. Tijd om zo de lantaarn maar eens uit te maken. Morgen staan er weer allemaal leuke dingen op de planning. En de vele foto’s? Die houden jullie nog te goed van mij.

Kvill, Kvill, Kvill

Hoe gek moet je zijn om een boswandeling te willen maken terwijl je weet dat het waarschijnlijk niet meer droog gaat worden vandaag? Nou, zo gek was ik dus. Ik wilde hoe dan ook nog een keer een boswandeling maken en vandaag zou mijn enige en laatste kans zijn hier.
Ik wilde ook persé de Kvilleken zien, ook wel bekend als de Rumskulla-eik. Een eikenboom.. Geen doodgewone eikenboom, maar een echte eik. De oudste eik van Zweden (meer dan 1000 jaar oud) en een van de grootste bomen in Scandinavië. Met een hoogte van zo’n 14 meter, 13 meter in de omtrek en een volume van ongeveer 60m³ is het inderdaad een heel gevaarte. Hij zit zelfs al met een ketting vast om te voorkomen dat de boom verder splijt; de eik is namelijk volledig hol van binnen en je kan zo door de stam heen kijken naar de andere kant. Geen wonder ook dat de eik daarom is benoemd tot regionaal natuurmonument. De eik staat bij het Kvill naturreservat dat naast Norra Kvill nationaal park ligt.
Eigenlijk was het plan om naar Norra Kvill te gaan vandaag, maar ik ben maar in het natuurreservaat gebleven. Want ook dat was al een uitdaging op zich. Ik volgde er de oranje wandelroute, een die geschikt is voor een wat meer ervaren wandelaar. Hoogte verschillen, gladde smalle bruggetjes over kabbelende beekjes, struinen door de dichte bebossing van heidestruikjes, springen over kleine vennetjes om niet met mijn schoenen in meer dan 10cm water te komen te staan, zompige bosgronden vol mossen, omgevallen bomen die je pad blokkeren, lingonbessen om te plukken, ik heb het vandaag allemaal mee gemaakt. Het was een ware uitdaging. Maar wel de moeite!
Ik had een stel goede hoge wandelschoenen aangetrokken, regenkleding en een waterdichte rugzak mee.. Helaas kon ik tegen het einde van mijn route toch niet voorkomen dat ik met behoorlijk wat vochtige sokken bij de auto aan zou komen, een paar uur struinen over kleddernatte bosgrond tussen allemaal lage heidestruikjes werd zelfs mijn allerbeste wandelschoenen iets te veel. Het water droop inmiddels ook al van mijn regenbroek, maar die heeft het tot op heden nog altijd zeer goed vol weten te houden.
Het weer zat ook niet echt mee. Het miezerde de hele dag al licht en tegen het einde begon het gewoon steeds harder.. Maar ja, opgeven is geen optie in zo’n geval.. Je staat in de middle of nowhere en het enige wat je nog kan doen is doorlopen, de wandelroute volgen tot je vanzelf weer bij je auto uit komt. Om nou te zeggen dat het een ware uitputtingsslag was? Nou nee, ik vond het fantastisch! Ondanks dat het zo miezerde heb ik genoten.. Moe, maar voldaan kwam ik weer thuis..