Corona

Tijd om mijn weblog eens nieuw leven in te blazen.. Zo’n twee weken heeft hij stil gelegen, net zoals mijn leven momenteel ook een beetje stil ligt..
De wereld is in de ban van het coronavirus. Het is het onderwerp van gesprek en inmiddels is de corona gekte ook al weer een tijdje los gebarsten.
Mensen zijn massaal aan het hamsteren geslagen. Niet alleen in Nederland, maar ook hier. De term “plundra” van IKEA wordt nu wel erg letterlijk genomen.
Ook ik moest vorige week naar de supermarkt. Gewoon voor de standaard dingen die ik altijd nodig heb.. Brood, melk, yoghurt, fruit, groente voor de cavia’s.. Mijn basisbehoeften dus..
Maar mijn god wat was het druk daar! Bij binnenkomst in de supermarkt struikelde je al bijna over de vele mandjes en winkelwagentjes die her en der verspreid stonden.. Mensen waren aan het inslaan alsof ze bij de groothandel aan het winkelen waren.. Pasta, rundergehakt, houdbare melk, bloem, wc papier.. Het was er allemaal niet meer. Daar in verschillen we dus niet zo veel van andere landen..
Ondertussen probeer ik ook een beetje op de hoogte te blijven van de situatie in Nederland, maar daar schijnt zo onderhand de spreekwoordelijke “pleuris” te zijn uitgebroken als ik de berichtgeving moet geloven..
Ik hoorde van papa en mama dat iedereen binnen moet blijven, maar niet iedereen er zich aan houdt.. Het sociale leven is stil gelegd daar.. En ook een groot deel van het vliegverkeer.. Keek ik er nog zo naar uit om volgende week met mijn ouders mijn verjaardag te vieren, heeft Transavia nu besloten om alle vluchten tot minstens 5 april plat te leggen.. Maar het is wel beter zo.. Dat virus moet hoe dan ook stoppen en niet alleen Nederland heeft er last van.
Ook hier in Zweden heerst corona en met name in de regio Stockholm zijn er een hoop gevallen.. Hoeveel precies weet ik niet, ik heb het niet meer bij gehouden.. De overheid had in ieder geval wel hardere maatregelen aangekondigd..
Maar ondanks dat voel ik me goed. En ondanks lege schappen in de supermarkt voel ik me best relaxt. En ik voel me fit.
Ook werk ik nog zolang er werk is. Wel hebben we strenge hygiëne protocollen en regels.. Het is ook het enige moment dat ik met andere mensen in contact kom. In mijn vrije tijd heb ik mezelf een beetje huisarrest gegeven. Ik ben daarom ook tijdelijk gestopt met badminton omdat ik daar een hele hoop mensen tref en ik gezond wil blijven om te kunnen werken. Ook kom ik niet meer in de supermarkt, met wat ik in huis heb kan ik wel een tijdje vooruit.
Thuis heb ik ook genoeg te doen.. Er ligt een hoop creatief werk op mij te wachten, ik heb een boekenkast vol boeken om te lezen + van de bieb en ik heb deze maand ook al een puzzel van 1000 stukjes in elkaar geknutseld.
Maar al een aantal dagen schijnt de zon.. Ook afgelopen donderdag. Het was zo’n mooi weer dat ik spontaan zin kreeg om naar het bos te gaan. Ik had expres niet geluncht op het werk zodat lekker in het bos kon gaan picknicken. Heel ver wilde ik niet gaan, dus het werd Pislbo, een aantal kilometer bij huis vandaan.
Daar kan je een wandelroute volgen en kom je op een gegeven moment bij een grillplaats uit met uitzicht over het meer.. Hier kan je heerlijk in het zonnetje zitten en dat was dus ook precies wat ik deed. Ik had van alles te eten mee genomen en warme chocomel. Heerlijk!
Maar zo enorm lang moest je ook niet stil zitten want de wind was nog best fris. Dat was ook goed te merken toen ik weer terug liep naar de auto want het was best afgekoeld buiten. ’s Nachts had het dan ook weer lekker gevroren en vannacht vriest het ook weer -7. Maar dat betekend wel dat we zonovergoten dagen hebben hier op het moment.. Heerlijk weer om er op uit te trekken, hoewel ik het momenteel ook heerlijk vind om thuis van alles te doen.
Momenteel staat de 1000 stukjes puzzel van de Nijmeegse vierdaagse (Jan van Haasteren) op de planning.. De bedoeling was 4 dagen 250 stukjes, maar vandaag op dag 1 ben ik al uitgevallen, haha.. Gebrek aan doorzettingsvermogen of zo..
En zo kom ik mijn dagen wel door. Beetje werken, beetje niks doen, beetje huishouden en vooral heel veel leuke dingen doen om de tijd door te komen.. Dus mochten jullie weinig van mij horen, dan zit ik vast met mijn handen in de aarde (moestuin), lees ik boeken, ben ik aan het puzzelen of héél hard ongegeneerd mee aan het blèren met de radio..
Het is nu eenmaal gewoon zo dat het sociale leven een beetje stil ligt nu dat virus de overhand heeft en ik daarom weinig nieuws te melden heb.. Dus het kan zijn dat je wat langer moet wachten om weer van die fijne blogjes te kunnen lezen.. Maar komt goed, net zoals het vroeg of laat met het virus ook goed komt.. Gewoon net als mij, zoveel mogelijk thuis blijven..

Sven en Emil

Wat een speciale dag was het gisteren.. We hadden weer een hoop te vieren hier in Zweden.. Allereerst dat ik er al weer 2 jaar woon en dat ik al weer 1,5 jaar werkzaam ben bij Steningevik.. Maar het allerbelangrijkste was dat mijn lieve, kleine vriendjes hun 1e verjaardag mochten vieren. Sven en Emil, mijn vorig jaar aangeschafte cavia’s waren gisteren jarig. En dat was natuurlijk (samen met de eerder genoemde punten) alle reden voor een feestje.
En aangezien ik bijna nooit over Sven en Emil heb geschreven vind ik dit een mooie gelegenheid om eens een blog aan mijn harige huisgenootjes te wijden.. Wat ik als 1e kan melden is dat het goed met ze gaat. Ook met Sven, die een talgbultje heeft waarvoor hij vorig jaar bij de dierendokter is geweest. Dat bultje is nu al maanden stabiel en hij heeft er verder ook geen last van..
Inmiddels zijn de twee ook al verhuist. Ze stonden op de verkeerde plek in de keuken en hadden last van de deur naar de gang waardoor ze heel veel in hun huisje bleven zitten. Nu staan ze voor het raam in de keuken en ze vinden het er geweldig. Ze zijn veel actiever, komen vaker hun huisje uit en ze eten nu ook in de kooi zelf. Daar mee bedoel ik dus dat ze het eerst nog elke keer mee sleepten het huisje in omdat ik nooit mocht kijken als ze aan het eten waren, nu komen ze juist het huisje uit om te eten. Dus dat is natuurlijk veel gezelliger..
Vaak krijgen ze ook eten wat over is gebleven op het werk. Bijvoorbeeld sla, komkommer of paprikareepjes van het ontbijt. Deze kunnen voor de gasten niet meer bewaard worden en voor dat het weg gegooid wordt mag ik dus een zakje vullen met de restjes. Ook mijn collega die in het restaurant werkt kent mijn cavia’s, dus regelmatig komt het voor dat er restjes klaar liggen die ik mee mag nemen.. Sven en Emil zijn er maar wat blij mee.. En ik trouwens ook, want zo kwam het dat ik laatst een zak vol eten mee kon nemen op het werk waar mijn caafjes een week lang van konden eten..
Ook komen ze regelmatig de kooi uit. Ik heb een ren hier boven in de woonkamer waar ze kunnen rond rennen als ik ’s avonds tv kijk. In het begin vonden ze het nog allemaal spannend en wilden ze het liefst weer terug naar de kooi, nu gaan ze er zelfs al languit bij liggen als ze moe zijn en Sven heeft zelfs al een paar keer een fluitend geluidje laten horen, iets wat mijn cavia’s dus nooit doen.. Zelfs niet als ik met plastic ritsel of de deur van de koelkast open.. Vooral Emil is actief in de ren. Hij sleept alles wat er in ligt (tunnels etc.) naar een andere plek en is goed in rondjes lopen en in de lucht springen als een blije cavia.
Sven daarentegen heeft een heel andere hobby. Sven is gek op hooi en er kan dus nooit genoeg hooi aanwezig zijn. Toen ze nog heel jong waren sprongen ze nog wel eens op het dakje van hun huisje, maar toen ze wat ouder waren stopte dit, ook omdat de kooi op een verkeerde plek stond. Nu heb ik op het afdakje dat in de kooi hangt ook hooi liggen en sindsdien is Sven dus regelmatig op dat plateau te vinden. Ook Emil springt wel eens op het dak, maar Sven is echt kampioen dakzitter. Het komt ook regelmatig voor dat als ik ’s morgens mijn slaapkamer deur open dat Sven wakker wordt op het afdakje, dan heeft hij daar waarschijnlijk weer een deel van de nacht door gebracht. En overdag als ik aan de eettafel zit dan zie ik ook regelmatig een van mijn cavia’s boven op het dak zitten..
Tegenwoordig gebruiken we het afdak ook als ik de kooi moet schoonmaken. Gingen ze eerst nog samen onder het afdakje zitten zodat ik daar bijna niet bij kon met scheppen, tegenwoordig zitten ze op het afdakje. Eerst tilde ik ze er altijd op en dan zaten ze daar rustig met z’n tweeën te wachten tot de kooi schoon was en ze weer terug konden, tegenwoordig springen ze er al uit zich zelf op als ze weten dat ik de kooi ga schoonmaken. Zelfs als ze te vroeg er af springen en ik zeg dat ik nog lang niet klaar ben en ze weer terug moeten om op het afdakje te wachten, dan springen ze weer terug.. Echt super grappig..
Natuurlijk ruziën ze ook wel eens zoals alle broertjes wel eens doen, maar dat is dan meer omdat ze elkaar in de weg zitten in de kooi.. Maar voor de rest gaat het goed.
Ook op het moment van schrijven zitten ze weer gezellig in de ren bij mij boven, hebben ze de boel weer verbouwd en liggen er overal keuteltjes. Maar Sven en Emil vermaken zich prima en daar gaat het om.
Gisteren hebben we zo ook hun 1e verjaardag gevierd. Ze kregen van mij een groot pak houtvezel cadeau zodat ik de kooi weer kon schoonmaken (beter cadeau kan je ze niet geven volgens mij) en van Arken Zoo (dierenspeciaalzaak) had ik een verjaardagsmail gekregen waarin stond dat ik een cadeautje voor ze af kon halen. Ze kregen een doosje knaagsticks cadeau, dus daar was ik wel blij mee.
Het zijn twee blije, lieve cavia’s en volgens mij hebben ze wel een goed huisje hier.. Ze hebben elke dag brokjes te eten, vers drinkwater, hooi tot hun beschikking en als ik ’s avonds ga eten krijgen ze hun portie groente voor de vitamine C. Zodra de kooi aan verschoning toe is krijgen ze vers houtvezel erin en regelmatig mogen ze even hun pootjes strekken buiten de kooi.. Op schoot zitten vinden ze ook wel leuk, maar dat houden ze nooit lang vol en zeker niet alle twee tegelijk.. Dat ze zich daarom mogen uitleven in de ren vinden ze veel leuker, net zoals het knagen aan hun huis en berkenhout in de kooi. Emil vindt het dan ook altijd stoer om het huis op een andere plek te zetten zodat ze er nog maar aan een kant in of uit kunnen, tot grote ergernis van Sven.. En ik mag dan eigenlijk niet lachen, maar ik vind het heerlijk om die twee zo bezig te zien… Hopelijk mogen ze nog vele jaren bij mij blijven wonen..

Schrikkeldag

Vandaag is een bijzondere dag.. Vandaag is het namelijk schrikkeldag en dus een mooie gelegenheid om op deze datum een weblog te schrijven.. Anders kan ik weer vier jaar wachten tot er weer een kans voor bij komt, haha..
Afgelopen week was een drukke week. We hadden niet veel gasten op het werk vanwege de voorjaarsvakantie, maar desondanks genoeg werk te doen.. Buiten het werk om had ik ook nog de zorg voor 12 extra huisdieren waaronder het blaatvolk bestaande uit twee rammen en zes dames, twee konijnen en twee cavia’s.
Ook moest mijn auto naar de garage voor de jaarlijkse keuring en donderdagavond lag ik buiten in het bubbelbad bij Nova Park, we hadden toen een spa avondje met collega’s, een after work..
Ondertussen heeft het hier bij mij thuis ook flink gevroren en gesneeuwd wat resulteerde in een 3 á 4 centimeter witte massa die een aantal dagen is blijven liggen.. De sneeuw was trouwens wel erg plaatselijk want niet overal in de gemeente is er veel gevallen..
En vandaag dan eindelijk een rustdag.. Althans, dat was de bedoeling. Maar het was goed weer.. Bewolkt, maar droog en dus besloot ik een frisse neus te gaan halen in het bos. Kungshamn-Morga werd het deze keer, een natuurgebied waar ik al vaker ben geweest. Omdat ik even na twaalven van huis ging werd er dus ook weer een lunchpakket in gepakt om onderweg te nuttigen.. Ik heb weer geluncht op het hoge uitzichtpunt. Daarna ben ik nog door gelopen naar het water waar ik weer een aantal mooie plaatjes heb kunnen schieten.. Ook lag er genoeg drijfhout, dus er is ook weer wat mee naar huis gegaan voor creatieve doeleinden. Misschien dat ik daar morgen mee aan de slag ga.. Tenslotte heb ik dan nog een dag vrij..

Kruidkoek

Terwijl er buiten een fijn pak sneeuw voor de deur ligt en de temperatuur weer aardig onder het vriespunt ligt, begin ik maar eens te schrijven over afgelopen zondag.. Toen was het ook al niet al te warm meer buiten, maar de zon scheen wel.. Ik had naar buiten gekund, zij het niet dat er best een stevig windje stond.. Maar het punt was, ik had geen zin..
Het was ook al laat in de middag toen ik eindelijk mijn leesboek eens weg legde en besloot dat ik ook nog iets nuttigs kon gaan doen.. Maar ik had mezelf als goed excuus gegeven dat het eigenlijk wel aan de late kant was om nog het bos in te gaan omdat ik ook nog eten moest koken en ’s avonds weer zou gaan sporten.
En dus besloot ik maar iets leuks te gaan doen thuis. Ik had zin om iets te bakken. Het moest alleen niet te ingewikkeld zijn en ook niet te veel ingrediënten bevatten want ik had niet alles in huis. En dan kom ik eigenlijk maar bij een recept uit: de kruidkoek uit mijn Nederlands kookboek. Simpel te maken en erg lekker. Voor de vulling had ik ook nog cranberries, rozijnen en lingon toegevoegd zodat het eigenlijk een kruidkoek met vruchten werd.
Natuurlijk wilde ik ook meteen mijn nieuwe dalahäst bakvorm uitproberen. En met het halveren van het recept paste precies al het deeg in de vorm. Na 1,5 uur wachten was hij dan eindelijk klaar.. Wel iets boven de rand van de vorm uit gekomen, maar hij zag er perfect uit. En hij smaakt heerlijk! Dus ik vraag me eigenlijk af waarom ik die kruidkoek niet vaker maak.. Want zo heel veel werk is het eigenlijk niet.. Ik wil überhaupt eens vaker iets gaan bakken.. Ik heb ook een aantal mini bakvormpjes met een receptenboekje waarin je dus voor 1 á 2 personen cake en taartjes kan bakken.. Maar ik gebruik ze eigenlijk nooit.. Toch maar wel een keer doen..
Sowieso wil ik in maart gaan bakken als ik jarig ben, maar ja.. Waar ik altijd zo’n hekel aan heb is al die afwas achteraf haha.. Zeker zonder een vaatwasser in huis.. Maar als ik weer een keer iets heb gebakken, dan laat ik jullie het zeker weten hier!

Fettisdagen

Terwijl buiten de sneeuw zich in dikke vlokken op de aarde stort, lig ik hier heerlijk onder een dekentje op de bank met een warme chocomel..
Het is vandaag fettisdagen, zoals ze dat hier in Zweden noemen.. Voor de mensen in het zuiden van Nederland betekend dit dat de carnaval ten einde loopt, voor de gelovigen begint nu de vastentijd en voor de niet gelovigen hier betekend het dat je je vandaag massaal op een semla kan storten..
Fettisdagen.. Ook wel bekend als Fat Tuesday in het Engels en in Nederland als vastenavond, de dag/avond voor het vasten begint.. Hier in Zweden eten ze al decennia lang semlor in deze tijd van het jaar, maar wat is een semla nu eigenlijk precies?
Eigenlijk is het niet veel meer dan een broodje van tarwemeel, op smaak gebracht met kardemom en gevuld met amandelspijs en slagroom. Je houd er van of je houd er niet van. Het is zoals de Bossche bol, je vind het lekker of niet.
Het woord semla komt van de Duitse “semel” en de Latijnse “simila”, wat betekent: tarwemeel.
De semla begon in het begin van de 20e eeuw pas echt bekendheid te krijgen.
Een reden waarom de semla daar voor niet uitzonderlijk werd gebakken en gegeten, was dat witte bloem in de boerengemeenschap uiterst ongewoon was, evenals suiker en slagroom.. Tegenwoordig is daar verandering in gekomen en zijn ze niet alleen met fettisdagen te krijgen, maar liggen ze vaak al vanaf kerst in de winkels. Maar op zo’n dag als vandaag worden toch wel de meeste gegeten hier in Zweden..

En dus konden wij op het werk niet achter blijven.. Deze week is sportlov hier in de regio, beter bekend als de voorjaarsvakantie in Nederland. Dat betekent dus dat we het grote deel van de week geen conference gasten hebben en dus alleen maar gezellig met een klein clubje collega’s aanwezig zijn. Helena, onze banketbakster had dus speciaal voor vandaag semlor gebakken en dus kwam het zo dat we vandaag met een stuk of 8 collega’s gezellig aan de fika zaten op het werk.. Even geen werkgerelateerde zaken of tussen neus en lippen door een bak koffie achter over slaan, maar de tijd nemen om even niet met werk bezig te zijn.. Lekker kletsen over vanalles en nog wat onder het genot van een kop koffie en een semla, sociaal doen met je collega’s.. Een van de belangrijke dingen in de Zweedse bedrijfscultuur en ik denk dat het zeker wel bijdraagt aan een betere werksfeer en productiviteit.. Even bewust je werk neer leggen, je hoofd leeg maken, andere gesprekken voeren en daarna weer aan de slag.. Waar ik online regelmatig lees dat veel Nederlanders niks moeten hebben van sociaal doen met collega’s, is dat hier de normaalste gang van zaken. Fika heeft een hoge sociale status hier in Zweden en is eigenlijk het beste als volgt te omschrijven :
Fika is een sociaal gebruik in Zweden en Finland waarbij het werk of andere dagelijkse bezigheden worden onderbroken door bij elkaar te komen, thee of koffie te drinken en iets te eten. Het gebeurt op een gepland moment en wordt bewust gebruikt om te pauzeren en sociale contacten te onderhouden.. Ik ben fan!