Midsommar

Het is midzomer. Hoogtijdagen hier in Zweden wat betreft feestjes en tradities. Vandaag is het midsommardagen en gisteren was het midsommarafton, voor veel Zweden een van de hoogtepunten van het jaar.
Op midsommarafton sluiten de winkels en musea vroeger zodat iedereen de tijd heeft om zich op het feest voor te bereiden. Midzomer wordt vooral in familie- of vriendenkring gevierd, maar er zijn ook tal van openbare plekken waar je het kan vieren zoals in Skansen openlucht museum in Stockholm waar ik ben geweest. Voor veel Zweden is midzomer tevens de start van hun zomervakantie.
Midsommarafton wordt in Zweden altijd gevierd op de vrijdag die het dichts bij 21 juni valt, zoals gisteren op de 22e.. Het is een echte feestdag: net als met kerst is (bijna) iedereen thuis en zijn ook zo goed als alle winkels dicht.
Met midzomer viert iedereen de komst van de zomer, het licht en de natuur. Volgens de volksverhalen is Midzomer ook een magische nacht voor de liefde.
Overal in Zweden wordt dan de meiboom versierd met bladeren en bloemen. Per streek kan de meiboom er iets anders uitzien, maar de basis is een kruis met grote kransen aan de dwarslat. Als de meiboom versierd is en rechtop staat wordt er in een kring omheen gedanst, meestal onder begeleiding van accordeon- of gitaarmuziek. Enkele van de meest gezongen liedjes zijn: Små grodorna, Prästens lilla kråka en Vi äro musikanter. Ook wordt er uitbundig gegeten en gedronken en met name aardbeien zijn erg populair, zowel om zo te eten als op aardbeientaart.

Ook ik kon deze traditie niet aan mij voorbij laten gaan. Je moet natuurlijk wel goed inburgeren als je hier wilt wonen. Het geeft mij tevens weer een mooie aangelegenheid om jullie weer wat meer te vertellen over de Zweedse cultuur. Maar bijna was dat vanwege het eerder voorspelde bijna letterlijk in het water was gevallen. De hele week meldden ze kou en regen, maar pas op vrijdagochtend was er verbetering te zien. Hoewel ik tot op donderdagavond nog geen plannen had vanwege het enorm slechte weer (dat is hier haast elk jaar traditie met midzomer) heb ik last minute maar besloten om de pendeltåg naar Stockholm te nemen. Daar zou tenslotte altijd wel iets te doen zijn op deze dag, als je tenminste niet denkt om uitgebreid te gaan winkelen want dat is zo goed als onmogelijk met midzomer.

Nee, gisteren werd het Skansen. Skansen is het oudste openlucht museum van Zweden en gevestigd op Djurgården in Stockholm. Het is voor Stockholm the place to be als het om midzomer vieren gaat. Er is van alles te doen daar met midzomer, dus altijd leuk om heen te gaan. Hoewel je er natuurlijk ook niet te vaak heen moet gaan om het nog leuk te houden.
Maar goed, ik was er al lang niet meer geweest, dus gisteren was weer een mooi moment om weer eens te gaan. En zeg nou zelf, met de pendeltåg vanuit Märsta (gratis parkeren!) ben je voor 44 kronen binnen iets meer dan een half uurtje in hartje Stockholm. Het was fris en op de heenweg regende het nog een klein beetje, maar eenmaal in Stockholm begon het op te klaren. De lucht werd gedeeltelijk blauw en de zon begon zelfs te schijnen. Mooier kun je het niet hebben. Ik had de tram kunnen pakken naar Djurgården, maar ik besloot te lopen langs Östermalm, de thuishaven van de onlangs overleden DJ Avicii.

En in Skansen was het druk. In het stadskwartier, het 1e wat je tegen komt als je in Skansen met de roltrap (Skansen ligt op heuvels) omhoog gaat, was het een komen en gaan van mensen. De terrasjes zaten vol en bij het bakkerijtje stond een lange rij voor alle lekkernijen die ze er verkochten. Tegenover de bakkerij zit ook de pottenbakkerij. Daar kon je tot 16.00 proberen om je eigen potje te maken op zo’n draaischijf. Na een tijdje gekeken te hebben besloot ik dat ik ook maar eens mijn pottenbakkers skills wilde testen en ben ook zo’n kommetje gaan maken. Ik moet zeggen dat ie nog best aardig gelukt is. De rest van de dag kon hij daar blijven om te drogen en aan het einde van de dag heb ik hem opgehaald om mee naar huis te nemen.

Er was ook een midsommar markt en volksdansen waarbij er in traditionele kleding gedanst werd op de dansbanan. Ook stond er een grote meiboom op het grasveld centraal in Skansen. Daar werd door een hele hoop mensen in een grote kring om heen gedanst. De sfeer zat er goed in. Jong en oud deed mee. Gezinnen met kinderen, maar ook jongeren van mijn leeftijd.
Later toen het dansen bijna was afgelopen besloot ik ook maar eens de rest van Skansen te gaan bekijken. Er was namelijk nog veel meer te zien dan alleen maar de midzomer activiteiten. Her en der stonden nog oude gebouwen uit verschillende delen van Zweden en ze hebben er ook Scandinavische dieren zoals wolfen, beren en elanden. En die moest ik natuurlijk ook zien. Maar terwijl ik onderweg was naar deze dieren begon het langzaam aan weer te regenen. Lang duurde het niet, een paar minuten spetterde het even flink en toen was het al weer droog.
Maar na het zien van al die dieren vond ik het wel mooi geweest. Het was al avond en ik ben mijn kommetje gaan ophalen dat ik eerder die dag gemaakt had. Ik moest tenslotte ook nog met de trein terug naar Märsta.

Advertenties

Leo’s lekland

Ik heb de meisjes los gelaten in de jungle. Een jungle van glijbanen, klautertoestellen en netten en nog veel meer. Vandaag schrijf ik eens een weblog vanuit een heel andere locatie, ik bevind mij namelijk in een binnenspeeltuin.
Naja, ik zelf zit hier aan een tafel in het restaurant en Kerstin en Bente zitten god weet ik waar tussen de speeltoestellen. Ze hebben de tijd van hun leven. Gelukkig maar.
Gisteren is het plan ontstaan om ze mee te nemen naar de binnenspeeltuin. We hadden nog twee entreekaartjes liggen voor Lek o Bus in Upplands Väsby. Enthousiast gingen we vanmorgen van huis, de regen viel met bakken uit de lucht en we reden zelfs met gepaste snelheid over de snelweg. Maar eenmaal bij Lek o Bus aangekomen mochten we niet naar binnen. Er werd glashard tegen de meisjes gezegd “jullie mogen niet naar binnen, we zijn gesloten”. Stond ik daar even later weer met twee teleurgestelde meisjes in de stromende regen, terwijl er op de website niks vermeld stond over het niet open zijn van de binnenspeeltuin.
Gelukkig bestaat er dan ook nog zoiets als Leo’s Lekland, ook al hadden we daar geen vrijkaartjes voor. Ik zocht de dichts bij zijnde vestiging en god zij dank zijn ze hier wel gewoon geopend.
Kerstin en Bente werden steeds enthousiaster, onderweg in de auto vroegen ze ook steeds of we al bijna bij Leo’s waren. Want ja, regen in de zomervakantie is nooit leuk en als je dan ook nog eens gaat slapen met de gedachte dat je naar een binnenspeeltuin gaat en die blijkt dan vervolgens helemaal niet open te zijn, dat is helemaal een grote teleurstelling.
En daarom zit ik nu al de hele middag in de binnenspeeltuin. Kerstin en Bente blij, ik blij. Het weer werkte tenslotte toch niet mee.. De hele dag zwaar bewolkt en vanmiddag is het even droog geweest, maar nu valt de regen weer met bakken uit de lucht. Geen weer om lekker buiten te spelen dus..
Voor morgen zijn de voorspellingen niet veel beter. En dat terwijl het morgen midzomer is hier in Zweden. Geen idee wat ik dan ga doen. Ik kan de gok wagen en naar buiten gaan.. Zoals ze hier zeggen, slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.. Ik heb nog altijd een goed regenpak, haha..

Heja Sverige

Vandaag maar eens even een sportieve weblog. Want zoals jullie weten, of misschien liever willen vergeten, het WK in Rusland is begonnen.. En Nederland mag dan wel niet mee doen, Zweden is wel van de partij. En dus zat ik hier vanmiddag voor de tv om Zweden te zien voetballen. Want ja, ik ben supporter van het Zweedse team. Dan had Nederland maar beter zijn best moeten doen.

Nadat Duitsland de 1e wedstrijd in de groep al had verloren van Mexico werd het alleen maar leuker in de poule. En al helemaal toen Granqvist een terechte penalty optimaal benutte om er een doelpunt uit te halen. Zweden won met 1-0 van Zuid-Korea en staat nu 2e in de groep na Mexico.

En ik ben blij. Als die Nederlanders het EK in 2016 al niet konden halen en het WK in 2018 ook al niet, waarom zou ik hun dan nog supporteren? Voorheen was ik altijd voor beide landen, maar nu heeft Zweden toch echt mijn voorkeur.

Andreas Granqvist.. De man van de 1-0 vandaag.. Amper 8 maanden geleden zag ik hem voor het eerst spelen in de Amsterdam Arena en nog geen 2 weken geleden kreeg ik zijn handtekening in het Olympisch Stadion hier in Stockholm.. En nu, nu zie ik het hele team dat ik met nationaldagen heb zien trainen in Rusland op het WK staan. Hopelijk winnen ze nog wat meer wedstrijden.. Maar ja, ze zijn in ieder geval al verder gekomen dan Oranje.. De 1e gewonnen wedstrijd op het WK is een feit!

Weekverslag..

Zo, even een update van de afgelopen dagen.. Weer veel gebeurt hier, leuke en minder leuke dingen.. Dus laat ik maar met het minder leuke beginnen, dan hebben we dat maar meteen gehad..
We hebben geen een kuikentje meer. Alle 15 zijn helaas overleden, grofweg uitgemoord door een marterachtig beest dat het kippenhok heeft weten binnen te dringen.. Ik kwam er bij uit toen ik ’s morgens de kippen ging voeren.. Een aantal lagen er nog, een deel was spoorloos verdwenen.. Allemaal dood.. We hebben nu alleen nog twee kippen en een haan over en die haan kraait elke morgen op twee verschillende momenten.. Waarschijnlijk denkt hij dat er ook nog mensen zijn hier die uitslapen..
Ook was het de week van de laatste schooldagen. Vandaag hadden Kerstin en Bente skolavslutning. Big happening hier in Zweden.. Iedereen loopt chique en is in een opperbeste stemming. En met chique bedoel ik ook echt chique.. Alle meisjes netjes in de mooiste jurkjes, de haren netjes.. Sommige liepen er bij alsof ze zo de 1e communie moesten doen.. Maar ja, schoolafsluiting is immers ook een belangrijke aangelegenheid, het hoogte punt van het jaar.. Je krijgt tenslotte sommarlov (zomervakantie) en daar zit iedereen wel op te wachten.. Twee maanden lang geen school, niet meer vroeg op en alleen maar leuke dingen doen..
Al wekenlang waren de meisjes hier de liedjes aan het oefenen die ze met de skolavslutning moesten zingen.. Elke jaargroep had wat liedjes geoefend en de 6e klas werd nog eens extra in het zonnetje gezet omdat die de school gingen verlaten.
Zelfs de leraren gingen een liedje zingen en de flossa dansen, een populair dansje onder de jeugd hier (YouTube staat er vol mee) en het zag er heel grappig uit om volwassenen dat te zien doen. Na het gedeelte van liedjes zingen, leraren bedanken en leerlingen die ergens in uitblonken in het zonnetje gezet te hebben konden we op het schoolplein picknicken met zelf mee gebrachte fika.
Dus vanaf nu geen ritjes school meer, al heb ik inmiddels al wel weer een nieuwe bezigheid gevonden.. Bente heeft sinds gisteren namelijk zwemles in Knivsta. Een cursus van zo’n 2,5 week, vier dagen achter elkaar in de week. Opzich kan ze wel redelijk goed zwemmen, dat heeft ze hier thuis geleerd in het zwembad, maar op haar rug zwemmen vind ze maar niks en ook niet zo heel lang onder water..
En dus rijd ik haar zo’n vier dagen in de week naar Knivsta om daar zwemles te krijgen. In een groepje van vijf kinderen en 3 begeleiders. In Nederland was allang de helft weg bezuinigd.. Zelfs de jonge kinderen die maar met een stuk of acht zijn hebben al vier begeleiders.
Bente heeft twee leraressen en een zwemleraar. Die zwemleraar is zo’n look-a-like Thomas Berge, haha..
En nu hebben Kerstin en Bente zomervakantie. Annick en Marieke krijgen morgen schoolvakantie, maar die gaan maandag op familiebezoek in Mexico.. Dus ja, de zomertijd is hier echt aangebroken..

Eiland hoppen..

Het is weekend is weer voorbij. Dat betekend dat ik weer kan gaan vertellen hoe leuk mijn weekend is geweest. Het was namelijk weer een weekend met hoog zomers weer en vol plannen. Zaterdag ben ik op de fiets naar Märsta gegaan want ik moest wat boodschappen voor mezelf halen. Dat is ongeveer 6km heen en 6km terug.
En zondag had ik een voor mezelf een super coole roadtrip gepland. Dit keer niet naar Roslagen, maar naar de archipel bij Stockholm. Met als beginpunt van mijn roadtrip: Vaxholm. Vaxholm is een plaats nabij Stockholm en word vaak gezien als de poort naar de archipel die bestaat uit zo’n 24.000 eilandjes, bewoond en onbewoond.
Vaxholm zelf is leuk. Het is ook zeer toeristisch wat dus enigszins problemen kan opleveren met het parkeren van je auto.. Want op de hoogtijdagen, zoals het weekend, was letterlijk elk vrij plekje bezet. Maar ja, elk nadeel heeft ook zijn voordeel.
Dat Vaxholm zo toeristisch is heeft ook wel weer zo zijn charme. Je waant je echt even aan de Côte d’Azur, zeker met die temperatuur van afgelopen weekend (bijna 30 graden) en de boulangerie die ik aan haven tegen kwam. Alleen de palmbomen ontbraken nog, maar er liepen badgasten genoeg.
De jachthaven lag weer vol, zeilboten en andere plezierjachten voeren af en aan en op de kade liepen een hoop dagjesmensen en andere toeristen.
De winkels waren open, dus ik heb natuurlijk ook winkeltjes gekeken. Niet allemaal van die winkels die je ook in de grote stad ziet, maar plaatselijke winkeltjes met kleding, woonaccessoires en zelfs een winkel die van alles verkoopt voor als je in het bezit bent van je eigen boot. Van losse onderdelen tot zwemvesten.
Na een tijdje lekker rond gestruind te hebben besloot ik bij de toeristeninfo te vragen naar de mogelijkheden om door te rijden over de andere eilanden. Die mogelijkheid was er. Weg nummer 274 liep namelijk door over het water naar de andere eilanden Rindö en Värmdon. Er was een gratis veerverbinding van een paar minuten die je over het water naar het andere eiland bracht en eenmaal weer aan land kon je gewoon weer over de 274 verder.
Dat leek mij wel wat en dus besloot ik via de veerverbinding verder te rijden. Nou moet ik eerlijk zeggen dat de wegen op de andere eilanden nou niet heel spectaculair waren. Het was niet zo dat je een mooie kustweg reed, je ging gewoon dwars over zo’n eiland en het uitzicht was voornamelijk veel bos, graslanden en af en toe water. Maar goed, ik had een doel waar ik heen wilde en ik vond het ook wel leuk om een keer met mijn auto op zo’n veer te gaan.
De plek waar ik heen wilde lag op Ingarö, het zuidelijker gelegen eiland. Omdat ik vanaf Värmdon daar niet direct heen kon rijden moest ik een stuk over de 222 richting Gustavsberg, waar na ik de afslag naar Ingarö wel kon nemen. Mijn eindbestemming was het Björnö naturreservat in het oostelijke deel van het eiland. Ik weet niet eens meer hoe ik bij dat natuurreservaat uit ben gekomen, waarschijnlijk een keer ver genoeg ingezoomd bij Google Maps. Toen ik er op ging googelen zagen de afbeeldingen er in ieder geval veel belovend uit, dus ik vond het wel een bezoekje waard voor een goeie wandeling. En ik kan je vertellen, je kan er goed wandelen. Dus mocht je ooit in Stockholm zijn en de drukte van de stad willen ontvluchten, volgens mij gaat er vanaf Slussen zelfs een bus naar toe.
Ook kun je hier dus aan een van de vele strandjes gaan liggen, de parkeerplaats stond vol met auto’s van badgasten, maar daar kwam ik niet voor. Ik wilde lekker de natuur in en kunnen wandelen, iets wat ik al een tijdje niet meer gedaan had. Naja, wel gewoon gewandeld, maar dan niet echt midden in de natuur. En dat kon hier perfect. Ik had op de kaart van het gebied gekeken welke mogelijkheden er waren besloot een zo groot mogelijk rondje uit te stippelen, ook met smalle bospaadjes erbij. De bredere paden zouden vroeg of laat allemaal wel weer bij een punt van herkenning uit komen (strandje, haven, kampeerveldje etc.), dus dat gaf voor mij geen uitdaging.
Het was aan het begin van de avond toen ik aan mijn wandeling begon. Maar de zon stond nog hoog aan de hemel, de temperatuur was goed en het zou nog lang licht blijven, dus ik zag geen reden om al vroeg naar huis te gaan. Veel bezoekers keerden al wel huiswaarts, dus dat gaf mij ook een mogelijkheid om in alle rust te kunnen wandelen. Op wat jongeren na op een kampeerveldje en wat gasten in de haven ben ik verder niemand meer tegen gekomen.
Het eerste stuk was een breder verhard pad waar je ook met je auto kon komen om zo de jachthaven te bereiken. Daarna besloot ik om het pad te nemen dat tussen de weilanden door ging, maar aan de randen flink begroeid was met bomen. Toen ik hier liep zag ik in de verte ook een beest zitten op het pad en toen ik dichterbij kwam bleek het een vosje te zijn. Daarna (nadat ik het weiland was overgestoken) volgde ik een kronkelend bospad vol obstakels (boomwortels en keien) langs de bosrand af en in de weide daar zag ik een eerste ree zitten, niet wetend dat ik er later nog meer zou tegen komen.
Na mijn 1e deel van mijn boswandeling kwam ik bij Norrviken uit, een open deel aan de kust waar je ook kunt kamperen. Dit was het veld waar wat jongeren stonden en tevens ook de plek waar je vanaf de rotsen weer een fantastisch uitzicht over het water had. Later kwam ik ook bij Ramsviken waar je ook nog over het water kon uit kijken, maar daarna ging het pad dieper het bos in. Deze was aangegeven op bomen met een oranje route, dus verdwalen was bijna onmogelijk.
Halverwege kwam ik weer dichterbij de kustlijn met een open stuk. Dit bleek een grote heuvel te zijn van rotsen in het bos en hier stond ook de uitzichttoren op. Die moest natuurlijk beklommen worden en vanaf daar had je een fenomenaal uitzicht over de Oostzee, bossen en alle eilandjes die voor de kust lagen. Je kon kilometers ver van je af kijken en de zon brandde nog in mijn gezicht, al was het inmiddels al bijna 20.15u.
Daarna volgde de weg terug richting haven, hierbij kwam ik langs weilanden waar normaal schapen grazen. Bij de jachthaven aangekomen kon ik kiezen om het zelfde brede pad weer terug te lopen als waar ik op begonnen was, of om een stuk af te snijden en weer door het bos te lopen. Ik koos voor de 2e optie. Ook dit pad kronkelde zich weer door het bos en zat vol boomwortels en stenen die ontweken moesten worden. Aan het eind van het pad waren wat meer weides en hier zag ik twee reeën zitten in het gras. Ik probeerde ze op de foto te krijgen, maar blijkbaar had toen al die tijd vanaf de andere kant al een ree mij aan zitten staren. Deze bleef al die tijd gewoon zitten en mocht ik vastleggen op foto, maar toen ik aan de rand van het veld stond had hij er genoeg van en sprong weg richting het bos, waar na hij mij van gepaste afstand nog na bleef kijken.
Daarna passeerde ik nog een meer waar ik een mooi uitzicht had over de ondergaande zon, maar wachten tot deze helemaal achter de bomen zou zakken had ik niet, ik moest namelijk ook nog terug naar huis rijden.
En de kortste weg die mijn navigatiesysteem bedacht had was via Nacka en door Stockholm zelf. Ik reed over Södermalm en de bouwput bij Slussen om vervolgens vanaf daar de kortste weg naar de E4 richting Sundsvall te pakken.
Uiteindelijk kwam ik 22.15u thuis na een dagje Vaxholm en een flinke avondwandeling in Björnö naturreservat. Was dus weer een geslaagde dag..