Boswandeling

Ik werd gek. En niet zo’n klein beetje ook. Van het binnen zitten. Ik had mama beloofd dat ik haar zou komen mee helpen met het opruimen van de zolder. Maar het zonnetje scheen.. Of toch weer niet? Steeds wisselden zon en wat klein regenbuitjes van korte duur elkaar af. Waarna telkens de zon zich weer van zijn beste kant liet zien. We zaten op zolder en het schoot voor geen meter op. Steeds werd ik afgeleid door dat zolderraam waar de zon naar binnen scheen en een blauwe lucht door te zien was. Mama wees mij op de donkere lucht in de verte. Maar de zon won het toch van de wolken en op wat spettertjes na bleef het nagenoeg droog.
Ik wilde naar buiten. Het bos in. Lekker met mijn laarzen door de blaadjes lopen, de zon op mijn gezicht voelen.. Mama was het roerend met mij eens dat de buitenlucht ons nieuwe energie zou geven.. En we hadden tenslotte goede regenjacks. Het is te gemakkelijk.. Als het in Nederland al maar een beetje dreigt te gaan regenen of het spettert al dan blijven we binnen. Maar in Zweden ging ik gewoon naar buiten.. met mijn regenbroek aan, het bos in.. Gewoon genieten van de natuur, ook al begon het dan te miezeren.. Wat daar kan, kan hier toch ook?
En daarom zijn we vanmiddag toch maar het bos in te gaan. Met de zon in ons gezicht en de blaadjes die als een dikke deken onder onze schoenen lag.. Het was fris, maar het voelde goed.
Halverwege kwam er dan toch een regenbuitje, een van zeer korte duur. Op het hoogtepunt konden we schuilen onder een aantal dichtgegroeide bomen, maar in de verte scheen het zonnetje alweer. Daarna bleef het droog.
We liepen over het beukenlaantje richting Jachtslot de Mookerheide. Een strook bos vlakbij huis waar we eigenlijk veel te weinig komen. Het bos was gehuld in herfstkleuren wat natuurlijk weer mooie plaatjes opleverde. En een hoop nieuwe energie. Voortaan twijfel ik niet meer zolang, dan ga ik gewoon.

Advertenties

Grenzeloos verliefd

Ojee.. Ik ben verliefd.. Het hing al een tijdje in de lucht, maar nu weet ik het zeker.
Het begon allemaal een aantal jaar geleden, in de trein van Malmö naar Stockholm. Daar zag ik hem voor het eerst. Het was nog geen liefde op het eerste gezicht, al vond ik hem al wel leuk.
Toen ik hem een paar jaar later weer zag kwam het gevoel weer terug. Ik zocht hem op Google en social media en het bleek dat we best wel wat gemeen hadden.. Zijn lievelingskleuren zijn blauw, geel en rood, mijn favoriet groen sluit daar mooi bij aan. We houden allebei van kanelbullar, köttbullar, kladdkaka en lingonsylt en we delen de zelfde liefde voor de natuur en muziek.
Afgelopen september zag ik hem weer. Na een paar geweldige weken moest ik helaas weer afscheid nemen, niet wetend wanneer ik hem weer zou zien. Mijn liefde voor hem werd alsmaar sterker, terwijl hij nog “twijfelde”, niet wetend of het wel wederzijds zou zijn.. Maar mocht hij zich ooit bedenken, dan reis ik met alle liefde naar hem toe. Om de rest van mijn leven samen door te brengen. Nooit gedacht dat mijn liefde voor een land zo groot kon zijn.. Zweden, jag älskar dig.

Bruce is back

Na een stilte van bijna 2 weken is Bruce the moose er weer. Er was namelijk niets om over te schrijven en het liep allemaal even niet zoals het moest.
Na terug gekomen te zijn uit Zweden leek het wel of we hier in een rollercoaster beland waren.. Na de rust, de ontspanning en het relaxte leven daar, werden we hier weer meteen ondergedompeld in de hectiek van alle dag.
Bruce the moose was er moe van.. Hij had ook veel aan zijn hoofd. Vind ik ook niet gek, als je de hele dag met zo’n gewei op je kop moet rond lopen.. Best een zware last die je met je mee moet zeulen..
Het resulteerde ook tot een aantal dagen ziek in bed, afgelopen weekend. Zwak, ziek en koorts. Maar na een paar dagen uitrusten en genezing zijn we weer helemaal de oude. Deze week ook al weer gewoon met plezier naar het werk gegaan en een hoop (creatieve) ideeën op gedaan om straks uit te voeren tijdens de koude, donkere dagen.
De accu is weer opgeladen en we kunnen er weer tegen aan. Morgennacht wordt de klok verzet en dan krijgen we het spreekwoordelijke “uurtje langer slapen”, iets waar Bruce the moose wel oren naar heeft. De knusheid van wollen dekentjes op de bank en warme chocomel komt er weer aan. Het geeft mij energie.
Nog niet alles loopt zoals het gaan moet, maar mijn leven is “under construction”. We gaan gewoon knallen die laatste twee maanden, zodat ik straks het hoofdstuk 2017 met een goed gevoel kan afsluiten.

I’m walking in sunshine..

Zomerse temperaturen in Nederland. Met een herfstig tintje. Een mooi moment voor blote kuiten en een t-shirtje. En een flinke wandeling op deze zonovergoten dag.
Vandaag stond de zon hoog aan de hemel en liep de temperatuur op tot over de 20 graden. Binnen zitten was er dus niet bij vandaag. Nee, vandaag stond een wandeling bij natuurgebied De Hamert in noord Limburg op de planning. Een ver van te voren gepland uitje, want als het echt mooi weer zou worden zouden we gegarandeerd daar heen gaan. Een beslissing die achteraf gezien de beste was.
Super afwisselend landschap, mooie uitzichten, meertjes, paddenstoelen, heide, berkenbomen.. Het was er allemaal. Het was weer een dag vol op genieten en dat heeft mijn camera geweten ook!

Throwback Thursday

Een throwback Thursday momentje.. Twee dagen geleden zat ik nog in de Amsterdam Arena.. De WK kwalificatie Nederland tegen Zweden.. Naja, kwalificatie?
Zeven doelpunten moeten scoren om door te gaan was gewoon niet realistisch dus het voelde meer als een vriendschappelijke interland tussen beide landen. Er stond weinig meer op het spel, behalve dan 11 Oranje spelers en 11 Zweden..
Naast een hele hoop foto’s hebben we ook een gaaf filmpje van de opening van de wedstrijd.. Want die was buitengewoon spectaculair met een complete lichtshow.. Vandaag dan de upload van onze video binnen gekregen en dus laat ik jullie mee genieten van de sfeer die er vanuit de huiskamer niet te zien was.. Duidelijk voor herhaling vatbaar!