Happy birthday to the best mom in the world

“En je hoeft niks te kopen hè?”
“Oké dan… mama”

Ik wilde eerst een boek gaan kopen. Over vrouwen die een chateau gaan runnen in Frankrijk. Maar ja, ik mocht niks kopen van haar.
Over zelf iets maken heeft ze trouwens geen woord gerept. En stiekem had ik al een ideetje in mijn hoofd zitten. Maar dat hoefde zij niet te weten.. Want als je moeder jarig is, dan kan je toch niet met lege handen aankomen? Na alles wat ze voor je doet?
“Het huis staat al zo vol” kwam er nog eens achteraan. Nou, dan maak ik toch gewoon iets voor buiten? ging er door mijn gedachte.. En zo geschiedde.
Het was op een dinsdag halverwege januari dat ik in Huissen de kringloop binnen stapte. Op zoek naar een bakvorm. Het liefst een tulband, maar daar was nog niet zo eenvoudig aan te komen.
Ik had een idee online zien staan. Weer een van de zovele van de Zweedse website 101 ideér. Dit keer iets met bakvormen. Oude bakvormen.
http://101ideer.se/kakformar-far-nytt-liv/
En als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, dan moet het ook gemaakt worden. Een plan van aanpak had ik niet, er was een idee en ik zag het al helemaal voor me hoe het moest worden.
Maar ik was dus bij de kringloop in Huissen. Een flink stuk kleiner dan bij ons en ik was er bijna weer met lege handen weg gegaan. Maar toch besloot ik nog een keer een laatste rondje te lopen. En net op dat laatste rondje vond ik mijn bakvorm. Het was weliswaar geen tulbandvorm, maar wel een hele mooie andere bakvorm. En voor weinig geld.
Een week later kwam ik bij onze eigen kringloop. Daar vond ik de rest van de onderdelen die ik nodig had. En ouderwetse kookpan. Zo een waar de deksel nog in valt en met kunststof handvaatjes. De pan was eigenlijk overbodig – inmiddels doet hij dienst als plantenbak – maar de deksel was des te gebruikelijker. Perfect voor een afdakje boven mijn bakvorm.
In de bouwmarkt haalde ik een stuk ketting en bij papa de boormachine, die natuurlijk veel te nieuwsgierig was wat ik wel niet allemaal van plan was. Of ik anders niet mijn spullen mee kon nemen om bij hun in het schuurtje te boren? Nee, dit was mijn project en daar mocht niemand anders bij betrokken raken.
En dus zocht ik mijn creatieve werkplek op en begon ik vol goede moed aan het boren van gaten. Drie stuks in elk object. Daarna kon de ketting eraan bevestigd worden, een schroefoog in de deksel in plaats van een plastic knop en voilà.. Klaar was mijn bird feeder!
Ook nog even een zak strooivoer erbij gekocht zodat hij helemaal compleet is.. Ben benieuwd wat ze er van vind, maar vanavond zal ik hier spoedig antwoord op krijgen.. Happy birthday to the best mom in the world xxx

bird-feeder

Advertenties

Köttbullar & co

Het was een koude week. De temperatuur kwam niet verder dan een schamele 2 graden in de plus en kelderde in de avond tot, voor Nederlandse begrippen, ver onder 0. Het weerhield mij er niet van om de hele week de fiets te pakken, gezien het feit dat we dagelijks getrakteerd werden op een zonnetje.
Behalve vandaag dan. Vandaag was weer een van die bewolkte dagen. Tijd dus om mijn huiswerk voor de dag te halen. Maandag staat traditie getrouw in het teken van huiswerk. Ging ik voorheen nog naar taalles, tegenwoordig is dat op dinsdag.
En voor deze week had ik wel heel speciaal huiswerk mee gekregen: een door mijn lerares geschreven recept (in het Zweeds) van de bekende Köttbullar! Of voor zoals velen van jullie ze kennen, de gehaktballetjes van IKEA.
Mijn huiswerk was het vertalen van het recept en aan de hand daarvan gehaktballetjes te maken..
Vol goede moed ging ik aan de slag. Want gehaktballetjes maken, het klinkt eenvoudiger dan dat het is. Ook dat heb ik vandaag dus ondervonden.
Stap voor stap volgde ik het recept van mijn lerares. Tot zover ging alles goed.. Alleen eenmaal in de pan ging het toch niet helemaal zoals het hoorde te gaan.. Niet alle balletjes bleven even mooi rond.. Sommige vielen uit elkaar.. Maar ondanks alles bleef er toch een pan köttbullar over.
En aangezien mijn moeder zorgde voor een overheerlijke pan vol rode bietjesstamppot, aten we vandaag oerhollandse stamppot met Zweedse balletjes. Gewoon, omdat het kon! En mijn huiswerk, dat is inmiddels af.. Ik heb heerlijk gegeten..

naamloos-2

Blue Monday..

Het is maandag 16 januari. Ook wel “blue Monday” genoemd. Vandaag is de meest depressieve dag van het jaar. Dat weten ze namelijk nu al.. En als ik zo naar buiten kijk snap ik het ook wel. De wereld is gehuld in een dikke waas van mist en het uitzicht is grauw en grijs. Erg vrolijk word je er niet van..
En toch ben ik opgelucht. Mijn “blue Monday” had niet beter kunnen beginnen.
Mijn ochtend begon met een bezoekje aan de huisarts die mij kerngezond heeft verklaard. Nou ben ik door ervaringen uit het verleden nou niet iemand die snel naar een dokter stapt, maar soms moet je gewoon naar je eigen lichaam luisteren.
En dat van mij protesteerde. Al een paar weken. Vorig jaar al.. Ik kreeg steeds meer onverklaarbare klachten en dat gaf toch een beangstigend gevoel.
Hoewel het op het werk goed ging, werd ik toch steeds vermoeider en vermoeider.
Ik verweet het gewoon aan een drukke decembermaand, waarin ineens alles tegelijk op mijn pad kwam. Maar de klachten hielden niet op met een beetje rust.
Ik begon te piekeren.. Zelfs zo erg dat ik onbewust een soort stress aan het ontwikkelen was, die alleen maar erger werd op het moment dat ik het vliegtuig instapte naar Zweden.
Met lood in mijn schoenen (zelfs daar kom je mee door de douane, haha) ben ik ingestapt en hoewel ik vliegen altijd zo fantastisch heb gevonden leken de minuten voor het opstijgen wel een eeuwigheid te duren. Zo erg zelfs dat het door mijn hoofd flitste om uit te stappen als we op dat moment niet zouden gaan taxiën naar de startbaan. Ik heb op Arlanda dan ook bijna jankend aan de telefoon gehangen om mijn ouders te vertellen dat ik toch goed was aangekomen..
Achteraf probeerde ik het te verklaren, waarop mijn moeder maar één logische verklaring had.. Een combinatie met alles wat ik in 2016 had mee gemaakt en al dat slechte nieuws (o.a. een aantal vliegtuigrampen) op tv..
Afgelopen voorjaar was er namelijk een abrupt einde gekomen aan mijn reis door Zweden toen ik een aantal dagen voor vertrek naar Nederland een eenzijdig auto ongeluk kreeg. De reden dat ik nu ook in een andere auto rijd..
Ik ben op dat moment en met name terug in Nederland door een diep dal gegaan, maar ik wist er weer uit te komen en mijn leven weer op te pakken. Het lukte me niet om het van me af te schrijven, maar ik heb er met hulp en de nodige huilbuien goed over kunnen praten..
En toch was het gevoel er weer.. Sinds het ongeluk was oud en nieuw weer mijn 1e tripje naar Zweden. Zou dat het geweest zijn? Zou ik onbewust toch Zweden geassocieerd hebben met het ongeluk? Zou ik daarom zwak, ziek en misselijk in dat vliegtuig hebben gezeten? Ging ik mijn favoriete land nou zien als iets slechts, puur om wat er in het verleden gebeurt was?
Nee! Ik ben naar de huisarts geweest voor hulp, omdat ik niet meer op mijn eigen lichaam kon vertrouwen. Ik heb ook ontzettend veel geslapen. Ik heb mijn zinnen kunnen verzetten op het werk met een hoop creatief en decoratief werk.. Langzaam aan voelde ik het weer beter gaan, al moet ik op het moment van schrijven mijn conditie langzaam aan weer gaan opbouwen.
Maar de huisarts heeft mij kerngezond verklaard. Het gaat weer goed met mij. Elke dag weer een stukje beter. En ik denk weer aan de toekomst die voor mij ligt en de plannen die ik allemaal heb voor 2017.. De wereld lacht mij tegemoet, maar als ik naar buiten kijk is het nog steeds “blue Monday”..

54a248f4fab597713e2c2051c3177217

Scherven brengen geluk..

Oké.. Ik raak niks meer aan vandaag. Ik blijf stil op de bank liggen, net zo lang tot het tijd is om naar bed te gaan. En dan hopen dat er voor de rest van de avond niks meer sneuveld. Oftewel, vrijdag de 13e is bij mij 3 dagen te vroeg begonnen..
Op onverklaarbare wijze, ja ik weet nog steeds niet hoe het kon gebeuren, heb ik tijdens het afwassen mijn bakblik uit mijn handen laten vallen. Nou kan zo’n bakblik enigszins wel tegen een stootje, het heeft nu alleen een extra deukje in een van de hoeken, maar blijkbaar mijn ontbijtbordjes van mijn Blond Amsterdam servies niet.. En laat die er nou net hebben gestaan. Zo van, verkeerde tijd verkeerde plaats..
Het immense geluid echoot nu nog na in mijn oren. Ik hoor het gekletter van het bakblik op de tegelvloer en zie de scherven verspreid door de keuken liggen.. Even sta ik verbouwereerd stil en bekijk de chaos.
Onder de slachtoffers zijn twee ontbijtbordjes met rode rand. Wonder boven wonder heeft de eierdop deze catastrofe overleeft. En de mok ook. Ik raap alles bij elkaar en bekijk of er nog iets te redden valt.. Overal liggen scherven..
Lijmen heeft geen zin meer. Ik bekijk de stukjes en bedenk dat ze er voor een ravage best nog vrolijk uit zien. Ik sta bij de vuilnisbak en wacht toch nog even met weggooien.. Best zonde, denk ik dan.. Ik loop er mee naar mijn creatieve werkplek waar nog een glazen pot staat en stop alle stukken er een voor een in..
Want scherven brengen immers toch geluk?

123

Hallo 2017..

9 januari 2017. We zitten alweer een week in het nieuwe jaar en het is alweer zo’n 6 dagen geleden dat ik terug ben gekomen uit Zweden. Inmiddels heb ik ook alweer een aantal dagen gewerkt en is de 1e code oranje van 2017 een feit. Horrorwinter met spekgladde wegen door ijzel ligt alweer achter ons. Het zijn grauwe, grijze dagen waarbij de regen zich elk moment van zijn slechtste kant kan laten zien..
2016 ligt inmiddels alweer achter ons. Veel tijd om er bij stil te staan had ik niet, op 30 december stapte ik ’s morgens vroeg nog voor 7.00 het vliegtuig in. Ik kwam terecht in een soort rollercoaster op slow motion stand en ontmoette er allemaal nieuw mensen. Veel tijd om terug te denken aan dat jaar vol ups en downs was er dus niet.
En nu is het tijd om vooruit te kijken. Een nieuw jaar met nieuwe mogelijkheden, maar met nog steeds dezelfde dromen. Weer 365 dagen om iets weg te strepen van mijn bucketlist.. Gisteren het laatste restje van 2016 het huis uit gedaan. De kerstboom ligt nu op zijn laatste rustplaats bij de kerk en het huis is weer schoon.
Tijd voor een nieuwe ronde met nieuwe kansen.. 2017, ik ben er klaar voor!

large1