Van struik tot potje..

Wat is er nou leuker dan je vers geplukte fruit te verwerken tot iets lekkers?
Vandaag kwam ik terug van mijn logeerpartijtje in Malden. Omdat ik tegen etenstijd in Groesbeek aan kwam kon ik gezellig bij mijn ouders aanschuiven.
Ik bracht ook meteen de volle zak bramen mee die ik gisteren geplukt had.
We hadden ze kunnen invriezen en er op een later tijdstip nog iets mee kunnen doen, maar waarom niet meteen? Wassen moesten we ze tenslotte toch.
En dus besloten we deze avond de tv te laten voor wat het was en maar jam te gaan koken. Heerlijke zelf gemaakte bramenjam. En met de bramen die al eerder geplukt waren en in de vriezer lagen hadden we precies een kilo bij elkaar. Genoeg voor 4 potjes zelf gemaakte jam. En de smaak? Die is heerlijk!

Naamloos-2

Advertenties

Bramen plukken..

Ooit reed er een trein van Nijmegen naar Kleve in Duitsland via Groesbeek.. Ooit, ver voor mijn tijd.. Het spoor ligt er nog, maar het is deels overwoekerd met berken en flink wat bramenstruiken.
Het was niet toevallig dat ik daar vandaag bij uit kwam. Ik logeer een paar nachtjes bij een aantal hele lieve katten in Malden en moest vandaag even op en neer naar Groesbeek. Met de fiets. Want het was er mooi genoeg voor qua weer.
Op de terugweg viel het mij eigenlijk pas op hoe hard alles gegroeid was in de spoorkuil en hoeveel bramenstruiken er eigenlijk aan het woekeren waren. Ik stapte van mijn fiets en zag dat er al een hoop rijpe bramen aan zaten. Pluktijd! Zoals altijd zit er standaard een plastic zak in mijn rugzak en die kwam nu mooi van pas. Zomaar op een maandag middag bramen plukken..
Het regenbuitje was inmiddels gestopt en de zon brak door. Het was er stil. Het enige geluid wat ik hoorde waren de krekels, het geritsel onder de struiken en het verkeer op de achtergrond.
Ik begon er plezier in te krijgen en vond steeds meer bramen. Ik had zelfs een heuse plukstok, een waarmee ik de takken vol doorns weg kon duwen en de takken waar ik niet bij kon naar voren kon trekken.. Na uren geplukt te hebben vond ik het wel genoeg. Met een volle zak bramen keerde ik huiswaarts..
916 gram bramen was het resultaat. Genoeg voor weer een paar potjes van die lekkere jam.

Naamloos-2

Creating memories..

Soms komt inspiratie niet zomaar uit de lucht vallen en moet je gewoon een handje geholpen worden. Zo zat ik laatst weer eens door een Ariadne at Home te bladeren, een exemplaar van een paar winters geleden. Bijzonder was het niet, maar mijn oog bleef wel op een speciaal artikel hangen.. Het hergebruiken van oude dierbare spulletjes van vroeger.. “Je eerste lepeltje, nu in een mooi lijstje”
Ik dacht aan mijn kistje met bijzondere spulletjes, o.a. van mijn overleden opa en oma.. Ik haalde er voorzichtig een opgerold stukje keukenpapier uit en vouwde het open. De tekst “vergeet mij niet” staarde mij aan.
Ik zat op de rand van mijn bed met in mijn handen een inmiddels zwart gekleurd zilveren lepeltje. Mijn eerste zilveren lepeltje.
Na wat weken in een bakje warm water met aluminiumfolie en soda blonk hij weer als nooit te voren. Ik besloot hier iets mee te gaan doen..
En dus trok ik op een regenachtige maandag naar de plaatselijke kringloop voor een passend fotolijstje.. Alsof het zo had moeten zijn viel mijn oog op een gitzwart lijstje. Een met een hoge, houten rand aan de binnenkant en het glas tegen de buitenkant. Ideaal geschikt om voorwerpen in te kunnen lijsten.
Eenmaal thuis probeerde ik het meteen uit met mijn lepeltje en het paste precies. Alsof het er voor gemaakt was.
Omdat mijn lepeltje meer eer verdiend dan zo’n vieze zwarte rand besloot ik het lijstje uit elkaar te halen en opnieuw te schuren en te lakken. Dit keer in een kleur waarbij mijn lepeltje veel mooier uit komt.
Ook vond ik nog een hele mooie, gladde stof in ivoor kleur voor de achterkant. Met een beetje handigheid bevestigde ik mijn lepeltje hier op zodat het niet meer kon weg schuiven en spande ik de stof strak aan de achterkant van het lijstje.
Dat eerste lepeltje mocht gezien worden. En dus hangt er nou iets dierbaars in een lijstje.. Een eerbetoon aan mijn eerste zilveren lepeltje.

“Vergeet mij niet” Ik zal jullie nooit vergeten opa en oma..

Naamloos-3

Na regen komt zonneschijn..

Het is herfst in Nederland.. Naja, eventjes dan want voor volgende week staat er weer een hittegolf met tropische temperaturen op de agenda.. Maar nu even niet.
Kreeg ik eerder vandaag een telefoontje van mama om samen de Mookerheide rond te wandelen, zo viel het niet veel later met bakken uit de lucht.. We zagen ons wandeltochtje letterlijk in het water vallen.. Althans, dat dachten we.
Maar rond 15.15 stopte het toch nog met regenen en klaarde het even op. We keken elkaar aan en we keken naar buiten.. Tussen de grijze wolkenpartij piepte er hier en daar toch nog blauwe lucht tussendoor.
Ik ga.. Het kon me niet schelen, maar ik zou hoe dan ook gaan. Desnoods met mijn regenjack aan, maar ik had geen zin om de hele zondag binnen te blijven zitten. Mama was het met mij eens. En dus zijn we naar buiten gegaan. Voor een wandelingetje over de Mookerheide. Wandelschoenen aan, regenjack en gaan..
Want de Mookerheide, die is deze tijd van het jaar op zijn mooist. Als alle heide dan vol in bloei staat en een paarse gloed achter laat in het landschap.
Het had flink geregend buiten. Met de modder op de parkeerplaats viel het nog mee, her en der stonden nog flinke plassen water op de heide en de bomen waren nog aan het na druppelen van de regen.. Het had ook wel zo zijn charme..
We besloten om op safe te spelen en namen de korte route. Halverwege begon het dan toch te regenen, maar door dat wij onder dicht begroeide bomen door liepen merkten we hier weinig van. Wel werden onze broekspijpen nat van het struinen langs alle heideplantjes over smalle kronkelende paadjes. Het kon ons niets schelen.. We genoten vol op van al het moois dat de Mookerheide ons te bieden had. Paars bloeiende heidevelden, bramenstruiken, paddenstoelen en het ontwijken van de nodige uitwerpselen van onze harige vrienden die hier rond grazen.
Toen later zelfs de zon nog even door kwam was ons wandeltochtje compleet. Met onze jassen uit liepen we de Schotse hooglanders tegemoet die ons vriendelijk na staarden. En dat beetje regen dat we gehad hebben? Dat weegt niet op tegen alle schitterende plaatjes die ik hier weer heb kunnen schieten!

Naamloos-2

MMM: Marloes’ Moestuin Meldingen deel 14

Oké.. Ik mag niet te vroeg juichen, maar het groeit! En hopelijk blijft het groeien..
De bloemkoolplantjes zijn al zichtbaar groter geworden en ook de andijvie heeft al grotere blaadjes gekregen..
Ook hebben we nu een heel vak vol met boerenkoolplantjes. Afgelopen vrijdag weer terug naar de winkel geweest en ze hadden er nog een aantal staan. Meteen maar 3 bakjes mee genomen zodat we nu met 12 plantjes het najaar in gaan.
Ook de broccoli begint roosjes te vormen, maar ik weet niet of deze ook echt nog groot gaan worden of dat ze voortijdig helemaal gaan open barsten.
In de kas gaat ook alles voorspoedig.. Zoals ik al eerder schreef gaat het goed met de bloemkool en de andijvie, ook de kerstomaatjes hangen vol, er zitten flink wat vleestomaten aan, we hebben paprika’s en zelfs een heuse komkommer! En dat terwijl er nog meer komkommers aan het groeien zijn. Ook is er weer sla uitgekomen en de basilicum groeit als kool.. Nu maar hopen dat het allemaal zo door blijft gaan, dan hebben we voorlopig even niks te klagen..

i87657