Glad Påsk

Het is daags voor Pasen. De tweede dag op rij dat iedereen vrij is. Ondanks het mooie weer besloot ik vandaag een dagje rustig aan te doen en lekker thuis te blijven. Er stond voor vanmiddag een heuse paasactiviteit op de planning. Samen met Marieke en Kerstin en Bente zijn we paaseieren gaan schilderen. In allerlei kleurtjes en met allerlei figuurtjes erop. Dat was super gezellig om te doen, maar na een paar eitjes waren ze er ook al wel weer klaar mee.
Daarna zijn Kerstin en ik Just Dance gaan doen op de Wi, waarbij ik twee keer van haar had gewonnen. De rest van de dag verliep al net zo rustig en nu zit ik onder mijn dekentje voor de tv met de film Så ock på jorden, het vervolg op de Zweedse film Så som i himlen.. Heerlijk avondje bankhangen dus..

Advertenties

Skoklosters naturreservat

Weer een zonovergoten dag vandaag. Het is nu middag en eigenlijk wilde ik buiten gaan zitten om daar mijn blog te schrijven, maar ondanks de zon is de temperatuur niet echt aangenaam om stil te zitten. En gisteravond was ik gewoon te moe om iets te schrijven en voelde ik me ook niet echt lekker. Ik was gisteren namelijk wezen wandelen, het was Långfredag en dat betekende een vrije dag. En net aan het einde van de route (ik heb een deel van de Upplandsleden gelopen), op het allerlaatste stukje bospad gleed ik onderuit over een verraderlijk stukje ijs. Bijna de hele route lag vol ijs en de hele middag ging het goed (ik liep er voornamelijk omheen door de sneeuw tussen de bomen door) en net op het laatst stapte ik mis. Ik deed nog een poging om me vast te grijpen aan een boomtak, maar vallen ging sneller dan mijn reflex om een boom vast te pakken. En dus viel ik op mijn heup, ellenboog en hand.
Mijn heup ging vrijwel snel weer over, mijn hand eigenlijk al meteen en mijn bovenarm bleef nog wat gevoelig, ook omdat daar een beste blauwe plek zit. Het meeste last had ik van mijn nek toen ik thuis kwam, mijn hoofd heeft natuurlijk een rare beweging gemaakt om de grond niet te raken, maar de val werd het meeste opgevangen door mijn rugzak die ik op dat moment op mijn rug droeg. Alleen vannacht werd ik dus elke keer wakker als ik wilde omdraaien in bed, ik voelde natuurlijk bij elke beweging de spierpijn in mijn nek.. Maar de goeie warme douche van gisteravond en het insmeren met crème tegen spierpijn, kneuzingen en blauwe plekken heeft de schade enigszins beperkt gehouden. De middag is nu ook al een heel eind om en ik kan mijn nek weer redelijk alle kanten op draaien zonder dat het al te veel pijn doet. Ik heb zelfs gewoon Just Dance op de WI gedaan, maar daarover later meer.
Maar gisteren ging ik dus wandelen. Ik besloot bij Skokloster te gaan wandelen, een natuurreservat en een slot/klooster op een soort van schiereiland hier een eindje verderop als ik de grote weg rijd richting Enköping. Het was goed weer en het parkeerterrein bij het klooster stond vol met auto’s. Je had er mooi uitzicht over het water (naja, ijs dus) en het was tevens ook de start van een Upplandsleden etappe. Die ging dus over smalle, kronkelende bospaadjes die hier en daar een stuk (soms steil) omhoog liepen en bezaaid waren vol sneeuw en ijs. Er waren ook wel open stukken en op een helling bezaaid vol met grote rotsen heb ik een fika gehouden met weids uitzicht over het meer en het slot. Eigenlijk had ik de hele etappe willen uitlopen, maar daarvoor was ik te laat gestart en ik durfde het qua tijd niet meer te gokken om verder zuid afwaarts te lopen. Ik heb toen een stuk afgesneden via de bebouwde kom van Slottsskogen om vervolgens aan de andere kant de Upplandsleden weer op te pakken. Dit was een dichter begroeid bos en er lag hier dan ook nog de meeste sneeuw. Hele stukken waren nog goed wit hier en soms zakte je nog best ver weg in de sneeuw. Ook kwam ik verschillende dierensporen tegen. Waarschijnlijk de pootafdrukken van een ree, eland of wild zwijn, uitwerpselen van een ree en ik vermoed een pootafdruk van een wolf, daar leek hij althans het meeste op in het spoorzoekboekje van Joep. Ook wel op een miniformaat berenpoot, maar dat is uitgesloten. En aan een boomstam hingen haren die mogelijk afkomstig zijn van een eland die er weer lekker tegen aan had staan schuren.
Het was een mooie route, tot dat ik aan het einde van dat stukje bos dus onderuit ging. Het kan nu namelijk op sommige plekken verraderlijk glad zijn, zeker nu de sneeuw overdag smelt en het ’s nachts nog flink staat te vriezen. Maar het wordt tot nu toe steeds mooier weer, dus we hopen maar dat het ijs ook snel weg is, dan kan ik over een paar weken ook weer met de mtb het bos in..

Skärtorsdagen

Vandaag is het skärtorsdagen, in Nederland beter bekend als witte donderdag. Waarom het daar witte donderdag heet weet ik niet, maar hier zou het een toepasselijke naam zijn. Als ik naar buiten kijk is het grasveld nog wit van de sneeuw, ondanks de zon die weer hoog aan de hemel staat.
Het is de donderdag voor Pasen en dat betekend dat veel bedrijven en overheidsinstellingen hier al een paar uur niet meer geopend en/of te bereiken zijn. Morgen is het Långfredag, een rode dag in Zweden. Dat betekend dat iedereen vrij is op die dag en voor de kinderen is dan ook vandaag de Påsklov begonnen, een vakantie van een week lang.
Het paasweekend wordt in Zweden ook meteen aangemerkt als het 1e echte vrije voorjaarsweekend sinds de lange winter en veel mensen trekken dan ook naar hun stuga’s in de vrije natuur. Het is voor de Zweedse wegen (met name rond Dalarna) een van de drukste weekenden van het jaar, iedereen heeft nu immers een lang weekend vrij.
Ook hier kwamen ze vandaag allemaal weer vroeg terug uit school. Omdat ik vanmiddag genoeg vrije tijd had en het buiten weer een van de mooie dagen is (wel frisjes) ben ik naar de halte gelopen waar de schoolbus stopt om kerstin en Bente daar op te halen.
Daarna hingen ze een beetje verveeld rond (het is namelijk pas om 17.00 tv en tablet tijd) en had ik voorgesteld om te gaan knutselen. Ik had op Facebook bij Hemmets paasknutsels zien staan van wc-rolletjes en met name Bente was wel geïnteresseerd in een paar konijntjes. En dus moest er geknipt, geplakt en geverfd gaan worden vanmiddag.
Ook hadden ze vandaag paasviering gehad op school waarbij ze allerlei paasliedjes hadden gezongen en terwijl er geknutseld werd had ik YouTube aangezet. Blijkt dus dat die twee gewoon de Vogeltjesdans kennen van school. Echt geweldig. Stonden ze hier met z’n 2en dat dansje te doen in de keuken.. Vooral de gekke bekken die ze erbij trokken maakte het hilarisch.
Ook konden ze de liedjes van Gullefjun en Vår tupp är död helemaal mee zingen en toen ik van het 1e liedje een super grappige versie had aangezet kwamen ze helemaal niet meer bij van het lachen. Maar goed, we zijn inmiddels wel twee paashaasjes rijker hier in huis. Een mannetje en een vrouwtje.
En wat er verder zo bijzonder is aan Skärtorsdagen? Hebben jullie ooit van Blåkulla gehoord? Blåkulla is in de Zweedse mythologie de plaats waar de duivel en heksen zich verzamelen. De verzamelplaats Blåkulla bevindt zich op wat tegenwoordig Nationaal park Blå Jungfrun heet. Het eilandje staat onder meer bekend omdat het volgens de mythe de verzamelplaats is voor heksen die er op witte donderdag de heksensabbat vieren. Je kunt er nu dus maar beter niet komen..
Tegenwoordig is de traditie zo dat kinderen op Skärtorsdagen verkleed als heksje langs de deuren gaan om iedereen door middel van briefjes en tekeningen een “glad påsk” te wensen en in ruil daarvoor snoepjes te krijgen.
Zelf mag ik nu (het is 17.00 als ik dit typ) aan het avondeten gaan beginnen, maar volgens mij zijn er boven twee nog heel druk aan het knutselen..

Födelsedag

Woensdag 28 maart. Weer een dag uit mijn Zweedse leven hier. Maar wel een hele speciale. Vandaag is namelijk mijn “födelsedag” zoals ze dat hier in Zweden zeggen. Letterlijk vertaald, je geboortedag. Oftewel, vandaag is mijn verjaardag.
Wat dus begon met een wekker die om 6.30 af liep want er zijn er ook die op zo’n dag als vandaag gewoon naar school moeten. En dus bestond mijn ochtend uit vroeg opstaan bij -10, autoruiten krabben en de kinderen naar school brengen. Maar niet voordat ik ontbeten had met een gekookt eitje erbij, door iedereen hier werd gefeliciteerd en er cadeautjes en verjaardagskaarten voor mij op tafel lagen.
Toen het tijd was om naar Sigtuna te rijden stond de zon al hoog aan de hemel, ook al was het stervenskoud buiten. Nadat ik iedereen bij school had afgezet besloot ik een blokje om te gaan langs het water/ijs voordat ik mijn dagelijkse krantje zou gaan halen bij de Pressbyrån. Bij de ICA (supermarkt) ben ik toen binnen gelopen om tulpjes te halen, ik kreeg in Nederland namelijk altijd een bosje tulpjes voor mijn verjaardag.
Bij thuis komst nog wel de vaatwasser leeg geruimd, maar daarna had ik een vrije dag, op het opvouwen van wat beddengoed na. Ik had tijd genoeg dus om mijn eigen cadeautjes uit te pakken, die dus bestonden uit een Zweedstalig leesboek (geen lättläst deze keer) in de trant á la Bridget Jones met goede recensies, een gelukssteen en een sneeuwbol met een eland en ik kon uitgebreid de kaart bestuderen die ik eerder vanmorgen van de familie heb gekregen. Een zeer uitgebreide wandelkaart van Uppland en de Upplandsleden, een wandelroute met meerdere etappes die je kunt vergelijken met het Pieterpad. Ook zat er een boek bij over de Upplandsleden waarin alle etappes en alternatieve wandelroutes uitgebreid worden beschreven. Dus genoeg leuke routes nu om mijn weekenden mee te vullen.
Om 15.00 kwamen de kinderen alweer uit school en hebben we fika gehouden met appeltaart, Sabrina werkte gezellig een dagje van huis uit. De jongste twee hadden tekeningen voor mij gemaakt waar Bruce the moose op stond en nog andere elanden en Kerstin had op school ook nog een tulp geknutseld. Echt super lief.
Ook werd er voor mij gezongen, zowel in het Nederlands en in het Zweeds en er werden ook verjaardagsliedjes gespeelt op de piano.
Ook had ik mogen kiezen wat we vandaag zouden eten, het was tenslotte mijn verjaardag en ik hoefde niet zelf te koken. Ik wilde weer gewoon eens aardappels, vlees en groente en uiteindelijk werd het zalm met spinazie en gebakken aardappeltjes.
Na het eten hielp ik nog mee met de keuken opruimen en daarna besloot ik languit op de bank te gaan om een weblog te schrijven. Ondertussen kreeg ik nog een aantal felicitaties binnen, belde ook mijn zus nog op en kwam Kerstin nog even naar beneden omdat ze nog een verassing had voor mij. Ze had namelijk meer tulpjes voor mij geknutseld en een heuse verjaardagskaart waarin ze mij in het Zweeds feliciteerde. Echt, die kinderen zijn super!
Daarna werd het echt tijd voor mijn enige echte verjaardagsweblog. Maar niet nadat ik eerst weer een lekker stukje van mijn appeltaart op had, die hier trouwens gretig aftrek vindt. Morgen nog een half dagje en dan begint de paasvakantie op school. Dus nog een keer vroeg op staan en ruiten krabben en daarna heb ook ik een weekje soort van vakantie want dan gaat Sabrina met de kinderen op familiebezoek in Nederland. Eens kijken wat we dan met al die vrije tijd gaan doen..

Dinsdag, bakdag..

28 maart 1986, lang geleden alweer. Voor mij een bijzondere datum en ik had nooit gedacht dat ik 32 jaar later op deze dag mijn verjaardag in Zweden zou vieren. En toch is het morgen zover. Mijn 1e echte Zweedse verjaardag. Nou heb ik 5 jaar geleden ook al eens een verjaardag gevierd in Zweden toen ik op vakantie was in Stockholm, maar nu is het echt. Nu woon ik hier en moet ik er aan wennen dat er geen visite is op mijn verjaardag, geen cadeautjes (die van mijn ouders heb ik trouwens al gehad voor vertrek) en dat er bovenal nog helemaal geen verjaardagsgevoel is..
Normaal ben ik al weken aan het bedenken welke taart en cake ik wil gaan bakken, hang ik ’s avonds alvast de slingers op en is er een verlanglijstje van dingen die ik erg graag wil hebben of goed kan gebruiken. Maar nu, nu is alles anders. Nu is er helemaal geen gevoel van jarig worden.. Misschien ook wel omdat morgen gewoon weer om 6.30 de wekker gaat, ik om 6.50 bij de meisjes de haren sta te vlechten, rond half 8 mijn autoruiten mag gaan krabben bij min zoveel om vervolgens iedereen weer op tijd bij de scholen af te zetten..
Maar om me toch een beetje jarig te voelen heb ik vandaag appelpaj gebakken zodat we morgen een speciale fika kunnen houden, heb ik laatst in Sigtuna wat verjaardagscadeautjes gekocht voor mezelf zodat ik toch nog iets heb om uit te pakken en vraagt Sabrina al de hele week of ik al weet wat ik op mijn verjaardag wil eten.. Misschien helpt het.. En anders is er volgend jaar gewoon weer een nieuwe kans..