Just another day in Sweden..

Just another day at the office..
Vandaag de dag maar eens begonnen met uitslapen. Gewoon, omdat het kon. Ik hoefde vandaag immers niet te gaan werken. Naja, als je die vers gevallen sneeuw van afgelopen nacht niet mee telt. Er was tenslotte weer genoeg gevallen om met de sneeuwschep de oprit schoon te maken. Ondertussen werd binnen het hele huis gestofzuigd.
Toen we daar klaar mee waren besloten we maar een wandelingetje door Knivsta te gaan maken. Het weer was minder koud dan gisteren. Bij het station haalde ik nog wat gratis Zweedse krantjes op om te lezen en we zijn nog even een paar winkels in geweest om vervolgens bij de bibliotheek nog een boek om te ruilen.
De rest van de dag was het vooral heel veel relaxen.
Later op de dag zijn we op visite geweest bij Ulla. Dat is de beste vriendin van Aino en ik ken haar sinds oud en nieuw 2016-2017. Een super gezellig mens dat graag praat. We waren er uitgenodigd voor het avondeten. Ulla houd van koekjes en taart bakken en ze heeft twee katten, Elvis en Loppis. Elvis is een echte knuffelkat.
Omdat de taart nog niet helemaal klaar was besloot ik om Ulla mee te helpen in de keuken. Slagroom kloppen, de taart garneren, tafel dekken, dat soort werk. Super leuk samen met haar want we kunnen in het Zweeds al hele gesprekken voeren samen. Ondertussen waren Aino en mamma de pizza’s ophalen die we besteld hadden. Na het avondeten hadden we nog fika met zelfgebakken koekjes, cake en taart. Toen we dat op hadden zijn we met z’n vieren maar voor de tv geploft. Er waren leuke programma’s op waar we soms hardop om hebben zitten lachen, al moesten we voor mamma zo nu en dan wel de boel even vertalen.
Maar het was gezellig om weer eens bij Ulla op visite te zijn geweest. Hadden we meteen een leuke tijdsbesteding voor de avond..

Winter wonderland

Ik zei dat ik de winter wilde gaan opzoeken.. Blijkbaar hebben de weergoden daar gehoor aan gegeven. Toen we gistermiddag uit het vliegtuig stapten was het al een witte wereld en sindsdien heeft het non stop gesneeuwd.
Mijn ochtend bestond dus uit een sneeuw ruimen, alvorens wij gebruik konden maken van de auto. Na een koffiepauze met koekjes en kanelbullar was het namelijk tijd voor wat ontspanning. De dag begon bewolkt, maar tegen de middag brak de zon door en die is daarna niet meer weg gegaan. Een mooie dag dus voor een boswandeling naar Lunsentorpet, een boshut waar je ook kan overnachten en worstjes kan grillen. En naar de wc kan, maar dan moet je wel naar buiten in het houten hokje. Als je het aandurft tenminste..
Maar het was super mooi weer. De zon scheen, alles was wit en de wereld zag er uit alsof we op wintersport waren. Overal waar we keken zag je sneeuw en zelfs de takken van de bomen waren wit van de sneeuw.
Het bospad was bezaaid met opstakels, van boomwortels en stenen tot hele stukken ijs. Maar dat maakte het wandelen in winter wonderland juist tot een hele leuke uitdaging. Het was genieten. We hadden de zon in ons gezicht en de vrieskou om ons heen hangen. Moe, maar voldaan van de koude buitenlucht kwamen we weer thuis. Daar hebben we eten gemaakt, een eenpansgerecht met worst, aardappel en groente. En salade en knäckebröd.
En nu hangen we dan gezellig met z’n allen op de bank voor de tv. Het city event van het alpineskiën in Stockholm.
Buiten is het inmiddels lekker aan het vriezen, binnen is het lekker warm. Dadelijk gaan we warme chocolademelk drinken met een semla, een traditionele Zweedse lekkernij. Dat is een bol met daarin een soort amandelspijs (mandelmassa) en room waar poedersuiker over heen gestrooid wordt. Iets wat rond deze tijd van het jaar altijd gegeten wordt. Heerlijk genieten dus hier.

In de (7e) hemel..

15.35u. In het vliegtuig naar Zweden. Met vertraging van zo’n 40 minuten. Maar eenmaal in het vliegtuig was het ze al snel vergeven. Mijn moeder nam schuin voor mij plaats aan de andere kant van het gangpad en in de rij naast mij werd ik welkom geheten met een brede glimlach. Ik bevond mij duidelijk in goed gezelschap en had er al snel mijn studie object van gemaakt.. mister Z slaapt en zo nu en dan even ongegeneerd zijn kant op kijken kon vast geen kwaad.. Waarschijnlijk zou hij er toch niks van merken.. Het maakt die vlucht naast een kleine ukkepuk die inmiddels alles onder de chipskruimels heeft zitten een stuk aangenamer. Het is dat of toch maar een blik werpen op wat er zich aan de andere kant van dat gangpad bevindt.. Nou snappen jullie vast wel dat ik dus echt niet de hele reis naar dat chipsetende ukkepukkie heb zitten staren.. Onder het motto van het oog wil ook wat.. Echt zeer vervelend hoor, zo’n vlucht naar Zweden.. Inmiddels beginnen we ook al wat te dalen. De tijd vliegt als je het leuk hebt..

Zweden, Sweden, Sverige

Het nieuwe paspoort is binnen, de tickets zijn ingecheckt en de koffer staat klaar.. Ik heb vakantie en morgen zit ik in het vliegtuig naar Zweden.. Bruce the moose is er helemaal klaar voor. Maar eerst nog een feestje.
Vandaag bereikt mamma een niet nader te noemen leeftijd. En daarom heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om twee vliegtickets naar Zweden te boeken.. We zijn uitgenodigd bij een goede vriendin thuis, dus een slaapplek was al snel geregeld. Ik kijk er ontzettend naar uit om weer te kunnen gaan. Een paar dagen even geen werk of huishouden, maar een niets hoeft, alles mag mentaliteit.
Even ontsnappen aan dat laffe winterweer hier in Nederland waarbij de temperatuur vandaag de 12 graden aantikt en de natuur helemaal van slag lijkt te zijn. Jup, Marloes gaat de kou opzoeken. Even een frisse neus halen in Zweden omdat ik die ellendige “winter” in Nederland een beetje zat begin te worden.
Morgen zetten we dus voet op Zweedse bodem. Kan ik mezelf weer onderdompelen in het Zweedse leven en mezelf de taal weer machtig maken, al is het maar voor een paar dagen. Maar het zijn wel die paar dagen die ik hard nodig heb. Kan ik er daarna weer helemaal tegenaan.

Sint Jansberg

Blog nummer 301. Uit het logboek van Bruce the moose.

Kreeg tegen het eind van de ochtend een appje. Of er nog werd gewandeld vandaag.. Of dat ik binnen bleef hokken.. Het was mamma. En de zon scheen. Ze wilde naar buiten, de natuur in. En ik eigenlijk ook wel.
En zo kwam het dat we niet veel later onze wandelschoenen aan stonden te trekken om te gaan. We liepen door het bos richting de Bisselt in Mook om vandaar uit naar de Sint Jansberg te wandelen en een stuk Pieterpad te lopen.
Het pas was slecht. Je kon merken dat het de laatste dagen slecht weer was geweest. Het was drassig en vol blubber waar door we regelmatig slingerend onze weg moesten vervolgen.
En ook de storm van afgelopen donderdag had de nodige sporen achter gelaten. Diep in het bos lagen de paden bezaaid met dennengroen en ook de ene na de andere boom was letterlijk ontworteld. Soms moesten we zelfs even omlopen omdat er hele stukken boom op het pad lagen die voor ons de weg letterlijk versperden.
Bomen die met wortels en al om waren gewaaid, maar ook grote stukken tak die gewoon met veel geweld van de bomen waren afgescheurd, het zag er soms uit als een grote ravage. Maar desondanks was het weer een fijne wandeling. Tot nu toe zijn we alle zondagen in januari het bos in geweest. Dus met dat goede voornemen zit het wel goed..