Afscheid nemen bestaat niet..

Het was een rare dag vandaag.. Eigenlijk had ik ontzettend blij moeten zijn omdat vandaag het weekend is begonnen.. Morgen is het namelijk Hemelvaart en vrijdag is een dag die ingeklemd zit tussen een “rode” dag en weekend en ook dan hebben we geen gasten. Ik hoef dus maandag pas weer te werken, ook weer een korte werkweek van 3 dagen want volgende week donderdag is de nationale feestdag van Zweden en ook dan zijn we weer vrij.
Maar er viel niet zoveel te juichen vandaag. Vandaag hebben we namelijk afscheid genomen van Charlie, de manager bij Steningevik.. Na 8 jaar besloot hij dat het tijd was voor iets anders in zijn leven.. We wisten het al een paar maanden, maar vandaag was het dus echt officieel. Charlie is gestopt bij Steningevik..
En ik kan het nog steeds maar moeilijk bevatten..
Charlie is namelijk een van de beste managers die ik ken. In die 8 maanden dat ik nu bij Steningevik werk hadden we op professioneel vlak een goede verstandshouding op weten te bouwen. Hij was de gene die in mij geloofde in september toen ik driftig op zoek was naar een nieuwe baan. Ik herinner mij het sollicitatiegesprek nog als de dag van gisteren. Heel ontspannen en gemoedelijk, alsof je in een warm bad terecht kwam. Charlie gaf mij een kans om bij Steningevik te komen werken. Hij gaf mij een vaste aanstelling van 35 uur in de week. Hij gaf mij de kans om een nieuw leven op te kunnen bouwen in Zweden.
Ook was hij de gene die menig telefoontje naar Skatteverket (Zweedse belastingdienst) heeft gepleegd voor mij toen ze mij nog geen persoonsnummer wilden geven wegens “gebrek aan bewijs” dat ik bij Steningevik in dienst ben. Hij heeft er voor gezorgd dat dat proces sneller ging lopen..
Charlie is menselijk. Hij maakt geen onderscheid tussen het personeel en iedereen is bij hem gelijk. Hij is altijd oprecht geïnteresseerd in zijn personeel. Als hij op maandagochtend vraagt hoe het met je gaat, dan vraagt hij dat op dinsdag weer en op woensdag net zo. Hij vroeg regelmatig hoe het in mijn nieuwe huisje gaat en naar de cavia’s.. Je kon je hart luchten bij hem, maar ook luchtige gesprekken voeren. Vooral melodifestivalen was een geliefd onderwerp en een gezamenlijke interesse.
Als hij wist dat je een belangrijke afspraak had, dan vroeg hij altijd oprecht hoe het gegaan was. Ik zal zijn “tack för idag” (bedankt voor vandaag) nog gaan missen als ik na werktijd het kantoor op kom om mij uit te klokken daar.
Ik zal ook nooit vergeten dat hij bij het nieuwjaarsfeestje tijdens het uitdelen van de prijzen (beste verkoper, werknemer van het jaar etc.) een nieuwe categorie had bedacht, namelijk “årets Svensk” omdat hij mij in het zonnetje wilde zetten. Ik was namelijk Zweedser dan haring met midzomer, Zweedser dan kreeft en surströmmingsfeesten op een warme augustusavond.. Ik had de Zweedse taal met overtuiging overgenomen en ik was nog een van de weinige die in een rode stuga woonde met witte details.
Kort geleden heb ik ook mijn eerste functioneringsgesprek met Charlie gevoerd. Ik was de gesprekken uit Nederland gewend, dus ik wist niet zo goed wat ik er hier in Zweden van moest verwachten. Maar het was een fijn, ontspannen gesprek waarbij er van twee kanten gesproken werd en ik weet nog goed hoe hij mij complimenteerde over mijn Zweeds, mij tips mee gaf en ook nog oprecht vroeg hoe het met mij als persoon gaat en privé. Het was zo’n gesprek waarbij je met een goed gevoel weer opstaat..
Maar nu krijgen we binnenkort Sara. Sara gaat Charlie vervangen. Ik heb al kennis met haar mogen maken en het is een warme, vriendelijke vrouw. Ze heeft dezelfde mentaliteit als Charlie en ook Sara is oprecht in je geïnteresseerd als mens. Ook Sara groet je en vraagt hoe het met je gaat.. Maar als ik voortaan uit klok op het werk dan zal toch nog steeds die ene stem door mijn hoofd klinken.. Tack för idag.. Vi ses imorgon..

Advertenties

De moestuin

Vrijdag schreef ik over mijn tuintje en met name over mijn moestuin. We zijn nu een heel weekend verder en dus is er weer tijd voor een update. Ja, een update. Nu al.. Mijn 600e weblog die online gaat. Het gaat namelijk goed met mijn moestuintje. En als het zo door blijft gaan mag ik niet klagen en hoop ik lekker te kunnen oogsten.
Alles wat ik al buiten heb gezet heeft zich snel aangepast aan de nieuwe omgeving en is gaan groeien. Ik heb nu 14 erwtenplantjes, 15 sperzieboon en 13 snijbonenplantjes buiten in de grond staan. Het staat alleen niet allemaal meer mooi in rechte rijtjes, maar goed.. Het staat buiten en het groeit.
Vanaf donderdag hebben we ook enorm veel regen gehad en nog steeds hebben we buien, dus voor mijn plantjes is dat een aangename verrassing. Voor woensdag is er een zonnige dag ingepland tussen de buien door, dus dat is voor de moestuin ideaal om het groeiproces te bevorderen.
De plantjes krijgen al flink wat blaadjes nu en ik zie ze ook de lucht in schieten. Ook de pas aangeplante cranberry doet het uitzonderlijk goed. Er zitten nog een hoop bloemetjes in en ook al beginnende cranberries. Al zijn die natuurlijk nog minuscuul, maar ze groeien er wel. Het zelfde met mijn blauwe bessenplant op de stoep bij mijn voordeur. Ook die zit vol knoppen en bloemetjes en beginnende blauwe bessen.
Aardbeien hebben ook een groeispurt gehad. Ook hier genoeg bloemetjes en er zitten her en der al piepkleine aardbeien aan.
Vandaag ook weer drie snijbonenplantjes uitgeplant buiten wat het totaal daar nu op 13 brengt. Waarschijnlijk zitten er nog bonen in het kweekbakje die nog kunnen kiemen.. Ook zag ik nog een verdwaalde erwt in het kweekbakje zitten en dat is nu ook een plantje geworden, als deze wat groter is kan hij ook naar buiten bij de rest.
Verder ook ontdekt dat er vandaag maar liefst 5 prei plantjes zijn gaan kiemen in een ander kweekbakje. Daar ben ik ontzettende blij mee want de prei buiten is niet veel geworden, helaas.
Paprika en andijvie gaan ook goed. Alleen zijn de andijvie nog wel van die friemel plantjes, dus die mogen voorlopig lekker verder groeien op de vensterbank. De paprika kan straks met mooi weer buiten uitgeplant worden.
Ook had ik nog tuinbonen gezaaid vrijdag, maar hoe het daar mee is weet ik niet want ik heb niet meer gekeken. Plastic wat er op ligt is wel goed gecondenseerd, dus dan zal het wel goed komen. Het enige wat ik nu kan doen is wachten en alles goed in de gaten blijven houden.. Maar met zo’n moestuin pal naast het huis moet dat geen probleem zijn.

Groene vingers

Ik heb nog nooit zo veel in de tuin gezeten als de afgelopen paar weken.. Nou ja, gezeten? Met mijn handen in de aarde zal je bedoelen.. De laatste jaren in Nederland had ik niet eens een tuin.. Laat staan dat de planten in de potten die ik buiten had staan het overleefden op een plek waar nooit zon kwam..
Vorig jaar had ik wel een bak vol sla toen ik als au-pair werkzaam was en afgelopen winter woonde ik bij VennerBo.. Maar nu heb ik een eigen huisje (naja, ik huur het van iemand) met buitenruimte er om heen..
Een van de eerste dingen die ik aanschafte toen ik wist dat ik ging verhuizen waren een aantal pallkrager in de aanbieding. Oftewel, van die houten moestuinbakken. Hier in Zweden te koop in 120x80cm of 60x80cm. Ik had er meteen vier in een keer aangeschaft, twee grote en twee kleine want ja, ik had plannen.. Na gewoon een heel seizoen zonder moestuin begon het nu toch wel weer te kriebelen..
Mijn bloempotten kwamen naar Zweden, mijn tuingereedschap, mijn kweekbakjes..
Inmiddels had ik ook al drie groene bloempotten met planten op het stoepje bij de voordeur staan en ook een geranium op de tuintafel.. Maar toch was het nog niet af buiten.. Het was kaal.. Ik miste kleur en gezelligheid.. En aangezien hier ook overal grind ligt heb ik dus niet een paar van die fijne borders bij mijn huisje die ik vol kan zetten met plantjes.. Dat wordt dus heel veel in bakken tuinieren.. Naja, eigenlijk alleen maar wil ik plantjes krijgen bij mijn huis.

En dus werd dat vorige week ook weer een ritje naar Plantagen, het tuincentrum hier in Märsta (en ook bij Boländerna). Ik wilde persé twee langwerpige plantenbakken omdat dat mooier zou staan voor het huis (de groene potten op het stoepje zijn ook al rond) en het liefst ook van hout.. Maar dat schijnen ze niet te kennen daar.
Tot ik de briljante ingeving kreeg dat IKEA wel zoiets in het assortiment heeft en nog betaalbaar ook. Twee mooie houten langwerpige plantenbakken op pootjes.
Moest er alleen wel worteldoek inleggen omdat er anders geen grond in kan.. Maar ja, worteldoek is prijzig, moet je weer op maat knippen, vast nieten en hopen dat je aan een zo’n stuk genoeg hebt voor twee bakken. Tot dat ik ineens moest denken aan die grote blauwe IKEA tassen.. Die zijn namelijk van het zelfde materiaal gemaakt en die pasten precies. Kosten? 5 kronen voor zo’n tas, dus dat is nog iets minder dan 50 eurocent. Goedkoop en degelijk. Niks op maat knippen, niks passen en meten en bovenal: helemaal niks vast nieten!
Grond er in en beplanten maar.. Ik had verschillende soorten bloemen gehaald in de kleuren rood, geel en oranje.. Zonnebloem, geraniums, afrikaantjes, dahlia’s, margrieten.. Het staat nu allemaal in twee bakken voor mijn huis die ik symmetrisch beplant heb.

Ook heb ik niet stil gezeten met het werken aan de moestuin. De groentes die ik voornamelijk zaai zijn diepvriesgroentes, dus groentes waar je een hele voorraad van kan oogsten en dan lekker in de diepvries kan bewaren. Zoals verschillende boontjes, erwtjes, prei en paprika’s.
Maar de groei bleef achter in de kweekbakjes, waarschijnlijk niet genoeg grond meer of was de grond uitgeput want ik kon er ook wel 3 keer per dag water bij doen.. Alles nog een keer overplanten en een invasie aan bloempotjes in huis zag ik ook niet zitten en dus zat er maar een ding op: uitplanten in de moestuin buiten in de hoop dat het eventueel nog door zou groeien.. En dus staan er nu al wat boontjes en erwtjes buiten in de tuin. Voor het geval het niet zou gaan groeien had ik van alles ook maar weer nieuwe gezaaid in mijn kweekbakje. En binnen een paar dagen tijd had ik alweer nieuwe erwtjes en sperzieboontjes. De sperzieboontjes werden alleen ineens zo groot dat ze tegen het dakje van het kweekbakje aan groeiden en dus zat er ook deze keer niks anders op: naar buiten bij de rest. Ook de erwtjes die op waren gekomen zijn meteen op de plek gezet buiten. Nu zaten er alleen nog snijbonen in het kweekbakje en dus had ik de rest van de snijbonen ook maar in het bakje erbij gezaaid. Inmiddels zijn er al een stuk of 4 snijbonenplantjes op gekomen en al weer zo groot dat ook deze naar buiten kunnen.

Ook heb ik de paprika’s overgeplant in een eigen potje zodat ze meer ruimte hebben om te groeien en ook de andijvie is overgeplant in losse potjes. Zodra deze groot en sterk zijn kunnen ze ook naar buiten.
Verder doen de aardbeien het ook goed. De planten zijn al een stukje groter geworden en er zitten al diverse bloemetjes in en ook al groene mini aardbeidjes.
Sinds kort heeft de moestuin ook gezelschap gekregen van twee cranberry plantjes. Ik ben namelijk verzot op bessen en cranberries dus die mochten zeker niet ontbreken. Lingon en bosbessen groeien hier trouwens gewoon naast mijn parkeerplaats niet ver van mijn moestuin, dus die kan ik straks gewoon uit eigen tuin plukken.

Gisteren was het geen moestuin weer.. Zo’n beetje de hele dag heeft het hard staan regenen.. Tegen de avond kwam het zonnetje door, dus dat was wel even lekker.. Helaas kwam daarbij ook een heel leger aan huisjesslakken vrij en in een mum van tijd zat bijna het hele gras/onkruid bij mijn tuinmeubeltjes vol.. Handmatig heb ik zo’n 90% van die beesten in een emmer gemikt en elders laten verdwijnen.. Ik vreesde ook voor mijn moestuin als ze met zoveel tegelijk kunnen komen en dus heb ik vandaag snigelkant gemonteerd. Gegalvaniseerde strips met een knik er in die je op de randen van je bakken vast schroeft waardoor de slakken niet meer over de rand van je bak kunnen kruipen..

Inmiddels zijn er ook al een aantal snijbonen de lucht ingeschoten.. Gisteravond was er nog niks te zien, vandaag zag ik dat er 5 gekiemd waren.. Dus die kunnen ook weer de tuin in.. Ook kwam ik in de winkel nog een zakje tuinbonen tegen, dus op de valreep ook nog even in de grond gedaan. April/mei waren de maanden om ze direct in de volle grond te zaaien, maar om er zeker van te zijn of ik ook daadwerkelijk plantjes krijg heb ik ze eerst voor gezaaid.. Ik ben reuze benieuwd..

Carl Linnaeus

Ik was altijd al geïnteresseerd in plantjes en bloemetjes. Als kind al. Vooral als het zomaar in het wild groeit vind ik het op zijn mooist. Margrietjes, velden vol paardenbloemen, de lupines die hier straks in Zweden weer in de bermen groeien..
Een aantal jaar geleden kwam daar ook de interesse voor Carl Linnaeus bij, ook wel Carl von Linné genaamd nadat hij in 1761 tot de adelstand was verheven.
Carolus Linnaeus was een Zweedse botanicus, arts, zoöloog en geoloog die leefde van 1707 tot 1778 en die over de hele wereld beroemd is geworden met zijn werk.

Zijn meest invloedrijkste werken zijn Systema Naturæ waarvan de eerste editie in 1735 gepubliceerd werd tijdens zijn verblijf in Nederland. Om even in Jip en Janneketaal te spreken, hij heeft het huidige indelingssysteem van de natuur bedacht zoals wij dat op de dag van vandaag nog steeds gebruiken. Hij verdeelde de natuur hierbij in drie soorten, namelijk de mineralen, het plantenrijk en het dierenrijk en die laatste verdeelde hij weer onder in 6 klassen: 1. viervoeters (waaronder de mens), 2. vogels, 3. amfibieën (reptielen en amfibieën), 4. vissen (inclusief walvissen), 5. insecten (geleedpotigen) en als laatste 6. wormen (alle overige ongewervelden).

Ook is hij bekend van Species Plantarum, waarvan de 1e druk (1753) in 1905 door het Internationaal Botanisch Congres van Wenen is gekozen als het beginpunt van de botanische nomenclatuur, de formele naamgeving van de planten zoals we dat nu nog kennen. Om de ruim 5900 soorten planten in de Species plantarum snel te kunnen vinden, gebruikte Linnaeus’ een kunstmatige rangschikking, gebaseerd op de aantallen meeldraden en stempels in de bloemen. Het aantal meeldraden bepaalt de klasse, het aantal stempels de orde. Deze indeling in klasse en orde heeft dus enkel een praktische betekenis en geen wetenschappelijke. Linnaeus wist dit zelf ook en daarom deelde hij de hem bekende soorten eerst in naar geslacht en bepaalde pas daarna per geslacht in welke klasse en orde dit te plaatsen. Dus aan de hand van Linnaeus zijn bevindingen kunnen we op de dag van vandaag nog steeds planten opzoeken bij naam.

In het voorjaar van 1750 vestigde de in Småland geboren Linnaeus zich in Uppsala waar hij ging werken als rector aan de universiteit van Uppsala. Hij gaf er les waarbij een aantal van zijn studenten reisden naar alle uithoeken van de aarde om botanische vondsten te verzamelen. Ook de lezingen die hij gaf waren populair en deze werden vaak gehouden in de botanische tuin, vandaag de dag Linnéträdgården genoemd en nog steeds te bezoeken in Uppsala.
Hier staat ook het voormalig woonhuis waar Linnaeus in die tijd met zijn vrouw en zeven kinderen woonde. Nu is het te bezichtigen als museum.
Nog populairder dan zijn lezingen waren trouwens de botanische excursies die hij elke zaterdag tijdens de zomer leidde. Hierbij onderzocht hij samen met zijn studenten de flora en fauna die er bestond rond Uppsala.
In 1758 kocht Linnaues Hammarby, een gehucht zo’n 15km ten zuidoosten van Uppsala. Dit werd ingericht als zijn zomerverblijf om de zo ongezonde lucht van de stad te kunnen ontvluchten. Veel van zijn natuurexcursies die hij organiseerde om zijn studenten de liefde voor de natuur en de flora en fauna bij te brengen gingen te voet vanaf Uppsala naar Hammarby en vandaag de dag kun je deze 8 wandelingen nog steeds afleggen onder de naam Linnéstigarna om zo in de voetsporen van Linnaeus te treden. Je snapt natuurlijk wel dat dit hoog op mijn to-do-lijstje staat..

Gisteren was ik zelf de hele dag in Uppsala te vinden voor het Carl von Linnés trädgårdsfest. Er werd namelijk gevierd met muziek, markt, eten, klederdracht en familie activiteiten dat het alweer 312 jaar geleden is dat Linnaeus geboren werd.
Het was mooi weer (21 graden met zon), dus een prima dag om er op uit te gaan.
Ik begon mijn dag bij Biotopia, het biologisch muziek in Uppsala waar ik al veel informatie verzamelde over de wandelingen van Linnaeus.
Daarna ging ik per voet verder naar Linnéträdgården, de plek waar zijn verjaardagsfeestje zou plaats vinden. Het was er gezellig druk. Er was live muziek op het terras, een hoop kraampjes en ook dans in 18-eeuwse kleding.
Alleen was gisteren niet alleen het verjaardagsfeestje van Linnaeus, 18 mei is het ook “Fascination of Plants Day”, dat wordt georganiseerd door plantenwetenschappers wereldwijd. En dus waren er ook een aantal studenten van de afdeling Linnaeus centrum voor plantenbiologie van de SLU (Sveriges lantbruksuniversitet) aanwezig met een grote stand waar je verschillende proeven kon doen en meer kon leren over planten. Zo leerde ik over het plantmicrobioom om planten weerbaarder te maken tegen ziekten en plagen, heb ik DNA van een aardbei onderzocht, meer geleerd over het opnemen van water in de cellen van planten en over de immuniteit en de evolutie van planten. Best interessant allemaal..

Ook heb ik het museum bezocht, het voormalig woonhuis van Linnaues, ontzettend veel mooie plantjes gezien, bloemetjes gefotografeerd en mezelf een mooi boek cadeau gedaan en een nieuwe waterfles vol met veldbloemen. Ik heb tuinkers mee naar huis gekregen en ook een speldje nadat ik alle proeven van de plantdag had doorlopen en ik heb bergen aan nieuwe informatie en foldertjes over Carl Linnaues. Volgende missie: het te voet afleggen van zijn veldtocht van Uppsala naar Linnés Hammarby via Danmark.

Huisgenootjes

Ik woon tegenwoordig niet meer alleen. Sinds vandaag heb ik huisgenoten. Emil en Sven genaamd. Ze zijn 2 maanden oud en super schattig. Ze wonen in een villa bij mij in de keuken met riant uitzicht op het aanrecht en de koelkast. Jup, vandaag zijn er twee cavia’s bij mij komen wonen..
Ik vond het zo rustig bij mij in huis en alleen is ook maar alleen.. En dus besloot ik om een beetje gezelschap in huis te halen. In Nederland heb ik (op de laatste jaren na) altijd cavia’s gehad en ik vind ze helemaal geweldig. Vooral als ze straks minder schuw zijn en geluidjes gaan produceren..
Alhoewel, dat geluidjes maken is nog wel een dingetje.. Ik probeer ze tweetalig op te voeden zodat ze ook een beetje Nederlands verstaan, maar die fluiten en piepen straks natuurlijk gewoon terug in het Zweeds.
Ach, het zal vast niet lang meer duren voor ze het geluid van de koelkast herkennen en het geritsel van plastic zakjes. Voor nu is het daar nog allemaal wat te vroeg voor. Ze moeten wennen aan hun nieuwe omgeving en liggen de hele avond al te chillen. Een caaf ligt in het huisje dat ik in de kooi gezet heb en de andere ligt onder het afdak verstopt in het hooi. Nadat ik wat babyfotootjes van ze geschoten had heb ik ze maar met rust gelaten. Morgen zal er vast al wel wat meer leven in zitten denk ik..
Maar ja, het is ook niet niks wat ze allemaal hebben mee gemaakt vandaag.. Die grote reis helemaal naar mijn huis toe.. Ze moesten maar liefst een half uur in een kartonnen doos in de auto zitten.. Heuveltje op en heuveltje af en de nodige bochten.. En toen werden ze ineens verplaatst naar hun nieuwe onderkomen en hoorden ze mij een vreemde taal spreken.. Maar gaaf is het wel dat ze nu bij mij in huis wonen.. Ik vind cavia’s echt coole beestjes, dus we worden vast dikke maatjes samen.. En dan zal er vast nog wel meer cavia spam op mijn blog voorbij komen, haha..