Roadtrip Grisslehamn

Maandagochtend. De kinderen zijn naar school en ik heb even een momentje voor mezelf voor dat ik ga beginnen met al mijn werkzaamheden hier. Tijd om eens even terug te blikken op afgelopen weekend.
Zaterdag was het namelijk weer roadtripdag. Na lang denken vond ik vrijdag aan het eind van de avond toch nog een bestemming zodat ik zaterdag alsnog ergens heen kon gaan. Het zou weer een zonovergoten dag worden (en dat werd het ook) en dus besloot ik weer naar Roslagen aan de oostkust te gaan. De eindbestemming deze keer: Grisslehamn, een kustplaats met wat meer betekenis omdat vanaf hier ook de ferry naar Åland vertrekt, een Zweedstalig Fins eiland in de Botnische Golf.
Grisslehamn ligt in Norrtälje kommun, dus de reis er naar toe was grotendeels hetzelfde als dat ik de vorige keer had gereden. Ook weer door de rimboe (Rimbo), alleen deze keer niet af richting Norrtälje, maar rechtdoor richting Hallstavik met Grisslehamn als eindbestemming. Weer een schitterende weg om te rijden.
Binnenkomst in Grisslehamn was een beetje saai, vanwege een sportveld, een benzinestation en een parkeerplaats op gruis met de milieustraat. Verder is het klein, maar mooi. Het heeft een jachthaven, een vissershaven waar vandaan ook de Åland ferry vertrekt, wat winkeltjes en kiosken, een camping, een paar bezienswaardigheden (waaronder een op een klif staande atelier van de in 1940 overleden kunstenaar Albert Engström) en bovenal heel veel schitterende natuur. Een wandelgebied bij uitstek en ook Skatudden is een prachtig plekje. Een wandeling van zo’n 3km door het bos om er te komen, waar na je een schitterend uitzicht hebt over de Botnische Golf. Zandstranden hoef je hier niet te zoeken, de kust bestaat uit flink wat grote rotsen wat zich dus perfect leende voor een picknick met een view. En dat was dus ook precies wat ik gedaan heb. Heerlijk omringd door de zee, hoog op de rotsen met op de achtergrond het bos. Het uitzicht was weer om door een ringetje te halen en ik had begin het jaar niet kunnen denken dat ik daar toen zou zitten, laat staan dat ik überhaupt iets van het Roslagen kustgebied zou zien. Maar ik heb altijd al iets met de zee gehad, dus ik vind het heerlijk dat ik nou de kans krijg om er zo vaak heen te kunnen. Vooral de combinatie met de bossen en de rood houten huizen tegen de achtergrond.. Zweden is zo mooi..
Zo’n beetje de hele dag heb ik doorgebracht met wandelen, picknicken, dingen bekijken, foto’s maken en genieten.
Ik had nog verder willen rijden naar Singö op zo’n 9km afstand (dat moet ook mooi zijn), maar daar was het inmiddels al te laat voor geworden. Aangezien ik ook nog moest eten en er net buiten Grisslehamn een Griekse taverne zit besloot ik mezelf een lekker bordje souvlaki cadeau te doen. Ook had ik een groot glas Fanta erbij (ja, ze zijn hier niet zuinig als je limonade besteld), maar die waren ze vergeten op de bon te zetten. Uiteindelijk heb ik die ook niet hoeven te betalen.
Op de terugweg kwam ik weer langs Hallstavik, de thuishaven van de Nederlandse Fennie met haar man. En dus besloot ik om even hoi te gaan zeggen, maar dat even werd een hele avond en pas laat in de avond reed ik weer verder op huis aan. Maar ja, het zijn ook hele gezellige en gastvrije mensen en zoals jullie weten, gezelligheid kent geen tijd.
Het was inmiddels aardedonker op de weg en je moest niet alleen alert zijn voor eventueel plotseling overstekende wilde beesten, maar ook voor plotseling overstekende politieagenten. Ik was bijna thuis toen ik werd aangehouden (omgeving Arlanda Airport) door oom agent. Of ik mijn auto wilde parkeren en even mee wilde werken aan een alcoholcontrole en daarbij ook even mijn rijbewijs wilde tonen. Dus dat werd blazen, maar zoals altijd gewoon nuchter. En eigenlijk had ik wel verwacht dat ik nu zo’n mooie BOB sleutelhanger zou krijgen, maar ja.. Blijkbaar zijn ze in Zweden niet zo gul.. Ik geloof ook niet dat de politie het hier snapt als ik over BOB begin, al is het hier wel een merk van sap, aanmaaklimonades en jam. Geheel alcoholvrij, haha.. Maar goed, was weer een leuke afsluiter van de dag..
Aanstaande zaterdag volgt er geen roadtrip, dan wordt Kerstin 9 jaar en dan hebben we natuurlijk een feestje hier. En de plannen voor zondag zijn nog lang niet rond, de week is immers net pas begonnen…

Bikeride Knivsta

Eigenlijk had ik hier nu een super gave blog willen typen over wat ik gisteren weer allemaal beleeft heb, maar daar is het nu een beetje laat voor. Inmiddels staan mijn zaterdagen namelijk bekend om mijn roadtrips die elke week maak. En ik heb ook zo’n gigantische mooie foto’s gemaakt, dat ik ook eerst maar eens moet kijken welke ik allemaal op mijn blog ga plaatsen want zoals gewoonlijk zijn het er weer veel te veel. Dus mijn super coole roadtrip blog kunnen jullie morgen verwachten.
Maar vandaag was het zondag. Moederdag in Zweden en ook vandaag was ik niet thuis. Ik had met Aino afgesproken in Knivsta, een plaats hier 20 tot 30 minuten rijden verder op in Uppsala län. Aino ken ik al sinds 2014, ze is een oudere Zweedse vrouw en een beetje als een moeder voor mij.
Maar vandaag ging ik niet met de auto naar haar toe. Vandaag besloot ik de mtb weer van stal te halen en te gaan fietsen. Ik kan bij ons achterlangs via Lövstaholm, een gehucht met een paar boerderijen en dan kom je al meteen bij weg 255 uit, de weg die je ook met de auto rijd. Maar ik ga natuurlijk niet de hele tijd langs een 80km weg fietsen, dan fiets ik kilometers om. Ik besloot eerder af te slaan en på landet te gaan fietsen, op een gruisweg die slingerde langs boerderijen door het landschap. Het was vanuit Charlottenberg (Sigtuna) de snelste weg naar Knivsta, binnen een uurtje ben je er.
Ik was niet de enige die op visite was bij Aino. Ook Sigrid, haar kleindochter was er met haar ouders en broertje. Meteen toen ze mij zag riep ze mij (ja, ik heet volgens haar nog steeds Marloe) en kreeg ik een aantal hele dikke knuffels van haar. ’s Middags hadden we een heerlijk BBQ en heb ik in de tuin gezeten toen Sigrid in het badje wilde, waarna we later ijs hadden gegeten.
Na het ijs eten ging de rest weer naar huis en hebben Aino en ik na het opruimen van de keuken nog een wandeling gemaakt in Knivsta. Veel hebben we niet gelopen want we kwamen lang het huis van een vriendin van Aino met wie we in 2016 ook oud en nieuw hadden gevierd. Ze was thuis en ze had nog twee andere vriendinnen op visite die wij ook kennen, dus bleven we daar even gezellig zitten om te kletsen. Ik had ze tenslotte ook al 1,5 jaar niet meer gezien.
Daarna was het tijd om maar weer eens aan te fietsen. Ik wilde niet al te laat thuis komen omdat dat gisteren wel was gebeurd en ik mag morgen weer op tijd mijn bed uit. Ik besloot dezelfde weg terug te fietsen omdat ik die inmiddels ken en dat was ook meteen de snelste manier om thuis te komen. De zon stond nog hoog aan de hemel en dat maakte het fietsen erg aangenaam zo in de avonduren…

Weekend..

Na een week hard werken waarin ik niks nieuws te melden had is nu het weekend aangebroken.. Weekend.. Gisteravond om 21.00 was dat nog een verboden woord.. Twee vrije dagen, twee dagen voor mezelf en ik zat doelloos op de bank voor me uit te staren..
Hoewel het hoog zomer is dit weekend (ja, de hele maand hebben wij al temperaturen tussen de 20 en 30 graden zonder regen) zag ik me niet het hele weekend in het zwembad liggen. Weekenden zijn namelijk voor mezelf, om er op uit te gaan en dingen te ontdekken.. Maar waar heen dan? Mijn brein draaide overuren en ik wilde niet op zaterdagochtend opstaan zonder enig plan van aanpak.. Maar op de valreep: bestemming is gekozen. Vandaag staat er weer een mooie roadtrip op de agenda.. Bestemming? Die laat ik nog even in het midden.. Het picknick lunchpakket is gereed en ik ben bijna klaar om te gaan.. Wordt vervolgd….

Way up north..

De eenzame automobilist. Het zou een goede titel voor een boek kunnen zijn. Gisteren had ik een roadtrip van een heel ander kaliber en in mijn 160km lange terugreis uit het noorden heb ik zeker 15km alleen op de E4 richting Uppsala gereden. Zowel voor mij als achter mij was de snelweg nagenoeg leeg.
Alsof je op een provinciale weg rijd, alleen mag je hier 120km/u.
Dacht ook echt even dat het ging regenen onderweg, maar gezien mijn zwaar bevlekte voorruit had dat getik toch een heel andere oorzaak. Mag hopen dat ik een hoop muggen heb geraakt, die wonen er in Zweden genoeg met al die vele meren.
De cd van Avicii maakte een hoop goed, Rixfm liet mij onderweg aardig in de steek. Maar ja, voor filemeldingen heb je de autoradio toch niet nodig.
De roadtrip van gisteren liet geen mooie beboste wegen zien met aan weerzijden mooi uitzicht. Nee, gisteren was het Highway to Gävle. Gewoon doortuffen tot Tommie Navigatie vanzelf zei “eindpunt bereikt”. Ik had Uppland verlaten en de eindbestemming van de dag lag in het landschap Gästrikland. Vanuit Stockholms län doorkruiste ik Uppsala län en eindigde ik in de provincie (län is provincie) Gävleborgs län. Ik ging vanuit het landsdeel Svealand naar Norrland en de uiteindelijke bestemming was de stad Gävle, aan de oostkust van Zweden.
Zo’n 147km enkele reis, alleen de terugweg was langer omdat ik niet vanuit Gävle vertrok. Vandaar dat ik ook niet had gekozen voor de toeristische route, kortweg omdat ik dan al een halve dag aan het rijden ben voor dat Tommie een keer zijn mond open doet en zegt “bestemming bereikt”.
Maar snelweg is niet zoals je in Nederland gewend bent. Geen eeuwige afslagen, spitsstroken, matrixborden, flitspalen of andere ellende.. Gewoon een rechte brede weg met zo nu en dan een bocht, aan weerszijden bos, soms een afslag naar een plaats van betekenis en benzinestation en een afscheiding naast het bos zodat meneer eland lekker op zijn plek kan blijven waar hij thuis hoort.

Maar iets in mij zei dat ik naar Gävle moest gaan. Dat iets zei het al langer, maar op de een of andere manier kwam het er nooit van. Ik kende Gävle ook alleen maar van de Gävlebocken, een enorm grote bok van stro die sinds 1966 elk jaar begin december in de stad wordt neer gezet. De kerstbok is het Zweedse symbool voor de kerst en het is altijd maar weer de vraag of hij het overleeft tot kerst. Afgelopen jaar had ie het overleefd, maar het in brand steken van deze bok door vandalen is onderhand net zo’n traditie geworden als de bok zelf. De bok is ook een bekend symbool van de stad en het was aan mezelf de taak om er eentje te vinden (die enorme stro bok staat er al lang niet meer).

En zo geschiedde. Mijn roadtrip over de snelweg ging gisteren naar Gävle. Het weer was goed, perfect zelfs en dus kon de korte broek aan. Het was weer een van die zomerse dagen want zoals ik al eerder schreef, in het weekend zou de temperatuur weer omhoog gaan. Vandaar dat er deze keer ook een verlate blog komt, want vandaag stond de zon hoog aan de hemel en moest ik de hele dag in het zwembad liggen, haha.
Maar goed, Gävle. Ik had het over Gävle. Gävle is leuk, Gävle is mooi. Het eerste wat ik van Gävle zag toen ik de lift van de parkeergarage uitstapte was een winkelcentrum. Echt veel zin om daar rond te lopen had ik nou ook weer niet, dus ik stond in een mum van tijd buiten waar de zon scheen. Op een leuk centraal plein. Er waren meerdere winkels daar, maar alleen een aantal met interieur en cadeauartikelen ben ik binnen gelopen, de rest interesseerde mij niet zo. Als ik kleding nodig heb ga ik wel een dagje naar de Mall of Scandinavia of zo. Ik wilde gewoon Gävle zien. Lekker rondlopen door de stad, het park in, langs het water op, mooie gebouwen ontdekken.. Ik wil niet dat ze aan mij vragen “en wat heb je in Gävle allemaal gedaan?” en dat ik dan moet antwoorden met “ja, de H&M gezien”..
Het centrum van Gävle is niet groot, maar wel leuk en het heeft zo’n beetje alles wat een stad nodig heeft. Ook was er een mooi stadspark bij waar je lekker op een bankje kon zitten. Natuurlijk wilde ik ook wel even langs het water lopen, maar het water in Gävle was een lang kanaal dat op een gegeven moment aan het einde wel ergens uitmond in zee. Onderweg kwam ik ook nog de Gevalia koffiefabriek tegen en op het terrein er voor stonden allemaal van die oude fabriekspanden, waarschijnlijk ooit allemaal in gebruik geweest als magazijn. Of het nog in gebruik is weet ik niet, het zag er vrij verlaten uit, maar het had wel een mooie industriële uitstraling.
Natuurlijk moest ook gamla gävle bezocht worden. Een klein wijkje met allemaal smalle klinkerstraatjes met houten huizen in verschillende kleuren. Het was er nagenoeg stil, dus ideaal om mooie plaatjes te kunnen schieten.
En Boulongnerskogen mocht ook niet ontbreken op het lijstje wat ik wilde zien in Gävle. Het is een van Zwedens grootste stadsparken en het bestaat uit dichte begroeiing, een riviertje met stroomversnellingen en een hoop bruggetjes waarmee je van de ene zijde naar de andere kan lopen en natuurlijk ook grote grasvelden voor recreatie. Heerlijk om op zo’n dag door heen te lopen want de vele bomen zorgden voor een aangename schaduw.

Maar na een tijdje had ik het stadsleven wel weer gezien en wilde ik ook nog wel wat van de omgeving zien. En dus besloot ik naar Bönan te rijden, een kustgehucht op zo’n 13km ten noorden van Gävle aan de Botnische Golf. En als ik bij de kust in de buurt ben dan moet ik natuurlijk ook de zee zien. Dus heb ik heerlijk op de rotsen aan de Botnische Golf in het zonnetje gezeten. Veel was er niet te doen in Bönan, maar het uitzicht en de vele rood houten huizen en stuga’s maakten weer een hoop goed. Kan ik tenminste ook zeggen dat ik bij de Botnische Golf ben geweest, het noordelijke deel van de Oostzee. Hoewel de zon hoog aan de hemel stond was het wel al zodanig afgekoeld aan de kust dat ik mijn vest aan moest, maar ondanks dat was het wel een mooie afsluiter van de dag. Ik zag er ook mijn 2e slang (adder) in het gras en kwam ik op de terugweg langs de snelweg in de weilanden een ree tegen.
Plannen voor een volgende roadtrip zijn alweer in volle gang..

Boswandeling

De afgelopen week was het hoog zomer in Zweden. Maar gisteren en vandaag was de temperatuur met zo’n 12 graden gekelderd (woensdag tikten wij de 30 graden aan). Vooral gisteren was een fijne dag. De zon moest even bij komen van al het harde werken van afgelopen week en het waaide flink. Ideaal om de ergste warmte uit het huis te verdrijven. ’s Avonds werden we weer getrakteerd op een hele hoop zon en ook vandaag werd weer een zonovergoten dag en de temperatuur gaat vanaf morgen gewoon weer omhoog.
Ideaal dus om er op uit te gaan voor een wandeling hier in het bos achter ons huis. De natuur was ontploft. Door het warme weer van de afgelopen weken is alles in een record tempo uit gelopen. De bomen bloeien en zitten vol bladeren, het gras staat hoog en in de weides en bermen wemelt het van de paardenbloemen en andere soorten bloemen. Ik trok er weer op uit met mijn camera om de nodige flora weer voor de lens te krijgen..
Ook liet de zeearend zich weer van zijn beste kant zien. Ze waren dit keer met z’n tweeën. Ze zweefden door de lucht en pas op het moment dat ik weg wilde gaan bleven ze op een tak hoog in de boom zitten. Ook meneer eland had goed zijn best gedaan door de nodige uitwerpselen in het bos te deponeren en ik kwam zelfs een slang tegen in het gras.
En ik heb ook weer een mooi stukje boomstam gevonden. Naja, eigenlijk had ik hem de vorige keer al gevonden, maar toen kon ik er maar een tegelijk mee nemen. En nu lag het stuk boomstam nog op exact dezelfde plek als waar ik het bij mijn vorige wandeling moest achter laten. Dus besloot ik het alsnog maar mee naar huis te nemen. Weer een tafelblad erbij. Al is mijn vorige stuk boomschijf lekker gaan splijten en heeft nu dus een flinke spleet er in zitten. Maar goed, ik maak er nog wel iets moois van..
In ieder geval wel weer een mooie wandeling gehad hier in het bos. Morgen is het zaterdag en dat betekend dus dat ik weer een paar vrije dagen heb. Maandag niet, 2e Pinksterdag is in Zweden afgeschaft als vrije dag en in ruil daarvoor is 6 juni, de nationale dag van Zweden een officiële vrije dag geworden. Maar twee dagen vrij is ook al erg lekker. Kan ik in ieder geval weer een dagje gaan roadtrippen..