Beleef het beste van het Noorden..

Weekend.. Ik zeg het niet vaak, maar vanmorgen had ik al weekend. Eigenlijk gisteravond al, maar toen ik vanmorgen wakker werd wist ik het zeker: ik hoef deze week niet meer te werken.
Ook wel eens fijn, zullen we maar denken. En de reden?
Morgen ga ik naar Scandinavië! En ik heb er heel veel zin in. Nu zullen jullie wel denken, Scandinavië? In een dag? Kan dat dan? Ja, dat kan! Als je wilt zelfs een heel weekend lang.
Want morgen, morgen begint Scandinavië-XL. Een evenement waarbij alle facetten van de noordse landen aan bod komen: mode, interieur, outdoor, design, boeken, , muziek, cultuur, reizen, sieraden en culinaire producten. Met ruim 60 stands, workshops en presentaties hét event voor de Scandinavië liefhebber.
En ik? Ik ben er natuurlijk ook bij. Ik mis het. De sfeer, de cultuur, het lekkere eten.. Weer even terug naar Zweden, al is het maar voor even. Een dag genieten van alles wat Scandinavië te bieden heeft. En het leuke is, het kan gewoon in eigen provincie.

Meer weten over Scandinavië-XL? Klik dan hier..

Advertenties

Hallo maandag..

Hallo maandag, daar ben je weer. En met jou samen nog zes andere dagen die mijn week compleet gaan maken. Het is maandagochtend, de eerste maandag in wintertijd en het zonnetje schijnt. Een van mijn favoriete momenten van de week.
Een nieuwe dag, een nieuwe week en nieuwe mogelijkheden. Tijd om alle ellende van de vorige week achter je te laten en fris de nieuwe week in te stappen. Een nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Vandaag is het maandag, dat voor mij gelijk staat aan studiedag. De rest van de week vul ik met werken. Ik zie nieuwe kansen, creëer mogelijkheden.. Ik denk vooruit. Over twee maanden is de kerst al bijna voorbij. Het jaar bijna om. Nog tien van zulke maandagen te gaan.. Maandagen waarop je niet weet wat de week je zal brengen, ook al heb je het deels zelf in de hand. Het zijn de pagina’s van een ongeschreven boek en alleen jij bent de gene die die bladzijdes kan vullen.
En ik? Ik maak er iets moois van! Een waar kunstwerk met heel veel kleur. Ik laat de ellende van de afgelopen weken achter me en ga vol goede moed beginnen aan de laatste weken van het jaar. Want elke dag is een nieuwe kans en je moet eruit halen wat er in zit!

Uit het leven van een mobiele telefoon..

Soms zijn er van die dagen dat je dan denkt van hmm.. Dat je ’s morgens wakker wordt en denkt van ’t is weer zo’n dag.. Nou, vandaag was zo’n dag..
Het is niet eens vrijdag de 13e, maar blijkbaar zijn de vrijdagen mij niet gegund.. Het begon vorige week al. Toen mijn koelkast/vriezer ineens besloot uit het leven te stappen. Zomaar ineens had hij er genoeg van en liet hij mij in de steek. Uitgehongerd, dat wel.. Want wat er in lag was natuurlijk niet meer te eten.
En vandaag? Vandaag dreigde mijn telefoon om hetzelfde te doen.. Hij vond het wel welletjes om nog langer mee te werken aan de opdrachten die ik hem gaf.. Vastlopen, dat kon ie wel.. Daar is ie goed in! Heel goed zelfs! En dingen niet meer starten, dat ook. Dat zwart zijn lievelingskleur is weet ik na vandaag dus ook wel..
Eigenlijk had ik op zo’n moment het handboek “Hoe repareer je een telefoon?” nodig. En engelengeduld, om dat ding niet ergens in de hoek te smijten omdat hij niet wilde doen wat ik wel van hem verlangde.. Want Marloes en techniek? Dat is als water en vuur..
Ik besloot dus maar een hulplijn in te schakelen.. En daar mee vlogen dus ook de termen als synchroniseren, backuppen, resetten en andere nerd-taal mij om de oren.. Waarom niet gewoon in Jip en Janneke taal? Simpel Nederlands om het voor een leek als mij begrijpbaar te maken..
Oké, ooit ben ik dus ook overgestapt van een simpel mobieltje naar een smartphone. Niet eens het meest moderne apparaat, maar ik kan er nog steeds mee bellen, sms’en en nu dus ook internetten, appen en een keer google raad plegen om iets op te zoeken. Handig dat wel, maar dan moet er dus niks kapot gaan zoals vandaag.
En dus heb ik mijn vrije vrijdag avond maar gevuld met dingen die ik liever niet wilde doen. Stond ik vorige week mijn vriezer nog leeg te ruimen, heb ik nu mijn uren gevuld met backuppen, resetten, dingen opnieuw instellen en downloaden..
Een avond onbereikbaar zijn voor de rest van de wereld. Niet gebeld kunnen worden, geen updates van Facebook, geen What’s app berichtjes, helemaal niks.
En ik moet toegeven, het is voor herhaling vatbaar!

Lieve zus..

Laatst was het nationale broer/zus dag.. Geen idee hoe ik daar nu zo bij kom, ik moest er zomaar ineens weer even aan denken.. Gewoon vanuit het niets..
Ook ik heb een zus. Weg uit Groesbeek, maar via Kranenburg naar Nijmegen toch nooit echt ver weg bij mij vandaan. Fysiek gezien dan want een zus zit voor altijd bij je in je hart gesloten.
Zo ook die van mij. We leerden elkaar kennen op 28 maart 1986, toen ze ineens grote zus werd van een klein meisje dat toen het levenslicht zag. Al bijna 30 jaar deel ik lief en leed met haar, al was het soms ook meer leed dan lief.
Maar tijden veranderen en zo ook de mens.. We groeiden vanuit onze puberteit naar jonge volwassenen en lieten daarmee ook een hoop haat en nijd achter ons.
We hadden het niet altijd even makkelijk samen, maar ik merkte dat we elkaar nodig hadden. En ineens was het daar. Die echte zussenband die er even niet meer was geweest. Die gewoon tijdelijk van de aardbol was verdwenen..
Ik kon weer met haar praten, met haar lachen, de fijne herinneringen delen die we samen hadden.. Grapjes maken over dingen die niemand anders snapte.. Ik kon tegen haar op kijken, hoe goed zij het als grote kleine zus allemaal voor elkaar probeerde te krijgen. Ik kon haar bellen als ik ergens mee zat en er werd geluisterd en advies gegeven.. Er werden zelfs weer leuke dingen gedaan samen..
En weet je wat het mooie is van dit allemaal? Dit allemaal kan ik nu nog steeds!
Ik ben trots op mijn lieve grote zus! Op wat ze allemaal bereikt heeft in haar leven, dat ze altijd voor me klaar staat als er iets is, in voor en tegenspoed.. Dat we nog steeds leuke dingen doen samen.. Dat we samen kunnen lachen en samen kunnen huilen.. En dat ze altijd achter me staat in de beslissingen die ik neem als steun en toeverlaat..
En misschien zeg ik het wel niet zo vaak, maar ik ben er trots op om een grote zus te hebben zoals jij!

Waarom Zweden?

Dat is een vraag die ik vaak te horen krijg en mezelf ook wel eens stel.. Waarom eigenlijk?
Vroeger, vroeger toen ik nog klein was (niet dat ik nu groot ben, maar dat even terzijde) wilde ik graag een keer naar Canada. Ik zat toen in zo’n fase dat ik gek was op beren want ja, welk meisje wil nou niet zo’n lieve teddybeer? Anyway, in Canada wonen beren. Of dat nu nog zo is, geen idee? Maar Canada had beren en daarom wilde ik daar heen, punt.
Mijn opa, altijd mijn beste maatje geweest vertelde mij wel eens verhalen over zijn broer in Canada en elke herfst en kerstvakantie zat ik uren voor de tv naar al die jeugdfilms te kijken die zich in de Canadese natuur afspeelden. Prachtig vond ik dat. Ik moet toen denk ik een jaar of 9 zijn geweest..
Maar ja, canada is ver weg en duur om er te komen. Daar rijd je niet zomaar even heen..
Tot dat ik op een zekere dag een Zweedse jeugdfilm zag op tv. Pippi Langkous was al langer favoriet, maar dit was anders. Ik zag de rood houten huizen en een overweldigende natuur, voor mij als klein meisje een soort Canada in Europa.
Toch duurde het nog tot 2008 voor dat ik voor het eerst in Zweden zou komen.. Malmö was mijn 1e kennismaking met dit Scandinavische land, nooit wetend dat er daarna nog vele reizen zouden volgen. De treinreis die ik vervolgens maakte van Malmö naar Stockholm was schitterend en mijn tijd in de Zweedse hoofdstad gaf de doorslag: hier wilde ik meer van weten, van zien, van proeven.. Malmö, Stockholm, Göteborg, Mora, Östersund, Uppsala, Vilhelmina, Jokkmokk, Kiruna, Sigtuna.. Ik heb het allemaal gezien.
Bij elke reis naar Zweden groeide het gevoel van thuis komen en werd het afscheid nemen steeds zwaarder. De rust, de ruimte, de natuur, de vrijheid.. Geen gestress, gehaast, alles zo relaxt, vriendelijke mensen, behulpzaam..
Ik begon me meer en meer thuis te voelen, voelde steeds meer affiniteit met de Zweden. Ik had al favoriete winkels, favoriet eten, ben gek op het Scandinavisch interieur..
Ik ging me verdiepen in de Zweedse cultuur met haar tradities en feestdagen, ben de taal gaan leren omdat ik mezelf verstaanbaar wil kunnen maken en wil kunnen communiceren (al spreken ze daar perfect Engels) met de vrienden die ik daar inmiddels al gemaakt heb..
En soms dan bekruipt me wel eens een gevoel van heimwee.. Als ik in de wintermaanden weer eens naar buiten kijk en denk aan die echte winters daar in het noorden, gehuld in een witte deken van sneeuw..
Maar dan prijs ik mezelf gelukkig dat ik kennis heb mogen maken met dit prachtige land. Een land, dat aanvoelt als een 2e thuis..

Zweeds huis in de bossen van Dalarna, Zweden
Zweeds huis in de bossen van Dalarna, Zweden