Huisjes

Gisteren had ik echt even een off day.. Ik voelde me moe en was de dagen er voor behoorlijk misselijk geweest door die meest smerige antibioticakuur ever. Ik rook het al als ik ze uit de blister drukte en ik moest of meteen er na tanden moeten poetsen of nog moeten eten om zo die vieze smaak te verdoezelen. Nu is het maar afwachten of het allemaal geholpen heeft, al hoop ik natuurlijk van wel.
Maar ja, wat doe je dan zoal op zo’n off day? Nou, eigenlijk helemaal niks.. Of althans, niet veel. Heerlijk onder een dekentje op de bank liggen en je tijd doden met het kijken naar van die pareltjes van huizen die her en der in Zweden te koop staan. Van die rode (of gele of groene) houten huisjes met van die witte ornamenten er aan.. Met een veranda er voor.. Met een stukje grond er om heen waar je handen al bijna van beginnen te jeuken om er aan de slag te kunnen.. Waar je binnen kijkt en je een keuken ziet met een groot wauw factor en waar je jezelf al bijna ziet lopen op je vilten pantoffels over de planken vloer.
Echt, stiekem vind ik dat heerlijk tijdverdrijf.. En als ik weer zo’n pareltje heb gevonden laat ik mama weer even lekker mee zwijmelen bij het zien van al die fijne, knusse huisjes. Tot dat ze me weer met beide benen op de grond zet, terug brengt in de realiteit en mij er aan herinnert dat er eerst flink gespaard moet worden. Gelukkig lukt dat laatste momenteel erg goed, aangezien ik de meeste tijd nu met dat coronavirus thuis door breng en dus amper nog in een winkel kom.. Geen winkel betekend dus ook geen impulsaankopen of overbodige aankopen in de supermarkt voor de lekkere trek.. En het feit dat ik nu zonder werk thuis zit zorgt er momenteel ook voor dat ik me al bijna kan associëren met Dagobert Duck, hoewel ik hier geen geldpakhuis heb om in te zwemmen en ook niemand die de muntjes voor mij poetst..
Maar zeg nou zelf, het zijn stuk voor stuk toch ook wel schitterende huisjes die te koop staan? Ik hoef ook echt geen villa van 120m² te hebben, maar meer dan wat ik nu heb is altijd wel mooi mee genomen. Ik ben van een stuga van 35m² naar een huisje van 50m² gegaan, dus dat was alweer een hele vooruitgang.
Maar het voornaamste is om een baan te vinden, anders houd dat sparen binnenkort ook een keer op.. Het zal niet makkelijk worden en ik ben zelfs bereid om buiten de regio te zoeken, ook al zou dat betekenen dat ik dan misschien wel moet verhuizen.. Maar ja, misschien werk in dan wel in een regio waar ik mezelf diep in mijn hart wel een huisje zie kopen in de toekomst..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s