Sven en Emil

Wat een speciale dag was het gisteren.. We hadden weer een hoop te vieren hier in Zweden.. Allereerst dat ik er al weer 2 jaar woon en dat ik al weer 1,5 jaar werkzaam ben bij Steningevik.. Maar het allerbelangrijkste was dat mijn lieve, kleine vriendjes hun 1e verjaardag mochten vieren. Sven en Emil, mijn vorig jaar aangeschafte cavia’s waren gisteren jarig. En dat was natuurlijk (samen met de eerder genoemde punten) alle reden voor een feestje.
En aangezien ik bijna nooit over Sven en Emil heb geschreven vind ik dit een mooie gelegenheid om eens een blog aan mijn harige huisgenootjes te wijden.. Wat ik als 1e kan melden is dat het goed met ze gaat. Ook met Sven, die een talgbultje heeft waarvoor hij vorig jaar bij de dierendokter is geweest. Dat bultje is nu al maanden stabiel en hij heeft er verder ook geen last van..
Inmiddels zijn de twee ook al verhuist. Ze stonden op de verkeerde plek in de keuken en hadden last van de deur naar de gang waardoor ze heel veel in hun huisje bleven zitten. Nu staan ze voor het raam in de keuken en ze vinden het er geweldig. Ze zijn veel actiever, komen vaker hun huisje uit en ze eten nu ook in de kooi zelf. Daar mee bedoel ik dus dat ze het eerst nog elke keer mee sleepten het huisje in omdat ik nooit mocht kijken als ze aan het eten waren, nu komen ze juist het huisje uit om te eten. Dus dat is natuurlijk veel gezelliger..
Vaak krijgen ze ook eten wat over is gebleven op het werk. Bijvoorbeeld sla, komkommer of paprikareepjes van het ontbijt. Deze kunnen voor de gasten niet meer bewaard worden en voor dat het weg gegooid wordt mag ik dus een zakje vullen met de restjes. Ook mijn collega die in het restaurant werkt kent mijn cavia’s, dus regelmatig komt het voor dat er restjes klaar liggen die ik mee mag nemen.. Sven en Emil zijn er maar wat blij mee.. En ik trouwens ook, want zo kwam het dat ik laatst een zak vol eten mee kon nemen op het werk waar mijn caafjes een week lang van konden eten..
Ook komen ze regelmatig de kooi uit. Ik heb een ren hier boven in de woonkamer waar ze kunnen rond rennen als ik ’s avonds tv kijk. In het begin vonden ze het nog allemaal spannend en wilden ze het liefst weer terug naar de kooi, nu gaan ze er zelfs al languit bij liggen als ze moe zijn en Sven heeft zelfs al een paar keer een fluitend geluidje laten horen, iets wat mijn cavia’s dus nooit doen.. Zelfs niet als ik met plastic ritsel of de deur van de koelkast open.. Vooral Emil is actief in de ren. Hij sleept alles wat er in ligt (tunnels etc.) naar een andere plek en is goed in rondjes lopen en in de lucht springen als een blije cavia.
Sven daarentegen heeft een heel andere hobby. Sven is gek op hooi en er kan dus nooit genoeg hooi aanwezig zijn. Toen ze nog heel jong waren sprongen ze nog wel eens op het dakje van hun huisje, maar toen ze wat ouder waren stopte dit, ook omdat de kooi op een verkeerde plek stond. Nu heb ik op het afdakje dat in de kooi hangt ook hooi liggen en sindsdien is Sven dus regelmatig op dat plateau te vinden. Ook Emil springt wel eens op het dak, maar Sven is echt kampioen dakzitter. Het komt ook regelmatig voor dat als ik ’s morgens mijn slaapkamer deur open dat Sven wakker wordt op het afdakje, dan heeft hij daar waarschijnlijk weer een deel van de nacht door gebracht. En overdag als ik aan de eettafel zit dan zie ik ook regelmatig een van mijn cavia’s boven op het dak zitten..
Tegenwoordig gebruiken we het afdak ook als ik de kooi moet schoonmaken. Gingen ze eerst nog samen onder het afdakje zitten zodat ik daar bijna niet bij kon met scheppen, tegenwoordig zitten ze op het afdakje. Eerst tilde ik ze er altijd op en dan zaten ze daar rustig met z’n tweeën te wachten tot de kooi schoon was en ze weer terug konden, tegenwoordig springen ze er al uit zich zelf op als ze weten dat ik de kooi ga schoonmaken. Zelfs als ze te vroeg er af springen en ik zeg dat ik nog lang niet klaar ben en ze weer terug moeten om op het afdakje te wachten, dan springen ze weer terug.. Echt super grappig..
Natuurlijk ruziën ze ook wel eens zoals alle broertjes wel eens doen, maar dat is dan meer omdat ze elkaar in de weg zitten in de kooi.. Maar voor de rest gaat het goed.
Ook op het moment van schrijven zitten ze weer gezellig in de ren bij mij boven, hebben ze de boel weer verbouwd en liggen er overal keuteltjes. Maar Sven en Emil vermaken zich prima en daar gaat het om.
Gisteren hebben we zo ook hun 1e verjaardag gevierd. Ze kregen van mij een groot pak houtvezel cadeau zodat ik de kooi weer kon schoonmaken (beter cadeau kan je ze niet geven volgens mij) en van Arken Zoo (dierenspeciaalzaak) had ik een verjaardagsmail gekregen waarin stond dat ik een cadeautje voor ze af kon halen. Ze kregen een doosje knaagsticks cadeau, dus daar was ik wel blij mee.
Het zijn twee blije, lieve cavia’s en volgens mij hebben ze wel een goed huisje hier.. Ze hebben elke dag brokjes te eten, vers drinkwater, hooi tot hun beschikking en als ik ’s avonds ga eten krijgen ze hun portie groente voor de vitamine C. Zodra de kooi aan verschoning toe is krijgen ze vers houtvezel erin en regelmatig mogen ze even hun pootjes strekken buiten de kooi.. Op schoot zitten vinden ze ook wel leuk, maar dat houden ze nooit lang vol en zeker niet alle twee tegelijk.. Dat ze zich daarom mogen uitleven in de ren vinden ze veel leuker, net zoals het knagen aan hun huis en berkenhout in de kooi. Emil vindt het dan ook altijd stoer om het huis op een andere plek te zetten zodat ze er nog maar aan een kant in of uit kunnen, tot grote ergernis van Sven.. En ik mag dan eigenlijk niet lachen, maar ik vind het heerlijk om die twee zo bezig te zien… Hopelijk mogen ze nog vele jaren bij mij blijven wonen..

2 gedachtes over “Sven en Emil

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s