Het “leed” dat single zijn heet…

Het leven kabbelt voort.. Op zo’n manier dat je je bijna afvraagt of de sleur er niet in is gekomen.. Het zijn van die lange februari dagen waarin de winter ook deze maand niet echt wil door zetten.. We hebben te maken met de nasleep van de stormen die over Nederland raasden en ik duim bij elke graad nachtvorst op meer..
De dagen zijn gevuld met werken, bankhangen en zo nu en dan wat in het huishouden.. Niet echt een spectaculair leven op dit moment en te veel tijd om na te denken.. Mijn hoofd zit vol fijne gedachtes en regelmatig denk ik van wat als of hoe zou het zijn als…

De tv staat aan en ik zag net een reclame van Boer zoekt vrouw voorbij komen.. Ik moest weer denken aan mijn collega’s die wel eens voor de gein gezegd hebben mij er voor op te willen geven.. Ook op het werk is het geen geheim meer dat ik als een van de zeer weinige nog (steeds) single ben.
Hoewel dat nooit een probleem is geweest voor mij, zou ik stiekem toch best weer eens echt verliefd willen zijn.. Je weet wel, vlinders in je buik voelen enz, denken aan die ene bepaalde persoon..
Alleen ben ik hem nog niet tegen gekomen.. En hoewel ik niet op zoek ben, zou ik het wel leuk vinden hem ooit te treffen.. Ik ben bijna 34 en al single zo lang ik mij kan herinneren.. In Nederland hield ik het bewust een beetje af omdat ik er van overtuigd was dat ik naar Zweden wilde. En niets mocht die plannen in de weg staan, althans dat was mijn gedachte er achter.. Maar nu zit ik hier.. En lijkt het me leuk om een keer zo’n leuke Zweed tegen het lijf te lopen, zo’n stoere, blonde Viking of zo.. Ik ben er van overtuigd dat ik hem vroeg of laat wel tegen zal komen.. Of juist niet.. Ik heb er geen haast bij.

Ik heb een fijn leven hier in Zweden. Ik heb de rust en regelmaat waar ik in Nederland altijd naar op zoek was. Ik heb een vaste baan voor 38 uur in de week en ontzettend veel vrijheid. Die vrijheid komt mede omdat ik na 14.00 geen verplichtingen meer heb en met niemand rekening hoef te houden.. Ik kan gaan en staan waar ik wil.. En misschien is dat ook wel een beetje waar ik soms niet mee om kan gaan.. Ik heb zoveel vrijheid dat ik niet altijd even goed weet wat ik er mee moet doen.. Of ik heb niemand om het mee te delen..
Een goede vriend van mij opperde eens Tinder.. Want als het hem is gelukt, dan moest dat mij toch ook wel lukken? Maar Tinder is nou precies iets waar ik altijd een beetje huiverig voor ben.. Of een van al die andere dating apps.. Ik vind het altijd iets voor mensen die hopeloos op zoek zijn en op die manier aan een partner proberen te komen.. Maar blijkbaar is zoiets tegenwoordig hip en populair.. Al ben ik weer zo’n persoon die zich er niet aan waagt omdat je nooit weet wat je voor je hebt..

Maar ach… Dromen kan altijd.. En ondertussen geniet ik heel erg van het leven dat ik nu heb.. En wie weet hoe mijn leven er over een half jaar uit ziet? Een partner is niet noodzakelijk om gelukkig te zijn.. Maar het zou wel een leuke aanvulling zijn op mijn leven dat ik nu heb.. Nu, ooit of nooit..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s