Stordammen

Het leek wel of heel Zweden afgelopen zondag in de natuur zat.. Elke parkeerplaats van een natuurreservaat waar ik voorbij reed stond bomvol met auto’s. Maar het was er dan ook echt wel weer voor. De zon stond hoog aan de hemel, het had ’s nachts gevroren en de temperatuur kwam krap boven het vriespunt uit. Voor mij het ideale weer om de rugzak klaar te maken voor een dagje buitenlucht.
Op het programma stond Norra Lunsens naturreservat, het natuurgebied tussen Knivsta en Uppsala. Het zal jullie vast wel bekend in de oren klinken als jullie mijn eerdere weblogs ook hebben gelezen. Het is namelijk een van de natuurgebieden hier in de regio waar ik vaker kom. Een keer had ik de auto geparkeerd aan de 255 bij Plantskolan (zie bijgevoegde kaart), maar meestal parkeerde ik bij Nyby, niet zo gek ver van Fläktanstugan vandaan waar ik dan altijd een lunchpauze of fika inlaste. Maar ja, dat stukje bos ken ik inmiddels. Fläktanstugan is bekend terrein voor mij en de verdere wandeling daar na ook. Ik weet dat ik ook daar over de houten loopplanken moet lopen bij het moeras en dat ik een eind verderop na een lang bospad gelopen te hebben bij Micksmossen uit kom, ook een van de vele wetlands die het gebied rijk is.
En dus besloot ik om maar eens een andere kant op te gaan. Ik parkeerde voor de verandering mijn auto bij Stordammen, een kleine parkeerplaats buiten Bergsbrunna, Uppsala. Na 100 meter lopen of zo kwam ik bij de rustplaats in het bos.. En mooi dat het er was… Twee grillplaatsen gelegen aan een meertje in de zon.. Dus het was een perfecte plek voor een lunch om vervolgens aan de rest van mijn wandeling te beginnen. En ik was trouwens niet de enige die dat idee had.. Het was er druk met gezinnen met kinderen die van het mooie weer aan het genieten waren. Maar dat mocht de pret niet drukken..
Na een goede lunch ben ik verder het bos in gegaan. Ik had op de kaart al een route uitgestippeld, dus nu was het alleen maar een kwestie van de rode route volgen en bij “knooppunten” op de wegwijzers kijken welke kant ik moest aanhouden.. Maar ook hier moest ik onderweg menig houten loopplank passeren om verder te komen. De grond was namelijk behoorlijk drassig en sommige gebieden stonden ook gewoon flink onder water. Maar dat is juist het mooie aan dit natuurreservaat. Die houten loopplanken maken de wandeling net iets uitdagender en de moerasgrond maakt het net iets spectaculairder.
Het rondje dat ik deze keer heb gelopen was ook niet zo heel erg groot. Voor nu was het precies goed. Ik kwam ook op een punt uit in het bos waar ik al vaker ben geweest en waar ik weer had kunnen afbuigen naar Micksmossen, maar dan liep ik weer helemaal uit de richting.. Dus ik heb de cirkel maar gewoon rond gemaakt tot ik vanzelf weer bij Stordammen uit kwam waar de zon inmiddels laag over het meertje scheen.. Hier heb ik toen ook nog een laatste fika gehouden voor ik weer terug ging naar de auto. De zon zakte toen steeds verder achter de auto en met een temperatuur van bijna -3 werd het wel ietsjes frisser.
Maar met een strakblauwe lucht en zon was het weer een fantastische wandeling. Onderweg weer een hoop mooie natuur gezien, waaronder een zeer mosrijk gebied waar een verscheidenheid aan mossen groeiden en vele stukken bos waar het grondwater enorm hoog stond. Er viel dus ook weer genoeg te fotograferen onderweg.. De bijgevoegde foto’s zeggen vast al wel genoeg…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s