Energie te veel..

Heerlijk om zo onverwachts een vrije dag te hebben. En zeker op maandag. Zoals ik al eerder schreef is het Trettondedag jul vandaag, Drie Koningen op z’n Nederlands. Dat het een rode dag op de Zweedse kalender is kwam ik in december pas achter, toen ze op het werk vertelden dat we vandaag allemaal vrij zijn. Vorig jaar had ik niets in de gaten, maar toen viel 6 januari ook in het weekend. Dus die extra vrije dag vandaag kwam mij wel erg goed uit..
Het leverde mij een hoop productiviteit op en nieuwe inzichten.
Ik was al ontzettend vroeg wakker vandaag, een goed teken op zich omdat morgen om 4.50 de wekker weer gaat. Ik had alleen nog geen zin om op te staan en dus ben ik de dag begonnen met de Live slow ride fast wielerpodcast van Laurens ten Dam waarin hij te gast was bij Tom Dumoulin (nog steeds mijn grote favoriet uit de wielerwereld) thuis om samen die podcast in te spreken. Deel twee ga ik zeer binnenkort verder luisteren..
Daarna mezelf in mijn nieuwe favoriete kledingstuk gehezen (die roze badjas is echt de beste koop van eind december) en met geroosterde boterhammen met kruidenkaas mijn ontbijt gestart aan de eettafel..
En daarna begon ik eens rond te kijken.. Sinds dit weekend sta ik al in de opruimmodus en hoe meer ik kan opruimen, hoe meer energie ik krijg.
Ik lees ook ontzettend veel op de websites van Sochicken en Leukegeit, mijn grote inspiratiebronnen op het gebied van geld besparen, bewust met bepaalde zaken omgaan, minimalistisch leven en wonen op een klein aantal vierkante meters..
Hoe meer ik rond keek, hoe meer nieuwe inzichten ik kreeg en het idee dat dingen anders konden.. Ik besloot niet alleen flink te gaan opruimen, maar ook om alles eens een andere plek te geven.
Nou was het opzich niet rommelig bij mij in huis, maar met het opruimen van de kerstdecoratie besefte ik wel hoe lekker ik bezig was en dat ik nog wel meer op wilde ruimen.. Bepaalde woonaccessoires op een andere plek waardoor er weer een aantal andere dingen de kast in konden bijvoorbeeld..
Ondertussen besefte ik ook dat ik best wel veel ruimte en mogelijkheden heb voor 50m2, alleen was alles zo ingedeeld dat het niet goed tot zijn recht kwam.
En ik heb volgens mij een 6e zintuig voor ruimtelijk inzicht, dus je raad het vast al, het bleef niet alleen bij kastruimte anders indelen. Inmiddels zijn mijn cavia’s verhuisd naar de andere kant van de keuken. Voortaan wonen ze naast mijn buffetkast waardoor de hele hoek aan de kopse kant van mijn aanrecht bij binnenkomst vanuit de gang vrij kwam. Ik heb daardoor niet alleen meer ruimte gecreëerd daar, maar ook meer leeg vloeroppervlak waardoor mijn benedenverdieping ruimtelijker, groter en lichter oogt. Een stap in de goede richting dus.. Nou heb ik verder nog drie ruimtes beneden, de douche en gang valt alleen weinig aan te verbeteren.. Die zijn goed zoals ze zijn. Maar mijn slaapkamer daarentegen bood ineens mogelijkheden toen ik vanmorgen wakker werd en blijkbaar te lang had nagedacht.. Ik kwam er achter dat mijn bruine fautauiltje naast mijn bed moest passen in plaats van aan het voeteneind tegen mijn bed aan.. En met die mogelijkheid kon ik ineens een zee van ruimte krijgen in een slaapkamer die misschien niet eens groter is dan 8m2.
Mijn bed wilde ik daardoor ook graag tegen de andere muur hebben staan. Nu stond hij tegen de buitenmuur aan, maar dat trekt toch altijd wel wat koud op.. Zeker ook omdat er van die kant niet zoveel beschutting is en achter die paar bomen en grote keien die er staan en liggen al meteen de rijbak van de manege begint. Nu heb ik mijn bed tegen een binnenmuur staan, aan de andere kant is mijn douche. Mijn fautauiltje kon daardoor mooi naast mijn bed in de hoek, mijn nachtkastje naast het raam tegen de muur wat mij dus een grote open ruimte opleverde aan het voeteneind van mijn bed en voor mijn linnenkast. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik echt kon bewegen hier, dat de deurtjes van mijn linnenkast weer allebij volledig open kunnen en dat ik zelfs plek heb om een kamerplant in mijn slaapkamer te plaatsen op de grond.. Ik heb van een klein “hok” ineens een enorme ruime en knusse slaapkamer gecreëerd, puur door het met dezelfde meubels anders in te delen. Hetzelfde wat ik vorig jaar in december ook boven met de woonkamer heb gedaan. Op de vensterbank in de slaapkamer staan plantjes, sanseveria’s die hier uitstekend gedijen en naast mijn linnenkast hangen mijn badjassen netjes aan een rendierenhaakje aan de muur.. Voor de linnenkast ligt mijn voddenkleedje op de vloer zodat het aangenaam is om daar ’s morgens te lopen.. De slaapkamer is klaar.
Voor vandaag doe ik niks meer.. In een hoek in de keuken staan verschillende spullen en dozen opgestapeld, maar dat is voor morgen.. Mijn 2e grote project is het luik onder de trap openen waar een enorme hoeveelheid bergruimte achter schuil gaat. Mijn nieuwe missie is om dat zo logisch mogelijk opnieuw in te ruimen zodat ik zoveel mogelijk kwijt kan.. Maar elke dag een beetje, ik moet tenslotte ook nog gewoon werken.. En daarom ga ik nu lekker op de bank naar Husdrömmar kijken.. De naam zegt het al, over droomhuizen die gerenoveerd en opnieuw ingericht zijn…

Västerängsudd

Vandaag sta ik in de opruimmodus. De laatste restjes van 2019 worden voorgoed opgeborgen. Hoewel ik dat gisteren al van plan was werd het die dag onverwachts toch nog zonnig nadat het flink had gevroren. En dus werden de plannen radicaal gewijzigd en zo kwam het dat ik gisterochtend mijn rugzak stond in te pakken in plaats van het opruimen van de laatste kerstdecoratie die nu mijn huis nog siert..
Dat het zo’n zonnige dag zou worden kwam echt als een cadeautje. Dagen daarvoor hadden we flinke harde wind die ’s avonds uitmondde tot stormachtig en het eerder verspelde mooi weer op zaterdag moest al vrij snel plek maken voor zware bewolking in de voorspellingen.. Maar als je dan de gordijnen opent en de zon staat hoog aan de hemel, dan wil je eigenlijk nog maar een ding: naar buiten. En dus heb ik gistermiddag buiten de deur geluncht. Letterlijk..
Omdat ik al wat later op de ochtend vertrok wilde ik ook geen flink grote wandeling meer doen. Ik besloot in eigen gemeente te blijven. Nou is dat ook nog zeker wel een half uurtje rijden, daar niet van, maar ook Sigtuna kommun heeft van die voor mij nog onontdekte plekjes. Västerängsudd bijvoorbeeld, op amper 2 kilometer bij mijn werk vandaan. Nooit eerder geweest en nu moest het er toch maar eens van komen.
Het ligt geografisch gezien eigenlijk pal achter Steninge Slott en om er te komen moet je een landweg afrijden die achter Stenladan door gaat.. Nooit geweten!!
Dus gisteren trok ik mijn wandelschoenen aan, deed mijn rugzak met proviand op mijn rug en trok de Zweedse natuur in.
Het waaide wel wat en de grond was kei bevroren waardoor het frisjes was, maar met goede outdoorkleding kan je bij elk weertype gewoon naar buiten. Het natuurreservaat zelf vond ik niet echt spectaculair gisteren.. De graslanden waren dor en bruin, maar volgens internet moet het er in het voorjaar erg mooi zijn met groende weides vol met bloeiende bloemen.. Reden genoeg dus om er in het voorjaar weer terug te gaan.
Wat daarentegen wel de moeite waard was, was Västerängsudd rastplats, een kleine klif aan de rand van het meer vanwaar je een fantastisch uitzicht hebt.. Het waaide er wel flink, maar met de zon in mijn gezicht en een prachtig uitzicht mocht dat de pret niet drukken.. Ik heb er heerlijk beschut tegen de rotsen aan mijn lunch gegeten. Ik had de natuur voor mij alleen. In de zomer zie je er ook zeilboten op het water, dus dat maakt het uitzicht alleen nog maar mooier.
Nadat de zon bijna achter de bomen was gezakt ben ik weer terug gegaan. Het koelde daardoor flink af en begon ook al te schemeren. Tegen de tijd dat ik thuis kwam rond 15.45 was het dan ook al bijna donker. Het was mijn 1e keer dat ik Västerängsudd had bezocht, maar ik weet zeker dat het kan rekenen op meer bezoekjes. Het heeft in ieder geval een plekje veroverd op mijn lijstje favoriete natuurgebieden!

Catching some sunlight

De 1e werkdagen van 2020 zitten er op. Het is nu zaterdagavond en ik heb drie dagen weekend. Maandag 6 januari is hier Trettondedag jul, wat letterlijk de 13e dag na kerst betekend. In Zweden is dit een rode dag op de kalender, wat dus betekend dat er niet gewerkt wordt. Voor mij betekend dat dus ook meteen dat volgende week maar vier keer de wekker om 4.45 af gaat..
Gisteren begon dus mijn weekend. En die begon met enorm veel zon. Reden genoeg dus om weer even te stoppen bij Steningedalen nadat ik klaar was met werken.. Steningedalen ligt op een paar 100 meter bij Steningevik vandaan en bied een fantastisch uitzicht als de zon ondergaat.. En dus was het weer even tijd voor een fotomomentje.. Waarna niet veel later de hagel op aarde neer kletterde en het flink afkoelde.. Maar gelukkig was ik op weg naar huis om van mijn welverdiende weekend te gaan genieten..

Leesvoer

“Laat buiten de stormwind nu maar razen in het donker want binnen is het warm en licht en goed”
Dat was precies wat ik dacht toen ik om 15.15 thuis kwam vandaag. De wind gierde om mijn huisje en met een tas vol boeken ging ik naar binnen.. Ik had mijn 1e werkdag van 2020 erop zitten en was direct doorgegaan naar de bibliotheek.. Ik had boeken gereserveerd die ik op kon halen. Aangezien het nog geen Trettondedag jul (6 januari) is, blijf ik nog even lekker in de kerststemming. Vandaag weer twee feelgood kerstverhalen in huis, dus mijn stapel tijdschriften moet even wachten.
Ik nam een warme douche, schoof mezelf in mijn badjas, maakte een warme chocomel, kroop onder mijn dekentje op de bank en sloeg het 1e boek open.. Ik bleef maar lezen en lezen.. Maar eerst is het nu tijd voor een stapel boterhammen.. Ik heb mijn boek dicht geklapt, snel dit weblogje de wereld in geholpen en vraag mezelf nu serieus af hoeveel boterhammen met pindakaas ik wil.. Buiten is het inmiddels harder gaan waaien.. Voorlopig kom ik niet meer van de bank af.. Behalve om mijn bed op te zoeken.. Maar ook daar kan je heel goed lezen!

Gott nytt år

Nieuw jaar, nieuwe ronde, nieuwe kansen.. Maar allereerst wil ik jullie allemaal een heel gelukkig, liefdevol en gezond Nieuwjaar wensen.. Mijn eerste weblog van 2020, maar ook even een terugblik op de afgelopen 48 uur..
Het voelt namelijk al zo lang geleden dat ik in Nederland was, terwijl ik vorig jaar (gisteren dus) pas terug naar huis ben gevlogen.. Maandagavond hadden we een soort van pré oud en nieuw met een oliebol en toastjes en heb ik met mama gekaart terwijl papa naar het verschrikkelijke Chateau Meiland zat te kijken.. Ik weet het, misschien zijn niet alle lezers het met mij eens, maar ik vind er werkelijk niks aan.. Heb destijds diverse beeldmaterialen opgezocht online om een beter beeld te krijgen van die familie, maar de hysterie die in Nederland is losgebarsten rond deze familie blijft mij een raadsel.
Gisterochtend, of eerder gezegd gisternacht ging voor dag en dauw de wekker. Om 4.00 kon ik het bed uit om mijn vlucht van 7.30 te halen vanaf Eindhoven airport.. De enige vlucht om nog thuis te komen in 2019.. En achteraf heb ik nog ontzettend mazzel gehad want niet veel later lag heel Eindhoven Airport plat vanwege zeer dichte mist. Alhoewel mazzel? Oud en nieuw vieren in Nederland was ook geen straf geweest, maar dat zat er dit jaar gewoon niet in omdat ik weer op tijd thuis wilde zijn omdat ik morgen voor dag en dauw het bed uit mag om weer te werken en omdat er simpelweg geen andere vluchten gingen, behalve een peperdure KLM vlucht vanaf Amsterdam..
Maar ik vloog dus vanaf Eindhoven. En omdat er amper verkeer op de weg was zo ’s morgens vroeg was ik dus zeer op tijd op het vliegveld. Alles verliep volgens plan. Tot nu toe.. Ik checkte 19,8kg bagage in van de toegestane 20kg, dus ik was erg in mijn nopjes dat alles wat ik mee wilde nemen mee kon naar huis. Op een pak Bastogne koekjes, een oliebol en een zak chips na had ik verder geen eten meer mee genomen.. Op het vliegveld kocht ik nog een tijdschriftenpakket voor komende winter met o.a. een dubbeldikke Flair en Viva en vanaf toen ging het mis..
Mijn naam en eindbestemming werd omgeroepen en ik moest mij melden bij de beveiliging. Ik dacht meteen wat ik kon zijn vergeten bij de douane, maar al snel had ik al een vermoeden wat het moest zijn.. Mijn bagage werd niet geaccepteerd door de scan en mocht (nog) niet mee in het vliegtuig..
Nou heb ik ontzettend vaak Border Security gekeken en wist ik wel wat er komen gaat, maar als er iemand van de beveiliging met jou door de douane loopt en je vervolgens mee neemt naar een kamertje dan voel je wel andere mensen kijken.. En inderdaad stond in dat kamertje mijn tas samen met een medewerker van de beveiliging. Ik kreeg complimenten om mijn snelle reageren en dat ik zo eerlijk was mijn vermoedens uit te spreken. En die klopten.. Ik vertelde dat ik een trainingsbal van 2 kilo ingecheckt had en ik kon precies aanwijzen in welke hoek hij zat, precies ook waar de scan een onbekende zwarte korrelige vlek had gezien..
En nadat ik mijn tas had ontdaan van het hangslot kwam het verdachte voorwerp tevoorschijn.. Mijn trainingsbal van 2 kilo waarmee je dus o.a. buikspieren kan trainen. Toen mijn ouders in mei met de auto in Zweden waren zijn ze hem vergeten en niets vermoedend nam ik hem deze keer mee naar Zweden omdat mijn tas nog niet aan het gewicht zat.. Niet nagedacht dat die bal waarschijnlijk gevuld is met schelpenzand of een andere vorm om aan twee kilo te komen.. Maar nadat ze mijn bal hadden bekeken mocht hij weer terug in mijn tas en daarna werd zonder verdere problemen mijn tas alsnog toegevoegd aan de bagage voor Stockholm.. Kon ik daarna opgelucht plaats nemen bij gate 2 om vervolgens te kunnen boarden..
Opstijgen in Eindhoven ging al gepaard met mistbanken, maar hoe dichter we bij Scandinavië kwamen, hoe mooier het weer werd. Ik zag de zon langzaam aan opkomen. Ook hadden we een gezagvoerder die ons een fijne jaarwisseling en de beste wensen voor 2020 toewenste en ons onderweg op de hoogte hield van een aantal feitjes.. Vanaf Eindhoven is het 1300km vliegen naar Stockholm over Bremen, Hamburg, Kopenhagen en vervolgens in een rechte lijn naar Arlanda.
Hoe dichter we bij huis kwamen hoe mooier het weer en de zon stond dan ook hoog aan de hemel. Het was zelfs zo’n kraakhelder weer dat ik Stockholm van boven heb gezien met Globen, de Tele2 Arena, de televisietoren en Gamla Stan met het koninklijk paleis.
Bij aankomst op Arlanda duurde het een tijdje voor de bagage kwam, maar daarna was ik ook vrij snel weg.. Al hoorde ik van alle kanten sirenes loeien toen ik langs de Jumbo Stay reed, een vliegtuig omgebouwd tot hostel.. Brandweer, ambulances, ik weet wel niet hoeveel hulpdiensten.. Later las ik op internet dat op het moment dat ik daar de weg op was gedraaid aan de andere kant een bus op een personenauto was geklapt en de ravage enorm was.. Daar schrok ik wel even van. Later hoorde ik ook dat er een persoon klem had gezeten in de auto en twee personen aan hun verwondingen zijn overleden.. Heftig..
Daarna wat dagelijkse boodschappen gehaald en de cavia’s weer opgehaald, om vervolgens met een flink volgepakte auto naar huis te rijden. ’s Middags vooral heel rustig aan gedaan.. Ik had de cavia’s een schone kooi gegeven, mijn tas uitgepakt en een goeie warme douche genomen. Daarna vond ik het wel tijd voor de bank, ik was tenslotte al vanaf 4.00 wakker.
Echt veel bijzonders vond ik niet op tv komen.. In Nederland heb je complete shows op oudjaarsavond en kan je bij wijze van de hele avond aan een stuk tv kijken.. Hier vind ik het allemaal een stuk minder, maar gelukkig had ik een flinke stapel recente tijdschriften uit Nederland mee genomen en kroop ik dus lekker op de bank met een hoop leesvoer.
Oudjaarsavond verliep verder stil.. Af en toe hoorde ik in de verte een knalletje van vuurwerk, maar dat hoor ik soms ook als het jachtseizoen aan de gang is.. Het meeste geluid kwam van het vliegtuig dat laat op de avond nog was opgestegen vanaf Arlanda. Voor de rest was het helder weer, rond het vriespunt en aarde donker buiten. En doodstil.
Op tv keek ik Dinner for one en Tolvslaget på Skansen en even voor 00.00 werd traditioneel Ring, klocka ring voorgedragen. Ring, klocka ring (in het Engels Ring out, wild bells) is een Engelstalig gedicht van Alfred Tennyson en werd gepubliceerd in 1850. Het gaat over het Nieuwjaar en wordt daarom elk jaar even voor 00.00 voorgedragen in Zweden. Daarna barstte hier een soort van vuurwerk los.. In de verte hoorde ik dat ze bij een van de huizen wat vuurwerk hadden, maar dat was maar van korte duur.. Om 0.10 was het alweer doodstil buiten en dat bleef het ook voor de rest van de nacht. Ik ben dus op tijd gaan slapen voor Nieuwjaars begrippen.
En vandaag werd een lui dagje.. De verwachte zon bleef uit en het was zwaar bewolkt.. Niet echt uitnodigend weer om er op uit te trekken. Dus zoals ik al een aantal jaar doe op nieuwjaarsdag ging de tv aan met het nieuwjaarsconcert vanuit Wenen en vanmiddag het bekende schansspringen vanuit Garmisch-Partenkirchen onder gezelschap van Sven en Emil die hier boven in de ren zitten.
En zo is 1 januari langzaamaan voorbij gegaan.. De 1e dag van een heel nieuw jaar waarvan er nog 365 dagen volgen.. Weer een nieuw jaar in Zweden. Weer een jaar voor nieuwe plannen, ideeën en doelen. Een jaar waarin ik weer wat van mijn bucketlist wil afvinken, Een jaar waarin ik gewoon weer door wil gaan met bloggen, een jaar waarin ik nog meer wil sparen voor een eigen huisje, een jaar waarin ik een mooie reis geplant heb in de zomer, een jaar waarin ik nog meer mooie natuur wil bewandelen, een jaar waarin ik mijn verjaardag samen met mijn ouders ga vieren en een goede vriendin er van, een jaar waarin mijn beste vriend gaat trouwen, Een jaar waarin ik meer creatieve dingen wil doen, meer boeken wil lezen, meer groente wil kweken, meer op de MTB wil fietsen, maar vooral ook meer wil genieten.. Veel meer!!