Västerängsudd

Vandaag sta ik in de opruimmodus. De laatste restjes van 2019 worden voorgoed opgeborgen. Hoewel ik dat gisteren al van plan was werd het die dag onverwachts toch nog zonnig nadat het flink had gevroren. En dus werden de plannen radicaal gewijzigd en zo kwam het dat ik gisterochtend mijn rugzak stond in te pakken in plaats van het opruimen van de laatste kerstdecoratie die nu mijn huis nog siert..
Dat het zo’n zonnige dag zou worden kwam echt als een cadeautje. Dagen daarvoor hadden we flinke harde wind die ’s avonds uitmondde tot stormachtig en het eerder verspelde mooi weer op zaterdag moest al vrij snel plek maken voor zware bewolking in de voorspellingen.. Maar als je dan de gordijnen opent en de zon staat hoog aan de hemel, dan wil je eigenlijk nog maar een ding: naar buiten. En dus heb ik gistermiddag buiten de deur geluncht. Letterlijk..
Omdat ik al wat later op de ochtend vertrok wilde ik ook geen flink grote wandeling meer doen. Ik besloot in eigen gemeente te blijven. Nou is dat ook nog zeker wel een half uurtje rijden, daar niet van, maar ook Sigtuna kommun heeft van die voor mij nog onontdekte plekjes. Västerängsudd bijvoorbeeld, op amper 2 kilometer bij mijn werk vandaan. Nooit eerder geweest en nu moest het er toch maar eens van komen.
Het ligt geografisch gezien eigenlijk pal achter Steninge Slott en om er te komen moet je een landweg afrijden die achter Stenladan door gaat.. Nooit geweten!!
Dus gisteren trok ik mijn wandelschoenen aan, deed mijn rugzak met proviand op mijn rug en trok de Zweedse natuur in.
Het waaide wel wat en de grond was kei bevroren waardoor het frisjes was, maar met goede outdoorkleding kan je bij elk weertype gewoon naar buiten. Het natuurreservaat zelf vond ik niet echt spectaculair gisteren.. De graslanden waren dor en bruin, maar volgens internet moet het er in het voorjaar erg mooi zijn met groende weides vol met bloeiende bloemen.. Reden genoeg dus om er in het voorjaar weer terug te gaan.
Wat daarentegen wel de moeite waard was, was Västerängsudd rastplats, een kleine klif aan de rand van het meer vanwaar je een fantastisch uitzicht hebt.. Het waaide er wel flink, maar met de zon in mijn gezicht en een prachtig uitzicht mocht dat de pret niet drukken.. Ik heb er heerlijk beschut tegen de rotsen aan mijn lunch gegeten. Ik had de natuur voor mij alleen. In de zomer zie je er ook zeilboten op het water, dus dat maakt het uitzicht alleen nog maar mooier.
Nadat de zon bijna achter de bomen was gezakt ben ik weer terug gegaan. Het koelde daardoor flink af en begon ook al te schemeren. Tegen de tijd dat ik thuis kwam rond 15.45 was het dan ook al bijna donker. Het was mijn 1e keer dat ik Västerängsudd had bezocht, maar ik weet zeker dat het kan rekenen op meer bezoekjes. Het heeft in ieder geval een plekje veroverd op mijn lijstje favoriete natuurgebieden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s