Verveling

De 1e week van maart zit er al weer op. Nog drie weken en dan vier ik mijn verjaardag weer en even daarna kan ik gaan verhuizen.. Een normaal mens zou nu druk in de weer zijn met allerlei zaken regelen en bezig zijn met inpakken.. Maar ik niet. Ik heb mij gisteren serieus eens een keer verveeld. Zo’n dag waarin ik nergens zin in had.. Ik ben uiteindelijk die ellendige 1000 stukjes puzzel van Amsterdam maar gaan af maken die hier nog steeds op tafel ligt.. Het is geen gemakkelijke.. Maar over 3 weken moet ie wel af zijn want dan moet hij de doos weer in.. Ingepakt voor de verhuizing.
Voor de rest doe ik niet veel meer hier.. Het enige dat ik kan doen is wachten.. Er valt hier weinig in te pakken en dat beetje wat ik hier heb zit op een zaterdag ook wel in een verhuisdoos. De rest van al mijn spullen staan ingepakt klaar in Nederland, dus ja.. Dan blijft er nog weinig werk over.. Ik heb dus genoeg tijd om na te denken en dus vooral ook niks te doen. En dat begint mij nu een beetje te vervelen. Het is klaar hier. Mijn leven in de stuga zit er op. Nu ik weet dat ik kan verhuizen naar een echt huis wil ik ook wel weg hier.. Maar dat gaat niet want daarvoor moet ik dus wachten..
Kan je dan al niet wat voorbereiden treffen? werd mij gevraagd.. Nou nee. Als ik nu al begin met inpakken dan kijk ik 3 weken lang tegen verhuisdozen aan, hoe de hele inrichting moet gaan worden zit al weken in mijn hoofd en het boodschappenbriefje voor IKEA kan ik inmiddels ook al dromen.. Hopelijk kan ik heel snel gaan schilderen in mijn nieuwe huisje zodat ik weer iets te doen heb want daar kijk ik nu nog het meeste naar uit..

Fettisdagen

Het is vandaag fettisdagen, zoals ze dat hier in Zweden noemen.. Voor de mensen in het zuiden van Nederland betekend dit dat de carnaval ten einde loopt, voor de gelovigen begint nu de vastentijd en voor de niet gelovigen hier betekend het dat je je vandaag massaal op een semla kan storten..
Fettisdagen.. Ook wel bekend als Fat Tuesday in het Engels en in Nederland als vastenavond, de dag/avond voor het vasten begint.. Hier in Zweden eten ze al decennia lang semlor in deze tijd van het jaar, maar wat is een semla nu eigenlijk precies?
Eigenlijk is het niet veel meer dan een broodje van tarwemeel, op smaak gebracht met kardemom en gevuld met amandelspijs en slagroom. Je houd er van of je houd er niet van. Het is zoals de Bossche bol, je vind het lekker of niet.
Het woord semla komt van de Duitse “semel” en de Latijnse “simila”, wat betekent: tarwemeel.
De semla begon in het begin van de 20e eeuw pas echt bekendheid te krijgen.
Een reden waarom de semla daar voor niet uitzonderlijk werd gebakken en gegeten, was dat witte bloem in de boerengemeenschap uiterst ongewoon was, evenals suiker en slagroom.. Tegenwoordig is daar verandering in gekomen en zijn ze niet alleen met fettisdagen te krijgen, maar liggen ze vaak al vanaf kerst in de winkels. Maar op zo’n dag als vandaag worden toch wel de meeste gegeten hier in Zweden.. En tegenwoordig bestaan er ook verschillende varianten van de semla. Eigenlijk kun je ze moeilijk ontwijken.. Supermarkten, de konditori, social media, overal kom je ze tegen.. Behalve bij mij vandaag.. Ik had er afgelopen zaterdag al eentje op, om te vieren dat ik een jaar in Zweden woon..

Norra Lunsen naturreservat

Het is maandagavond. Beter bekend als er-komt-niks-leuks-op-tv-avond. Daarom een goed moment om maar weer eens een weblog te gaan schrijven. Ik had namelijk beloofd om de foto’s van afgelopen zaterdag te delen.. Van toen de het zonnetje nog scheen en de sneeuw zich nog niet als een malle op de aarde had neer gestort. Ja, zaterdag was een mooie dag.. Misschien iets te veel wind waardoor het nogal frisjes was, maar er was zon. En die heb ik sinds die dag ook niet meer gezien. Al twee dagen dwarrelen hier de sneeuwvlokken naar beneden en woon ik weer in een witte wereld..
Maar vrijdag dacht ik nog, als het morgen mooi weer is ga ik naar buiten. En het werd mooi weer.. Om 8.30 scheen het zonnetje al en hoewel er best een windje stond ben ik toch gegaan. Voor de verandering weer naar Norra Lunsens naturreservat.
Zo’n twee weken geleden was ik daar ook al voor een fika bij Fläktanstugan en toen schreef ik al over Micksmossen, een wetland midden in de bossen waar je alleen maar door heen kan lopen door middel van houten loopplanken. En dat ik dat zeker wel een keer wilde doen.. Afgelopen zaterdag dus. Ik had een mooie route uitgestippeld waarbij ik dus een groot rondje kon lopen zodat ik niet halverwege een keer om moest keren om weer terug te gaan. Het beginpunt was weer Nyby, op 18km rijden niet ver van Alsike vandaan. Van daar uit ging het eerste deel weer over het zelfde pad richting Fläktanstugan. Opzich niet zo heel erg want de vorige keer dat ik er was lag er nog veel meer sneeuw en ijs in het bos en was ook het wetland bij Fläktanstugan een en al sneeuw en ijs. Nu hadden we de afgelopen week plus graden gehad en dus was het meeste nu wel verdwenen, hoewel de wetlands nog wel flink bevroren zijn en zeker na die vorst die we weer gehad hebben (en nog steeds hebben). Maar het belangrijkste was dat er niet meer zo mega veel ijs op houten loopplanken lag en ik dus mijn route kon voortzetten.
Echt super gaaf! Niet alleen bij Micksmossen ga je dus over de wetlands, maar even daar voor bij Långkärret ligt zeker zo’n 120 meter aan houten loopplanken over het water.. En als je daar dus naar links en rechts kijkt zie je de houten kruisen die de route aangeven voor skiërs. Want die kunnen in de winter wel door het moerassige gebied als er ijs en sneeuw ligt. Als wandelaar is het je aan te raden om gewoon de route te blijven volgen die oranje of rood gemarkeerd staat op bomen. Maar ook dan heb je een schitterende route om te lopen.. En ondanks dat er een straf windje stond was het een mooie dag. De hele dag had de zon geschenen en ik had het fijnste uitzicht. Na zo’n vijf uur in het bos door gebracht te hebben kwam ik weer bij de auto terecht. De lucht begon inmiddels wat meer te betrekken, wat er op resulteerde dat het gisteren de hele dag non stop heeft staan sneeuwen. Het was nog zo’n 18km terug naar huis. Maar halverwege op het platteland zag ik ineens zeven reeën in het open veld grazen. Daar moest natuurlijk even voor gestopt worden want ze stonden nog geen 100 meter bij de auto vandaan.. Het was dus weer zo’n dag waar ik volop van heb kunnen genieten.. En als je de foto’s ziet snap je misschien ook wel waarom..

Maart roert zijn staart..

Ik heb het idee dat het al tegen de avond is.. Maar op het moment dat ik dit schrijf is het pas kwart voor vier ‘s middags.. Lange dag dus zo’n vrije zondag, zeker als je niet veel in de planning hebt.. Naja, eigenlijk helemaal niets. Het was half 8 vanmorgen toen ik na een flink aantal uur slapen klaar wakker in mijn bed lag..
De reden dat ik vandaag niets geplant had kwam o.a. door de weersvoorspelling. Koning winter is terug.. Het is hier vanmorgen begonnen te sneeuwen en het is tot nu toe nog niet een keer gestopt.. Ik denk dat Vrouw Holle de kussens van een hotelketen aan het uitschudden is of zo. Je zou denken dat ze inmiddels al wel lamme armen moet hebben, maar schijnbaar toch niet.
Als ik hier zo uit het raam kijk dan moet er zeker al een centimetertje of 4, 5 op de tuintafel liggen.. Het is weer een witte wereld buiten.. De bomen, het gras, mijn auto.. De lucht zit ook potdicht hier dus ik heb zo’n vermoeden dat het voor de rest van de dag gewoon door blijft gaan.
Een heerlijk dagje om lekker binnen van alles te gaan doen.. Wat dus begon met het aanzetten van de tv omdat ik toch wel heel graag de Vasaloppet (ja, die wereldberoemde langlaufwedstrijd waar ik het gisteren over had) live wilde zien.. Tot dat aan het eind van de ochtend mijn jongste buurjongetje bij mij aan de deur stond.. Hij wilde heel graag weer een sneeuwpop bouwen met mij en ja, daar zeg je dan geen nee tegen.. Zeker niet omdat hij ook de gene was die nogal teleurgesteld was toen hij hoorde dat ik ga verhuizen.. Dus ja, op naar buiten maar weer.. Maar meneer sneeuwpop staat weer.. Of hij er nu nog uitziet als een sneeuwpop, geen idee want er is natuurlijk weer een nieuwe laag sneeuw over heen gevallen.. Maar goed, het buurjongetje had schik en daar doe je het dan voor.
Overigens daarna nog wel de winnaar van de Vasaloppet kunnen zien finishen op tv en ook de 1e vrouwelijke deelneemster. Dus zo heel erg veel had ik volgens mij ook niet gemist op tv in de tijd dat ik buiten was.

Het is overigens vandaag een jaar geleden toen ik op deze dag de boot afreed in Göteborg om aan mijn reis naar Sigtuna te beginnen en voor het eerst de Vasaloppet op tv zag.. En ook een jaar geleden lag er op deze dag sneeuw in Zweden. Of het nu overal wit is weet ik niet, maar hier bij ons in ieder geval wel weer..
Het 3 maart 2019, een mooie datum.. Weer een moment waarin ik hoogtepunten in kan plannen.. Want over precies twee maanden komen mijn ouders een week naar Zweden.. Een hele week.. En als er iets is waar ik naar uit kijk dan is dat het wel.. Eerst krijg ik begin april de sleutel van mijn nieuwe huisje, dan komt eind april de verhuiswagen met al mijn spullen en daarna mijn ouders. In februari al tickets voor de boot geregeld, ik had namelijk een mail gekregen van Stena Line over vroegboek kortingen, dus dat was weer mooi meegenomen. Betere hulp met verhuizen kan je niet krijgen.. Papa gaat mij helpen met al mijn meubeltjes in elkaar zetten en mama met alle verhuisdozen uitpakken.. Heerlijk om ze straks weer hier te hebben..
Gelukkig is het dan geen winter meer en kunnen we hopelijk weer een fijne wandeling maken hier in het bos. Gisteren heb ik mijn dag door gebracht in Norra Lunsen naturreservat. Het was een zonovergoten dag en een schitterende wandeling, dus ik hoop dat ik mijn ouders in mei mee kan nemen naar dezelfde fijne plekjes daar..

Voor de foto’s van mijn avontuur van gisteren moet je nog even wachten, de keuze is reuze dus ik ben nog aan het kijken welke er op een nieuwe weblog gaan komen…

Jubileum

Terwijl half Nederland carnaval aan het vieren is, vier ik vandaag iets heel anders..
Precies een jaar geleden was ik op deze 1e zaterdag in maart ingecheckt bij Stena Line om aan de grootste reis van mijn leven te beginnen.. Precies een jaar geleden startte ik een van mijn grootste dromen.. Precies een jaar geleden verhuisde ik naar Zweden..
Inmiddels zijn we een jaar verder, lig ik hier onder mijn dekentje op de bank naar de 2e kansronde van Melodifestivalen te kijken en kan ik met een tevreden gevoel terug kijken op het afgelopen jaar.. Ik heb een baan voor 35 uur in de week, ik heb een Zweeds persoonsnummer, ik heb een bankrekening en verzekeringen hier, mijn auto heeft een Zweeds kenteken en over de maand krijg ik de sleutel van mijn nieuwe huis.
Ik ben Joep en Sabrina ook eeuwig dankbaar dat ze mij een jaar geleden de kans hebben gegeven om als au pair naar Zweden te kunnen zodat ik mijn grootste droom waar kon maken.. En nu is het dan gelukt.. Ik woon alweer een jaar in Zweden.. Reden genoeg dus voor een klein feestje en een cadeautje om het te vieren.. Ik heb mezelf heel symbolisch een 1000 stukjes puzzel van de Vasaloppet cadeau gedaan..
Toen ik de volgende ochtend wakker werd op Stena Line in Zweden was de Vasaloppet, wereld’s grootste langlaufwedstrijd van Salen naar Mora, live op de tv.. En aangezien Mora een speciaal plekje in mijn hart heeft vond ik het wel mooi om mezelf deze puzzel te geven.. Een jaar geleden op zondag zat ik in de auto op weg naar Sigtuna waar ik als au pair aan de slag zou gaan.. Maar morgen niet.. Morgen ben ik thuis. Thuis in Zweden en kan ik weer naar de Vasaloppet kijken..