All you need is love.. And cookies..

Morgen is het Valentijnsdag.. Op zich niet echt een bijzondere dag voor mij want ik vind het nog steeds veel te commercieel en ik heb er niet veel mee.. Hoewel het stiekem toch ook wel weer een mooie aangelegenheid is om koekjes te gaan bakken.. Daar had ik echt weer eens zin in. En aangezien ik nog decoratie over had om de koekjes te versieren (heb ik toch nog iets “versierd”, haha) besloot ik om maar eens een aantal Valentijnskoekjes te gaan maken.. Goeie dagbesteding zo op de woensdagmiddag..

Verder gaat het elke dag weer een beetje beter met mij.. Vandaag was een zonovergoten dag en leek het wel voorjaar.. Vannacht had het weer gesneeuwd, maar vanwege de plus temperaturen smolt het ook net zo hard weer weg.. Veel gebeurd er verder niet hier op dit moment.. Ik ben elke dag aan het werk en thuis stond het huishouden op mij te wachten.. Wasjes draaien, stofzuigen.. Maar vandaag had ik dan even me-time en ben ik koekjes gaan bakken.. Weer zo’n spontane actie van mij, haha..

Weblog 562..

Niets is wat het lijkt.. Dat lijkt mij een mooie openingszin voor deze weblog..
Het vat misschien wel precies mijn leven van de afgelopen weken in 2019 samen. Zweden is niet het paradijs op aarde en Zweden is niet altijd even leuk om te wonen.. Soms is Zweden zelfs saai te noemen. Natuurlijk zullen de meeste van jullie wel denken van “wat woont ze daar toch schitterend” en “wat geniet ze toch van alles”, maar niets is minder waar..
Ik heb een ontzettend zware week achter mij liggen.. Eigenlijk begon 2019 helemaal niet zoals ik het gepland had (o.a. ziekehuis), maar afgelopen week was voor mij de druppel waarbij voornamelijk de stress weer toesloeg.. Dezelfde stress die mijn lichaam tot een hel maakte na het auto ongeluk in juni 2016 in Rättvik, Dalarna.
Ineens besefte ik dat mijn leven van rennen, vliegen, vallen, opstaan en weer door gaan nu voor bij was.. Niks geen geregel meer bij Skatteverket, niks geen geregel meer op de bank, niks geen geregel meer met de auto invoeren, niks geen geregel meer met verzekeringen, vele telefoontjes naar Nederland en ga zo maar door.. Nee, ik ben klaar. Ik ben geëmigreerd naar Zweden en die taak zit er nu op..
Ik kwam letterlijk even in een zwart gat terecht.. Dit is het nu? Ik wilde naar Zweden en daar zit ik nu.. Eenzaam en alleen in mijn fijne stuga på landet veel te veel na te denken.. Onbewust was mijn lichaam weer een hoop stress aan het aanmaken en kwamen de lichamelijke klachten weer om de hoek kijken.. Ik werd steeds vermoeider, had geen eetlust meer en kon zo’n beetje alle symptomen die bij stress horen aanvinken.. Stiekem begon ook de twijfel toe te slaan.. Wilde ik dit allemaal nog wel? Wilde ik niet gewoon terug naar mijn ouders en daar in het logeerbed slapen met mijn eigen fijne matras? Menig traantje heeft gevloeid afgelopen week en vele telefoongesprekken met het thuisfront (mama’s fijne adviezen) zijn gevoerd..
Ondertussen gaat ook de zoektocht naar een eigen fijn plekje verder, maar ook dat is voor mijn gevoel een zenuwslopend proces.. Ik kom de meest fijne huisjes tegen, maar daar blijft het ook bij.. Ik heb de klap moeten verwerken dat ik op het allerlaatste moment niet in het meest mooie huisje in Vallentuna mocht wonen omdat ze toch kozen voor een andere huurder.. Ik heb een fantastisch huisje gezien in Uppsala, maar mijn reactie wordt niet eens beantwoord, terwijl ik het huisje nog dagelijks in de verhuurlijst zie staan.. Ik zie fijne plekjes voorbij komen die gewoon onbetaalbaar zijn, ik zie fijne plekjes voorbij komen die gewoon te ver weg liggen.. Hoe wel ik niet mag klagen over mijn plekje hier verlang ik er naar om te kunnen verhuizen.. Om een nieuwe start te kunnen maken.. Om in een echte slaapkamer te kunnen slapen, in mijn eigen houten bed met mijn eigen matras.. Om van mijn eigen Blond Amsterdam servies te kunnen eten, om thuis te komen in een huisje dat echt als mijn huisje voelt.. Om vrienden te kunnen hebben en die dan uit te kunnen nodigen in mijn eigen huisje..
Ondertussen probeer ik zo veel mogelijk leuke dingen te doen omdat ik gewoon te veel vrije tijd heb nu. Ik begin voor dag en dauw (6.00 ’s morgens) met werken en elke middag mag ik al naar huis, waarbij ik ook nog eens twee vrije dagen in het weekend heb.. Ook het weer werkt momenteel niet echt mee.. Dat zit in een zware overgangsfase, net zoals ik zelf.. Het is een periode waar ik door heen moet en het zal vast allemaal wel weer beter worden straks, maar afgelopen week ging het gewoon even allemaal wat minder met mij en ik heb nu de kracht gevonden om het allemaal van mij af te schrijven en met jullie te delen..
Ik verlang gewoon naar het voorjaar, naar het mooie weer.. Naar een eigen plekje waar ik gewoon het huishouden kan runnen zoals dat in Nederland ook moest.. Dat ik kan tuinieren, buiten kan zitten, weer kan mountainbiken.. Dat ik nieuwe vrienden heb hier en een fijn sociaal leven.. Maar voorlopig kan ik daar alleen nog maar van blijven dromen…

Nog meer sneeuw..

Schreef ik eerder nog over de hoeveelheid sneeuw die vrijdagnacht was gevallen, was het gisteren eens zo erg. TV4 had er al een waarschuwing voor uit gegeven en die voorspelling werd meer dan waar gemaakt. Zaterdagnacht heeft het zo hard staan sneeuwen dat er een dikke massa als een dekbed over de wereld lag uitgespreid. Neem daarbij nog die harde wind en het plaatje sneeuwstorm was compleet.
Ik kwam er achter toen ik om 6.30 klaar wakker in mijn bedje lag en besloot om even uit het raam te kijken toen ik naar de douche ging. Het was nog donker buiten, maar ik zag al wel dat er meer sneeuw lag dan eerst en het sneeuwde nog steeds.
Om 8.00 ben ik maar opgestaan om naar buiten te gaan. Het was inmiddels al licht en toen pas werd duidelijk wat voor een pak er die nacht naar beneden was gekomen.. Alles, maar dan ook alles was gehuld in een dikke witte deken..
En dat kon dus maar een ding betekenen: sneeuwruimen. En ook de auto weer uit de sneeuw zien te vissen.. Gelukkig kwam later die middag nog de sneeuwschuiver langs om de boel weer begaanbaar te maken.
Ook was mijn jongste buurjongetje buiten en hij kletste honderd uit tegen mij. Daarna vroeg ik of hij het leuk vond om van de bult sneeuw een grote sneeuwpop te bouwen. Dat leek hem wel wat en hij ging thuis het sneeuwpoppen decoratiesetje halen om te gebruiken. De hele middag waren we buiten in de sneeuw en later kwam zijn broer er ook nog bij.. Die wilde een iglo bouwen en dus werd meneer sneeuwman uitgehold van binnen. Later toen er een soort van hoofd op zat hadden ze geen zin meer en zijn ze naar binnen gegaan. Maar ja, hij was wel erg saai zo en dus besloot ik hem verder te decoreren en een gezicht te geven voor dat ik ook naar binnen zou gaan.
En toen na het avondeten stond ineens mijn jongste buurjongetje voor de deur. Hij was naar buiten gegaan om naar de sneeuwpop te kijken en stond bij mij aan de deur om te zeggen hoe leuk hij was geworden. Ondertussen wachtte hij ook op mama want die moest nog thuis komen van haar werk. Samen zijn we toen nog naar de sneeuwpop gaan kijken, maar toen hij koude oren kreeg (hij had geen muts op) heb ik gezegd dat hij maar lekker weer naar binnen moest gaan en daar op mama moest wachten. Nou, dat ging hij dan ook maar doen..
En het koelde inderdaad lekker af vannacht. Het zou -13 worden, maar vanmorgen toen ik moest gaan werken vroor het al -18.Voor vanavond, vannacht en morgen hebben ze weer nieuwe sneeuw gemeld, maar ik heb geen idee of het nu al weer sneeuwt buiten.. Zo maar eens kijken en dan lekker mijn bedje in..

Melodifestivalen

Terwijl in Nederland al lang bekend is wie het land mag vertegenwoordigen op het Songfestival, starten vandaag in Zweden de voorrondes. Zweden is Songfestival land bij uitstek. Zo’n 6 weken lang kunnen we wekelijks aan de buis gekluisterd zitten om er uiteindelijk op 9 maart achter te komen wie Zweden mag vertegenwoordigen op het Songfestival.
Big happening hier in Zweden en het schijnt al jaren een van de best bekeken programma’s op de Zweedse tv te zijn.. Ja, en ook ik ben met het virus besmet geraakt.. Essentieel onderdeel van het inburgeringsproces, haha.. Het schijnt dat je al bijna helemaal verzweeds bent als je zelfs al tijd vrij maakt om dit programma te kijken..
Maar ja, het is nog altijd leuker dan in Nederland. Ik las van de week online dat ene Duncan Laurence Nederland gaat vertegenwoordigen.. Duncan wie vroeg ik mezelf af?? Ik heb Google maar geraadpleegd om te kijken wie hij is want ik had er nog nooit van gehoord.. Blijkbaar ook iemand die kan zingen. Nu nog wachten voor de deelnemer van Zweden.. over 6 weken weten we meer..

De sneeuwploeg

Weekend in Zweden.. Vannacht is er weer een dik pak van dat witte spul op aarde neer gestort.. Alleen al op de voorruit van mijn auto lag al 7 centimeter vers gevallen sneeuw.. Tijd dus voor een beetje spektakel op de zaterdag: de sneeuwploeg kwam langs om hier weer even alles met de grond gelijk te maken..
Ik vind het geweldig! Geeft echt een mooi beeld weer van de winter hier. Tractor geweest, buurvrouw die meteen gruis strooit voor de deuren, we kunnen er weer even tegen en vannacht valt fase 2..
Prachtig toch? Er valt sneeuw, plogbil komt om het te ruimen en het gewone leven gaat weer door.. Even 10 minuten spektakel en that’s it.. Waarschijnlijk morgen weer het zelfde traject en staan we weer de boel te schuiven, but that’s life.. Sportschool abonnement heb je hier niet nodig in de winter..