Julafton, the day after..

Julafton, the day after.. Zo voelde het gisterochtend wel, al zaten er nog twee kerstdagen aan te komen.. Maar aangezien het hoogtepunt van kerst in Zweden op kerstavond is, voelden deze twee dagen een beetje als twee extra dagen die er nog aan vast geplakt zitten.. Om nog even lekker gezellig te gaan doen met je familie..
En aangezien ik die niet heb hier in Zweden besloot ik maar lekker te doen waar ik zelf zin in had. Dat deed Pippi Langkous tenslotte ook altijd.
Het beloofde een mooie 1e kerstdag te worden, ondanks dat de temperaturen die dag boven de 0 uit zouden komen wat dus betekende dat er een dooiaanval op de loer lag.. Maar ja, toen ik ’s morgens de gordijnen open deed was alles nog net zo wit als de dag er voor en er probeerde voorzichtig een zonnetje tevoorschijn te komen.
Dus ik twijfelde er niet langer aan om naar buiten te gaan.. Lunchpakketje mee, thermosfles warme chocomel, snowboots aan en gaan.
Ik besloot lekker dicht bij huis te blijven en vanaf mijn huis over te gaan op de Upplandsleden, een wandelroute die aan de overkant van de grote weg verder gaat het bos in. Inmiddels ben ik daar wel bekend met de wandel en MTB paden, dus ik ken er een route die niet te lang, maar ook niet veel te kort is.
En die was gisteren zeker de moeite waard. Zodra ik het bos in kwam lag er ook daar een dik pak sneeuw. De lucht was strak blauw en het zonnetje scheen tussen de met sneeuw bedekte bomen door.. Het voelde als een plaatje uit een wintersport oord.
Op een met sneeuw bedekte helling in het zonnetje besloot ik mezelf te installeren voor een ontbijt/lunch/fika, net hoe je het noemen wilt.
Ik heb altijd een zitmatje in mijn rugzak zitten en die kwam ook nu weer goed van pas, ondanks dat ik een waterdichte broek over mijn spijkerbroek had aangetrokken.
In Zweden zeggen ze namelijk altijd “slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding” en ik geef ze nog groot gelijk ook.
Maar het was heerlijk in het zonnetje. Ik weet niet eens meer hoe lang ik er eigenlijk heb gezeten. Wat ik wel weet is dat er tussen de 1e en laatste foto van mijn wandeling 3 uur en 20 minuten zit, dus ik heb zo’n beetje de hele middag buiten in het bos door gebracht. Maar de zon deed hard zijn best om te schijnen en de aanmaak van vitamine D was weer in volle gang. Dat het daarna weer even bewolkt zou worden had ik op internet al gezien, maar dat weerhield mij er niet van om de keuze terug naar huis of verder lopen te maken met optie 2. Verder lopen dus. En achteraf gezien was dat de beste keuze van de dag.
Ik besloot om de Upplandsleden verder af te lopen tot ik weer bij het open stuk in het bos terecht kwam. Het pad was smal, kronkelde door het bos en lag vol met ijs en sneeuw, maar wel mooi om te lopen. Eenmaal bij het open stuk aangekomen was alles nog wit van de sneeuw en kon ik genieten van het gehamer van de bonte specht die boven mij in een van de bomen zat te hameren. Een mooie grote vogel met rood, wit en zwart.
Hier bij het open stuk eindigde ook mijn vervolg van de Upplandsleden omdat deze te ver zou afwijken van mijn huis. Het begin en eindpunt van zo’n Upplandsleden etappe zijn namelijk nooit het zelfde en aangezien ik precies wist hoelaat het begon te schemeren en hoe laat het donker zou worden besloot ik het grote brede pad af te lopen om vervolgens het bospad voor de gele MTB route op te gaan die weer zou eindigen bij de grote weg. En dat grote brede pad was echt mooi! Op wat wilde beesten na had er nagenoeg nog niemand gelopen en er lag een dik pak fijne poedersneeuw waar je heerlijk met je snowboots door heen kon sloffen. De sneeuw kraakte gewoon onder mijn schoenen..
Ook liet de zon, die al bijna achter de boomtoppen zat zich nog een keer van zijn beste kant zien en begon nog even vol op te schijnen voor deze voor de rest van de dag onder zou gaan.
Maar hoe later op de dag, hoe meer je kon merken dat het toch al zachtjes aan begon te dooien. Overal zag je al putjes in de sneeuw van de druppels die van de bomen waren gevallen. Maar het grote deel van de dag heb ik heerlijk kunnen wandelen door een dik pak sneeuw.. En ik ben blij dat ik gisteren mijn dag in het bos heb doorgebracht want ik kan met recht zeggen dat mijn allereerste kerst in Zweden een witte kerst is geworden.
Toen ik vanmorgen wakker werd duidelijk zichtbaar welk invloed het weer heeft gehad.. De grote pak sneeuw die van de week nog op de tuinmeubels lag was verdwenen en alles werd steeds groener buiten.. Maar hej, die mooie wandeling op 1e kerstdag met die fijne foto’s pakken ze mij niet meer af, of het nu dooit of niet..

2 gedachtes over “Julafton, the day after..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s