Weer een week voorbij..

De week vliegt voorbij. Schreef ik eerder nog over het ene weekend, nu is het inmiddels al weer tijd voor het volgende weekend. Een weekend waarin er geen roadtrip op de planning staat, dus ik heb ook niet over een bestemming na hoeven denken. Morgen wordt Kerstin namelijk 9 jaar, komen ’s middags alle meisjes uit haar klas een paar uur op haar feestje en hebben we de hele dag gezelligheid met taart en cadeautjes. Dan kun je onmogelijk een roadtrip plannen en dus blijf ik gezellig een dagje hier. Beloofd ook weer een warme, zonovergoten dag te worden, dus kan er weer volop gezwommen worden. De temperatuur van het zwembadwater schommelt nu ook tussen de 27 en 28 graden.
Veel heb ik ook niet gezwommen deze week. Ik had een vol programma. Naast het nodige huishoudelijke werk hier in huis heb ik deze week ook nog twee keer het gastenverblijf schoon gemaakt. Nu hebben we gasten die er wat langer blijven zitten, dus voorlopig heb ik daar geen omkijken meer naar.
Ook had ik afgelopen woensdag weer een webinar van arbedsförmedlingen, het arbeidsbureau hier in Zweden. Vorige week was er ook al een geweest en deze week gingen het over wonen en werken in Zweden. Je kan je er voor inschrijven en dan krijg je een link naar de webinar per email zodat je alles live kunt volgen.
Ook heb ik tussendoor nog wat vacatures gezocht voor een echte baan want het plan is toch wel om hier permanent te blijven. Terug gaan naar Nederland is geen optie meer voor mij.
En ik heb me deze week ook maar ontfermd over het project “save the sunflowers”, haha.. Eerder deze week kwam Bente thuis uit school met een bekertje zonnebloemplantjes die op sterven na dood waren. Het is een project van school waarbij ze in de zomervakantie voor hun plantjes moeten zorgen en volgens mij gaan ze er dan na de zomer nog mee door. Maar ja.. Er was iets met plantjes en water.. Het enige plantje dat het wel overleeft had heb ik in een ander potje gezet, de overige vijf waren rijp voor de container. Gelukkig vond ik in de keukenla nog een zakje zonnebloempitjes, dus heb ik die maar in de grond gezet in de hoop dat er iets gaat groeien. En vandaag kwam dus Kerstin thuis uit school met een bekertje zonnebloemen. Een plantje had het niet overleeft omdat die was afgebroken, de rest zag er nog goed uit, dus ook die heb ik in een ander bakje gezet. Nu nog hopen dat alles gaat groeien en we kunnen tevreden zijn. Wat trouwens wel goed groeit zijn de pompoenplanten. Deze zitten vol knoppen en vandaag zat er al een 1e bloemetje in. Gaat dus de goeie kant op. Ook mijn sla groeit goed en heb ik van de week al een keer gegeten en het bijenproject van Joep gaat ook de goede kant op. Vandaag had hij een stuk honingraat mee naar binnen genomen en konden we de 1e honing van onze bijen al proeven. Heerlijk!
En vandaag hebben we de werkweek afgesloten met pannenkoeken. Joep en Sabrina waren naar een studenten aangelegenheid (van iemand die is afgestudeerd) en dus heb ik de meiden getrakteerd op pannenkoeken.
We hebben kubb gespeeld op het grasveld, een Zweeds werpspel met houten blokken en een koning in het midden (Wikipedia verteld je er alles over) en later nog heerlijk in het zwembad gelegen. Toen ze ’s avonds moesten douchen hebben we muziek geluisterd op mijn telefoon via YouTube en we hebben ontzettend veel lol gehad, maar na een paar korte verhaaltjes voor gelezen te hebben was het dan echt tijd om te gaan slapen. Want hoe sneller je in slaap valt, des te eerder ben je jarig toch? Kerstin wilde zelfs de wekker zetten (zo’n een met van die harde rinkelbellen), maar daar heb ik maar een stokje voor gestoken. Ik geloof namelijk niet dat iedereen er van gecharmeerd is zo op de vroege zaterdagochtend.
Maar goed, ik geloof vast dat het een heel leuk feestje gaat worden morgen. Het warme weer dat hier al de hele mei maand heerst (Scandinavië zit in een hoge drukgebied) zet zich in juni gewoon nog voort. Dus het is gewoon afwachten wanneer het weer een keer omslaat en ook wij regen krijgen, maar voorlopig is dat nog niet aan de orde. En dus geniet ik maar zoveel ik kan want wie weet wat de zomer ons nog allemaal brengen zal..

Oh ja, nog iets.. Toen ik van de week ’s morgens terug kwam uit Sigtuna nadat ik de kinderen naar school had gebracht zag ik weer twee reeën lopen. Maar de dag erop zag ik een ree lopen in het veld hier aan het begin van onze weg. Het was een moeder en er liep een reekalfje bij haar. Zo’n piepklein springding.. Ik had vanuit de auto wel 10 minuten naar ze zitten kijken voor ze weer het bos in gingen.. Zo schattig..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s