T.C.

Soms zijn dingen gewoon niet te plannen. Zaterdagavond zou mijn laatste nachtje in mijn eigen huisje worden. Om daar nog lekker een avondje op de bank te kruipen en vervolgens de volgende dag weer vol goede moed aan de slag te gaan met het inpakken van de rest van mijn spullen.
Maar het liep allemaal anders. Met T.C. gaat het gewoon elke dag een stukje slechter. Het arme beestje loopt hier echt met de spreekwoordelijke ziel onder zijn pootje rond. Hij weigert elke vorm van voedsel. Blikjes, zakjes, zijn nieuwe dieetbrokjes, zijn oude voer.. Het enige dat hij vandaag op heeft zijn wat kattensnoepjes, maar je ziet hem gewoon elke keer weer een beetje verder af takelen. Zijn oortjes voelen al helemaal schraal en hij poept ook niet meer.. Zelfs toen papa zijn medicijnen wilde toedienen liep hij op een drafje door de kamer om zich vervolgend onder het tafeltje te verstoppen. Hij wil gewoon niet meer.
En dus besloot ik zaterdag om een dag eerder dan gepland al naar mijn ouders te gaan. Gewoon om nog dat beetje extra quality time met hem door te kunnen brengen. Hij mocht bij mij komen logeren.
Normaal mag T.C. helemaal niet boven komen ’s nachts, maar slaapt hij in de woonkamer in zijn mandje. Maar ja, dat mandje waar hij normaal overdag regelmatig in ligt te slapen staat nu al een paar dagen leeg. T.C. slaapt namelijk niet meer. Hij loopt je de hele dag achterna en heeft deze avond zelfs verschillende rondjes rond de tafel gelopen en bij zo’n beetje iedereen al meerdere keren op schoot gezeten.
Maar gisteravond hadden we tijd voor ons samen. Ik had T.C. verteld dat hij bij mij mocht logeren en toen ik mijn bed nog moest opmaken zat ie dan ook braaf op het kleedje voor het bed te wachten tot hij erop mocht springen. Er lag immers nog geen handdoek aan het voeteneind. Maar meneertje wilde helemaal niet aan het voeteneind liggen. Nee, er moest een handdoek naast mij komen liggen waar hij zich prinsheerlijk in nestelde. Omdat hij het de laatste dagen vaker koud heeft besloot ik hem met de rest van de handdoek heerlijk toe te stoppen.
T.C. genoot. Ik hoorde hem spinnen en zijn kopje zakte langzaam naar onder om zijn oogjes toe te knijpen. Het was goed zo. T.C. had zijn momentje samen met mij en pas vanmorgen vroeg is hij weer weg gegaan.
Vanavond mag hij weer mee naar boven. Nee, T.C. hoeft niet meer alleen in de woonkamer te blijven vannacht. Hij mag lekker bij mij logeren. Gewoon omdat het nu nog kan. Morgen bellen we de dierenarts weer op en dan horen we meer.. Maar ja, zijn laatste dagen zullen nu wel geteld zijn.. En dan mag hij van mij flink verwend worden nu het nog kan…

Naamloos-2

Advertenties

Een gedachte over “T.C.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s