On the rock

Zweden heeft meer te bieden dan alleen maar IKEA, Volvo en de Zweedse gehaktballetjes. In Zweden huisvesten ook tal van goede muziekproducers en bands.
En dan bedoel ik dit keer niet Ace of Base, Avicii of ABBA.. Nee, ik heb het hier over tAKiDA. tAKiDA wie? tAKiDA dus..

tAKiDA (ja, je schrijft het wel op hun manier) is een van de bekendste pop/rock bands uit Zweden. Hun oorsprong ligt in Ånge, niet ver van Sundsvall in het Zweedse Västernorrlands län. Hun geschiedenis loopt alweer terug tot eind jaren ’90.
Je kunt de stijl en populariteit vergelijken met het Nederlandse Kensington, al kennen deze Zweden ook de vibe van snoeiharde gitaarmuziek. Al enige jaren staan ze daar aan de top en ook hun laatste cd is weer platina. De band timmert al jaren succesvol aan de weg in Scandinavië en nu vinden ze het tijd om de rest van de wereld te gaan veroveren. En hoe kan je dat dan beter doen dan met een optreden in Nederland?

En dus stonden ze gisteravond bij NXT Events in Gemert (de achterburen van de Time Out), als een soort van uit de hand gelopen huiskamerconcert. Het laminaat op de vloer deed dat gevoel nog even extra versterken.
Mega druk was het er niet. Een kleine schare vaste fans (eerder groupies, want wie zwaait er op volwassen leeftijd nog met een I love you poster?), een hoop Duitsers, een verdwaalde Belg en een handjevol Nederlanders waren het publiek van de avond. De zaal was niet groot en voor minder dan een tientje (kaartje, servicekosten en een kluisje voor de jas) stonden we binnen.
We.. Want ik was zo aardig geweest om mijn moeder mee te vragen, die op haar tijd ook wel kan genieten van stevige rockmuziek. Onder het mom van “wie had er ooit gedacht dat ik vandaag de dag nog met mijn jongste dochter naar een rockconcert zou gaan?” Nou, zij niet dus. En toch gebeurde het..

Het was op donderdagochtend dat ik zag dat tAKiDA in Enschede had opgetreden. En dat ik bij hun “A perfect tour” tourschema zag dat ze ook nog naar Gemert zouden komen. Gemert. Dat is nog geen 45 minuutjes in de auto. En dus belde ik mijn moeder op met de vraag of ze op zaterdagavond iets anders te doen had dan met de kat op schoot voor de tv zitten. Nou oké, dan gaan we bij deze samen een avondje rocken. En zo geschiede.

Het “voorprogramma” bestond uit allemaal verschillende pop/rockmuziek, variërend van Bon Jovi tot Coldplay en alles wat daar tussen valt. Er stonden hangtafels met barkrukken verspreid door het zaaltje, dus onder het genot van wat goede muziek hebben we heerlijk bij kunnen kletsen.
Omstreeks 21.30 kwam de band het podium op en stonden we 1e rang met onze neus nog net niet in de gitaren. Er was immers plek genoeg voor bij het podium, dus het spreekwoord “je kreeg waar voor je geld” konden we hier heel erg letterlijk nemen. Zeker toen de zanger een aantal keer van het podium afsprong om zijn eigen dansmoves te showen tussen het publiek. Een soort van “je voelde nog net niet zijn zweetdruppels in je nek”
En er werd gerockt. De zaal ging los en iedereen stond te springen, te klappen en mee te zingen met de muziek. De zanger is een ras entertainer en vertelde soms anekdotes tussen door die je liever niet had willen horen, haha..
Ik genoot. Maar bovendien, mijn moeder genoot nog harder. Het feit dat ze zei dat ze zo’n leuke avond had maakte mij een gelukkiger mens.

Aan het eind van het concert waren we ook nog de gelukkige die een mooi souvenirtje mee naar huis konden nemen. Tijdens het concert hadden de gitaristen al wat plectrums het publiek in gegooid waarvan ik er ook eentje had gekregen. Maar toen ze klaar waren met het laatste nummer spelen zwiepte de drummer zijn afgedrumde stokken de zaal in waarvan mama er zomaar met een hand een van wist op te vangen. Die kon dus mooi mee naar huis toe.

Na het concert werd er weer dezelfde soort muziek gedraaid als daarvoor en na een tijdje kwamen de (meeste) bandleden nog een drankje doen aan de bar, gewoon tussen het publiek in. Dus jullie snappen natuurlijk wel dat ik weer even een spoedcursus Zweeds heb losgelaten daar in Gemert. Wat trouwens zeer leuke gesprekken en wat foto’s met de bandleden opleverde. Want ja, dat ik ineens in bijna vloeiend Zweeds een gesprek aan ga in een intiem zaaltje ergens in Nederland hadden ze niet verwacht. Met als dank een 2e plectrum als aandenken aan een hele leuke avond tAKiDA. Moeder en dochter die samen zijn gaan rocken.. Wie had dat ooit kunnen denken? Ik vond het geweldig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s