De Posbank op

Rustig wakker worden was er deze ochtend niet bij.. Nadat ik de oplader van mijn telefoon terug stopte in het stopcontact om mijn telefoon deze keer echt van stroom te voorzien ging hij vrijwel meteen over.
Mama. Of ik plannen had voor vandaag? Nou nee, niet direct. Het zou een mooi weer zondag worden, maar er stond nog genoeg op mijn to-do-lijstje in die twee weken voor ik weer naar Zweden zou vertrekken.
“Weet je nog dat ik altijd nog een keer op de Posbank wil wandelen? Zouden we dat vandaag niet gaan doen?”
Oh ja, voor een wandeling samen met mama ben ik altijd wel in. Dat worden namelijk nooit van die slenterstripjes waarbij je na een half uur weer thuis bent. Nee, dan gaan de wandelschoenen aan, de rugzakken op de rug en wordt er stevig doorgestapt, zij het niet met een stop hier en daar om wat schitterende plaatjes te schieten.
Zo’n dag werd het vandaag dus ook. We reden naar De Steeg waar we onze auto op de Veluwezoom parkeerden bij parkeerplaats De Lappendeken. Van daaruit volgenden we de rode route van 4,5 kilometer langs de onzalige bossen om vervolgens over te stappen op geel die ons uiteindelijk naar de Posbank zou leiden.
Het eerste stuk was een boswandeling, wat begon op een recht zandpad, maar later toch de nodige klimmetjes in zich had. Onderweg kwamen we de mooiste paddenstoelen tegen en vonden we een fijne omgevallen boomstam om op te picknicken. Links en rechts van de paden was flink gewoeld, een teken dat er flink wat wilde zwijnen hadden huis gehouden.
Na een flinke wandeling waarbij rood met geel kruiste gingen we verder op geel, een route die ons uiteindelijk bij de Posbank bracht. We wilden graag ook de hei zien. Dat dit het hoogtepunt van onze wandeling zou worden hadden we achteraf niet voor ogen kunnen houden. Dit werd letterlijk het hoogtepunt van onze wandeling.
Wat een waanzinnig, adembenemend uitzicht had je hier.. Van grote hoogte keek je zo over de hei, die in glooiende valleien voor ons lag. Kilometers ver konden we van ons af kijken.. Wat was het gaaf daar.
Bij het Posbank paviljoen hadden we nog net twee vrije stoeltjes gevonden op het overvolle terras om even de benen te strekken en iets te drinken. Het was er druk. Naast een hele Harley Davidson club stikte het er ook van de wielrenners en de wandelaars. De ideale plek om mensen te kijken..
Nadat we bij het Posbank monument hadden genoten van een weids uitzicht zijn we via het bos weer terug gelopen naar de parkeerplaats waar onze auto stond. Het was nog een stukje rijden naar huis, maar wel na een zeer geslaagde dag. Op de Posbank, daar wil ik zeker nog wel een keer terug.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s