De moestuin..

Mijn geduld werd de afgelopen dagen erg op de proef gesteld. De boontjes snakten naar een plekje in de volle grond buiten en ik had me voor genomen dat ze niet voor ijsheiligen de volle grond in mochten, hoe graag ik ook zou willen..
Maar vandaag was de laatste dag ijsheiligen en ook nog eens goed weer. Zo’n 24 graden en volop zonneschijn. Ideaal weer om een dagje door te brengen in de groentetuin, er moesten tenslotte zo’n 60 bonenplantjes de grond in. Snijbonen en sperziebonen. En ook 9 paprikaplantjes die stonden te wachten op een plekje in de kas. Inmiddels zijn die ook groot genoeg om uitgeplant te worden.
En alles moest weer gegoten worden. Vooral met zulke dagen, dan gaat het hard. En zeker in de kas. Onze plantenbak die er in staat kan elke dag wel een plens water gebruiken, maar daar krijgen we dan ook weer een hoop voor terug. De sla die er in staat doet het super, net zoals de andijvie en de 4 komkommerplantjes.
Ook buiten gaat het hard. De spinazie woekert en kan elke dag gegeten worden, de radijsjes groeien goed, net als de worteltjes, de erwtjes, peultjes, broccoli, tuinbonen en peultjes. En sinds vandaag staan er dus ook een hoop bonenplantjes bij. In de hoop dat deze ons straks een flinke opbrengst gaan leveren..

Het Nederlands openluchtmuseum

12 mei, de trouwdag van mijn ouders.. Dit jaar was het een kroonjaar. En dus besloten we om met het hele gezin een dagje uit te gaan. Mama had wat georganiseerd. Het Nederlands openluchtmuseum in Arnhem..
Iets wat al heel lang op mijn lijstje stond om weer eens een keer heen te gaan. Net zoals Madurodam. Ik was er voor het laatst geweest op de basisschool, ik weet niet eens meer in welke klas dat was. Toen gingen we er een dagje heen. Sindsdien was ik er nooit meer geweest.
En toch wilde ik er graag weer eens een keer heen.. Geen idee eigenlijk waarom.. Misschien door mijn voorliefde voor Zweden? Dat ik toch Nederland niet wil vergeten? Of gewoon omdat ik mij er nog weinig van kan herinneren?
In ieder geval, afgelopen vrijdag gingen we er weer heen. Mama had taart geregeld waar we de dag mee startten, tickets en ook een restaurant waar we die avond heerlijk hebben gegeten.
Het mindere weer dat voorspeld was bleef achterwege en de zon liet zich van zijn beste kant zien. In de schaduw was het nog wat fris, maar zodra de zon scheen was het t-shirtjes weer. Een volmaakte dag dus.
Ook het museum was weer leuk.. De Amsterdamse straat, de Tilburgse huisjes, De Zaanse Schans, De Noorse watersnood woning, de hoeveelheid molens, alle boerderijen.. De weckpotten met ingemaakte voedsel in de vele huizen, de bedstee, het kruisgebouw wat vroeger een ziekenpost was, de zuivelfabriek.. Ik vond het allemaal even mooi.. Ik heb genoten! En natuurlijk weer de nodige foto’s gemaakt om al die mooie gebouwen vast te leggen als herinnering aan deze dag..

Dus op Moederdag wil ik zeggen, dankjewel mama (en natuurlijk ook papa) voor het leuke uitje van vrijdag. Ik heb het naar mijn zin gehad, het eten was heerlijk, het weer zat mee.. Ik hoop dat er nog heel vaak van zulke momenten zullen komen, dat ik met jullie een dagje weg kan.. Het openluchtmuseum kan ik voor nu in ieder geval al weg strepen van mijn lijstje..

Boontjes..

Ik moest ineens aan opa denken.. Ik liep de trap op omhoog en zag daar mijn boontjes staan, hoog op hun steeltjes en bijna alweer te groot voor in de kweekbak.
Ik heb ze voor gezaaid. Iets wat opa dus nooit gedaan zou hebben. Nee, opa zaaide geen boontjes voor. Bij hem ging dat rechtstreeks in de volle grond als de tijd daar was. Voor zaaien ging tegen zijn principes in. Hij had meters lang gaas staan met stokken en daar werden de boontjes gezaaid. In een kuiltje in de grond, boontje erin en afwachten maar. En dat ging 9 van de 10 keer altijd goed.
Maar bij ons ging het toch ietsjes anders. Als ik ze rechtstreeks in de volle grond deed kwam of de helft niet uit, of het werd weggevreten door het ongedierte daar in de grond, nog voor het überhaupt had kunnen kiemen.
En dus besloot ik toch maar voor te zaaien.. Gewoon om het zekere boven het onzekere te kiezen. Daarom staat er hier boven nu een bak vol bonenplantjes te wachten om de tuin in te kunnen. Als ik van te voren had geweten dat die zo snel zouden gaan kiemen dan had ik achteraf gezien nog een paar dagen gewacht..
Het idee was dat ze zo na ijsheiligen wel groot genoeg zouden zijn om de tuin in te kunnen, maar dat zijn ze nu dus al. IJsheiligen is nog maar net begonnen en dus moeten ze het nog maar even een paar dagen vol zien te houden hier.
Dinsdag mogen ze de tuin in. En als het echt niet anders is maandag al.. In de hoop dat ze dan net zo hard willen groeien als nu.. Maar opa, dan hou jij toch wel een oogje in het zeil vanuit de hemel?

Kou, kouder, koudst..

Een dag niet thuis geweest en meteen lijkt het alsof ik een week ben weg geweest. Toen ik vanmorgen wakker werd en richtring trap liep om naar beneden te gaan zag ik dat het allemaal wel heel erg groen was op de tafel die boven op de overloop staat.. Het groeit. De komkommers zijn ineens de lucht in geschoten. Zo groot inmiddels alweer dat ze nu groot genoeg zijn om in de kas uitgeplant te worden. Net zoals de erwtjes. Twaalf plantjes staan keurig recht overeind in hun kweekbakje, te wachten tot ze de volle grond in kunnen.

Dat moment is vandaag, al moet ik wel weer rekening gaan houden met een koufront dat hier al mijn plantjes in één nacht kan doen vermoorden: nachtvorst. Het begint vannacht al. De temperatuur kan zelfs zo ver dalen dat er morgenvroeg misschien wel autoruiten gekrabd kunnen gaan worden.
Maar ik ben voorbereid. IJsheiligen is nog steeds niet geweest en dus staan we elke avond op scherp wat de temperatuur betreft. Afdekken dus! Het oranje zeil is ook na Koningsdag nog niet opgeruimd en dus gaan al onze plantjes vannacht weer onder zeil. Letterlijk dan. Maar alles beter dan om morgen bevroren prut uit de grond te moeten trekken omdat we te laf zijn geweest om onze prei, broccoli, spinazie (die nou trouwens ook een groeispurt heeft gehad), radijsjes, wortel, kropsla, tuinbonen, peultjes en erwtjes te beschermen tegen de kou. Overigens kunnen we dat zeil de rest van de week ook nog wel goed gebruiken. Het gevaar is nog niet geweken..

Maar ook de boontjes doen het goed. Het kiemproces is in volle gang en her en der piepen er al boontjes boven de grond. Sperziebonen, maar ook snijbonen. Omdat deze voorlopig toch nog niet naar buiten mogen laat ik ze hier binnen lekker verder kiemen tot een volwaardig plantje om ze vervolgens ver na ijsheiligen veilig buiten in de tuin uit te planten. Want denk maar niet dat ik ook maar één plantje dood laat gaan door de kou..
De komende nachten kunnen funest zijn voor iemand met een groentetuin. Maar als we die achter de rug hebben kunnen we straks lekker verder moestuinieren want dan is het grootste gevaar al geweken. Maar tot die tijd moeten we nog even doorbijten..

Holder de bolder door de polder..

Holder de bolder, op naar de polder. Het motto van de dag.. Normaal gesproken zou ik niet snel richting Noordoostpolder trekken op zondag, alles zit daar immers uit geloofsovertuiging potdicht op zondag. Naja, op de kerk na dan.. Maar vandaag was een goede reden om wel naar de Noordoostpolder te vertrekken. Dit weekend werd namelijk de Scandinavië markt georganiseerd op Unesco werelderfgoed Schokland. Een aantal weken geleden had ik gratis entreekaartjes gewonnen voor dit evenement en dus moest ik van die gelegenheid gebruik maken om er heen te gaan. De kaartjes waren binnen, het weer zat mee en Bruce the moose had er zin in. Tijd om te gaan dus.
Rond 11.00 waren we op plek van bestemming. Het was nog rustig op de markt, maar de sfeer was er niet minder om. Het was alweer een aantal jaar geleden dat ik er voor het laatst was geweest. Toen was het nog allemaal nieuw voor mij.
En vandaag kwam ik er dan weer. Samen met mijn ouders. Op Schokland. Een voormalig eiland uit de Zuiderzee, maar sinds de drooglegging onderdeel van de provincie Flevoland.
Bij het museum, dat bestaat uit een kerkje uit 1834, een aantal opvallende houten gebouwen en een wijds uitzicht over de polder werd de markt georganiseerd. Overal stonden kraampjes met Scandinavische woonaccessoires, eten, informatie, boeken, folders en noem maar op. Ook twee leden van onze Zweden groep op Facebook stonden er met hun onderneming. Zweedse klokken aan wie ik de entreekaartjes te danken had en Moose and More met hele leuke accessoires met een Scandinavisch tintje. Bij Zweedse klokken heb ik weer 2 leuke eland magneetjes gescoord voor op de koelkast en bij Moose and More kreeg ik een heel leuk houten hartje met Lycka er op, het Zweedse woord voor geluk.
Ook was er muziek en er liepen zelfs mensen rond in Sami kleding en ook de rendieren mochten er niet ontbreken. Net zoals de loppis, een soort van rommelmarkt. Bij een kraampje met boeken kocht ik voor bijna nop een zo goed als nieuw Zweedstalig leesboek. Op dit moment misschien nog iets te moeilijk, maar wie weet of een tijdje..

Na een wandeling over de markt, een heerlijke lunch van tunnbröd met gerookte zalm en salade besloten we dat onze dag nog lang niet voorbij was en doken we verder de polder in. Eindbestemming: Urk. Nog nooit geweest en volgens mijn ouders zag het er daar wel leuk uit, met een jachthaventje en zo.
Op naar Urk dus. Een dorpje midden in de polder en op de plaatselijke jeugd (die zich waarschijnlijk verveelde en daarom maar met scooters rond ging scheuren) na was het nagenoeg bijna helemaal uitgestorven.
Er liep een enkele toerist en misschien wat plaatselijk volk, maar daar was dan ook alles mee gezegd.
De zon scheen en het was er heerlijk wandelen door de haven en over het strandje en de dijk. Er stond een harde wind, maar wat wil je ook met het IJsselmeer aan je voeten. Ik heb mijn ogen uitgekeken daar.. Op elke straathoek zag je wel een kerktoren en op een gegeven moment hoorde je ze ook van alle kanten luiden. Waarschijnlijk was dit het einde van de zondagsmis.
Ook toen we weer onderweg waren naar huis kwamen we een sterk gereformeerd gezin tegen. Vader met zijn overdosis kinderen helemaal in het sjiek zwart gestoken (de meisjes met een hoedje op) alsof ze zo van een begrafenis kwamen..
En meer mensen deftig in het zwart en vrouwen in lange rokken.. Een straatbeeld dat ik uit onze omgeving niet ken.. Maar ja, ieder geloof is ook anders.

Maar al met al was het een leuke dag. Gelukkig heb ik ook nog een hele hoop napret, namelijk genoeg folders over Småland en campings in Zweden. Dus de september roadtrip kan uitgestippeld gaan worden!
Wordt vervolgd..