Moestuinwijven

Er bestaat een groep op Facebook. Moestuinwijven. Nederlanders en Belgen met een zelfde passie voor, je raad het misschien al, de moestuin. Zo moestuinieren de Belgen bijvoorbeeld in hun serre waar ze erg content mee zijn, de Nederlanders zijn gewoon tevreden over de kas in hun moestuin.. De spraakverwarring over bepaalde “groentjes” leid soms tot mooie reacties.
Maar iedereen met het zelfde enthousiasme. Er zitten een hoop fanatiekelingen tussen, maar ook mensen met geduld. En mensen die te enthousiast zijn.
Het regeltje vroeg, vroeger, vroegst kan hier zeker toegepast worden.. Zodra het woord VOORjaar valt denken mensen al snel aan VOORzaaien. Er komen foto’s voorbij van mensen die hun al goed gekiemde plantjes showen. Waar andere mensen weer denken “shit, ik ben alweer te laat” en hals over kop van alles in de grond stoppen in de hoop dat er nog iets gaat groeien. Nee, je bent niet te laat, sommige mensen zijn gewoon te vroeg.

Een paar weken terug kwamen de mooiste foto’s voorbij.. Planten die hun kweekbakjes al ontgroeid waren en trots in hun potje stonden te shinen op de vensterbanken in de huizen. Plantjes die al snel te groot werden en alvast een plekje in de serre/kas of wat dan ook kregen omdat het huis te klein werd. Mensen die hun lapje grond showden waar de 1e kropjes en andere groentes zich inmiddels al verzameld hadden..
Tot afgelopen week.. Koning winter deed ’s nachts weer zijn intrede. De hel van menig moestuinierder kwam voorbij: vorst aan de grond. Nou, daar ga je dan met al je tomatenplanten die al zo’n 30cm hoog op hun steeltje stonden. Met nadruk op “stonden”.

De 1e foto met slap hangende verdorde blaadjes kwam voor bij.. De koptekst luid: “wie weet wat er met mijn plant aan de hand is?”
De volgende foto kwam. Met een zelfde soort reactie. “Wat is er met mijn planten gebeurd?” Hoe vaak mensen ook gewaarschuwd zijn voor te vroeg zaaien, het woord geduld hebben ze alleen maar leren schrijven. Iedereen in de groep was er over eens: de vorst heeft hier de overhand. Op de vraag of er nog iets te redden valt kon er alleen maar gezegd worden dat het nog niet te laat is om op nieuw te beginnen.

Ik heb met verbazing de foto’s zitten bekijken.. Slap hangende verdorde blaadjes aan zielige steeltjes die als een troosteloos hoopje in het zand liggen..
Sommige hadden er zelfs noveenkaarsen bij gezet, in de hoop dat ze daarmee die vorst wel aankonden, maar waarschijnlijk was dit gewoon al een teken dat ze al wisten dat het einde oefening werd. De volgende dag lag er een zielig hoopje plant naast een uit gewapperde grafkaars.

Is dit nou de liefde voor het vak? Ik kan er niet zo goed tegen. Vol trots presenteer je je zelf gekweekte plantje, dag later kletst de vorst er over heen.. Zou mezelf dat nooit kunnen vergeven, al die moeite voor niks.. En dan moet je ook weer opnieuw beginnen met zaaien, allemaal extra werk en het vergt opnieuw weer een hoop geduld… Er kwamen berichten voorbij van mensen die nu hopeloos op zoek zijn naar nieuwe planten, die op deze manier gewoon de hele voorraad tomatenplanten hebben zien bevriezen.. Ik vind het zo’n treurig aanblik al die verdorde plantjes, bijna respectloos..

Onze groentetuin kleurde de afgelopen nachten met het oog op Koningsdag alvast oranje. Papa had nog een flink stuk afdekzeil in het schuurtje liggen dat ik wel mocht hebben voor mijn plantjes om af te dekken. Elke avond na het eten ging ik naar onze moestuin om de boel te beschermen tegen de vorst. Spinazie, wortel, radijs, het piept hier allemaal net boven de grond uit, net als onze piepjonge tuinbonenplantjes.
Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om die dood te laten gaan. Dat zou opa ook niet gewild hebben, hij heeft mij altijd geleerd dat ijsheilige heel belangrijk is voor een groentetuin en dat vooral jonge plantjes hier de dupe van kunnen worden.
Toen ik jaren terug een plantje (violen) dood heb zien gaan van de vorst werd hij mij duidelijk: eens, maar nooit meer.

Helaas ontkwam ik er zelf ook niet aan.. Door menselijk falen.. De hele dag had gisteren de zon op de kas staan branden waardoor de temperatuur flink was opgelopen en eigenaresse tuin het raam open had gezet om te ventileren. Toen ze moest gaan werken om 15.30 was het nog te warm en had ze het raam open laten staan in de hoop dat mama dat dicht zou maken als ze kwam om de boel buiten weer af te dekken. Maar mama kwam niet. Want er kwam ook geen vorst. En dus werd er pas om 21.00 ’s avonds bij thuis komst een raam dicht gemaakt, want mama wist niet dat het open stond en ik moest werken.. Helaas was het leed toen al geschied. Ik heb afscheid kunnen nemen van 3 komkommerplanten die de tocht ’s avonds door het open raam niet hebben overleeft..

Ik was woest, verdrietig, teleurgesteld.. Al mijn harde werken voor niets.. Ik verweet mama allerlei dingen, maar ook de persoon die dat verdomde raam open had laten staan.. Mama begreep mij volkomen..
Als troost mocht ik van mezelf nieuwe plantjes gaan kopen. Andijvie die wij zo graag in de kas willen, maar ik vond ook glasijsbergsla, speciaal geschikt voor in de kas. Helaas was deze niet meer compleet (3 plantjes ipv 4), maar ik kreeg aan de kassa een hele leuke korting. Nu heb ik 2 bakjes plantjes voor de prijs van 1 gekregen, dus dat maakte meteen al een hoop goed.
En bij thuiskomst werd het alleen nog maar beter. Zodra mijn telefoon mijn netwerk binnen kwam, kwam er een bericht van Facebook.. Dat ik 3 entreekaartjes heb gewonnen voor de Scandinavië markt in Schokland op 6 of 7 mei.. Ik heb nog net niet staan stuiteren in de woonkamer, maar ben er wel ontzettend blij mee..
En met die komkommer komt het vast ook nog wel goed.. Toen ik merkte dat 1 van de 4 plantjes het niet ging redden ben ik meteen over gestapt op plan B, het zaaien van nieuwe plantjes. En vanmorgen zag ik dat ze alle 2 al boven de grond komen.
Dus er kiemen alweer nieuwe komkommers. Maar uit voorzorg stop ik die laatste 2 zaadjes dadelijk voor het slapen gaan ook nog even in de grond. Ik heb er in ieder geval vertrouwen in..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s