And then.. There was creativity!

Wat heb je aan een kweekkas als je de achterste helft niet eens kan gebruiken door dat het grondwater in dat deel elke keer zo hoog staat? Dat de groente die je daar kweekt meteen weer weg rot voor dat het überhaupt geoogst kan worden.. Dat je er liters aarde neer kan scheppen, maar weet dat het eigenlijk toch geen zin heeft..
Dus moest er een oplossing komen.. Een waarbij we weer optimaal gebruik van onze kweekkas kunnen maken.. Een waar bij er niks meer weg rot..
En laat ik nou net een goed idee hebben gekregen! Een plantenbak op hoge pootjes, over de hele breedte achter in de kas, zodat we nooit meer last hebben van te natte grond om in te moestuinieren..
En wat kun je daar dan beter voor gebruiken dan oude tuinhekken die verder toch niet meer gebruikt worden? Die eigenlijk vroeg of laat toch op de brandstapel terecht zouden komen, maar nu mooi gerecycled konden worden..
En dus heb ik de afgelopen dagen hard gewerkt aan een plantenbak. Een op hoge pootjes.
Tuinhekken slopen, van de losse planken zijkanten maken, meten, zagen, timmeren..
Het resultaat is nu een plantenbak van 85cm hoog, zodat we gewoon op sta hoogte kunnen tuinieren, 170cm bij 50cm en 40cm diep.. Groot genoeg om er straks sla, andijvie, kerstomaatjes en ander klein spul in te laten groeien..
Het resultaat mag er wezen, al is hij nog niet helemaal klaar. Maar voorlopig kan hij toch nog niet in de kas staan zo lang alles nog vol staat met plantjes.
De bodem moet nog verder af gemaakt worden en dan komt er nog worteldoek tegenaan aan de binnenkant. Maar volgend seizoen kunnen we er optimaal gebruik van maken. Nooit meer plantjes die met hun voeten in de te natte grond hoeven te staan!

Naamloos-2

Zondag, plukdag..

Zo, vandaag stond er na lange tijd weer eens een dagje sportiviteit op het programma. Quality time met mama.
We besloten om samen weer eens een lange wandeling te gaan maken. Bestemming onbekend. Echt een route hadden we niet in gedachten, maar we besloten maar richting Wylerbergmeer te gaan. Mede doordat mama daar al eerder wat bessenstruiken had zien staan. En ik wilde nog steeds wel een keer wat plukken uit de vrije natuur.
Dus zo gezegd, zo gedaan.. We trokken onze wandelschoenen aan en uitgerust met onze rugzakken gingen op pad. Erg lang duurde onze wandeling alleen niet want we kwamen al vrij snel een hoop bramenstruiken tegen.
Van een stevige wandeling was dus al geen sprake meer want ook de bramen moesten mee naar huis. Wel was het lastig om goede bramen te vinden. Er waren volgens mij al een aantal mensen ons voor geweest en wat er nog aan zat was of te rijp of moest nog rijp worden. Ook was er soms lastig bij te komen omdat de mooiste takken over het water hingen of de brandnetels een meter hoog stonden.
Maar ondanks alles hebben we toch nog 575 gram bramen bij elkaar weten te plukken, goed voor weer twee potjes jam.
Ook liet mama mij kennis maken met de vlierenstruik. Hoe ik deze kon herkennen, aangezien de bloemtrossen die er aan komen ook wel iets weg hebben van de bloemen van de berenklauw of zevenblad. Alleen hingen er deze keer geen bloemtrossen meer aan, maar trossen vol besjes waar je dus ook erg lekkere jam van kan maken. Dus ook dat moest geplukt worden.. Want alles wat eetbaar is, ging mee naar huis.
Volgend jaar gaan we alleen eerder in het seizoen een wandeling maken daar, zodat we ook een keer de bloemtrossen er af kunnen halen waar het door mij zo geliefde vlierbloesemsap van gemaakt wordt. Ik wil namelijk nog steeds een keer zelf aan de slag..
Eenmaal thuis gekomen lag er dus ook nog wat werk op ons te wachten. De bramen en vlierbessen moesten natuurlijk ook nog schoon gemaakt en gewassen worden. Wat een monnikenwerk! Al die trosjes met besjes moesten schoon gemaakt, uitgezocht en gewassen worden. Maar ons harde werken werd beloond met zo’n 530 gram aan vlierbessen, goed voor een paar potjes jam.
Maar voorlopig gaat alles eerst de diepvries in, tot dat we weer wat lege jampotjes hebben. Kunnen we de rest van het jaar lekker genieten van onze eigen gemaakte jam..

Naamloos-2

MMM: Marloes’ Moestuin Meldingen deel 13

Vandaag een bezoekje gebracht aan opa.. Op het kerkhof. Opa zou vandaag 94 jaar zijn geworden. Maar opa is er niet meer.. Al bijna 6 jaar niet meer.. Mijn opa was een vervend moestuinierder. Hij heeft mij zo’n beetje de kneepjes van het vak geleerd. Samen met mama besloot ik daarom ook nieuwe plantjes te gaan kopen. Na de vorige teleurstellende moestuin blog waren we daar wel aan toe.
We wilden de lege plekken op vullen met boerenkoolplantjes, maar deze waren nog niet in de winkel. Waarschijnlijk eind de week zodat we hopelijk deze winter weer boerenkool kunnen oogsten.
Wel hadden ze winterprei en winterbloemkool en andijvieplantjes. De winterprei kan gewoon buiten geplant worden, de winterbloemkool ook maar dan moet je die bij extra koud weer af gaan dekken. Of gewoon in een kas planten. En laten wij nou een kas hebben en nog ruimte vrij hebben waar voor heen de sla heeft gestaan.. En dus hebben we de andijvie en de bloemkool maar in kas gezet en de prei buiten in het vak waar voorheen de tuinbonen hebben gestaan.
Ook de peulenplanten en de erwten zijn de tuin uit gegaan, daar was niks meer van over. De rucola sla was ook de lucht ingeschoten en had bloem, dus die was ook rijp voor de container.
Nu hebben we aan de achterkant van de kas een hele strook leeg staan waar straks ruimte is voor minstens 12 boerenkoolplantjes. Dus vrijdag maar weer terug naar de winkel en hopen dat er dan nog plantjes zijn. Krijgen we misschien toch nog een beetje groente dit seizoen..

CAM01511

MMM: Marloes’ Moestuin Meldingen deel 12

Het gaat slecht. En dan praat ik niet over mezelf, maar over onze moestuin. Het is gewoon diep treurig. Een groot deel van de plantjes is op sterven na dood.
Zelfs bij Hetty in Zweden groeit alles beter, mits het daar niet op gevreten wordt door de herten..
Het was gewoon een slecht seizoen. Het heeft veel, maar dan ook enorm veel geregend. Volgens mij is onderhand de helft van wat we wilden zaaien weg gespoeld en wat er wel is gaan groeien is niet veel. Hadden we vorig jaar nog boontjes, peultjes en erwtjes in overvloed, mogen we nu blij zijn als we net een maaltje bij elkaar krijgen..
Het kwam allemaal laat op gang. Mede dankzij het koude voorjaar. Normaal hadden planten als spruitjes en broccoli al minstens een halve meter hoog moeten staan, nu mogen we blij zijn als ze niet worden aangevreten door de rupsen en/of slakken. Vandaag nog wel een paar pietleuterige broccoliroosjes ontdekt, dus ik hoop van harte dat deze nog iets groter gaan worden.
Het enige wat wel goed groeit buiten zijn de winterpenen en snijbiet. Van planten zoals de erwtjes, peultjes en tuinbonen hoeven we ook niks meer te verwachten.. Die zijn zo bruin gekleurd en al begonnen met verschrompelen. En dat terwijl de vorige keer alles er nog zo goed bij stond.
Maar gelukkig hebben we ook nog planten in de kas staan. Alhoewel daar ook niet altijd alles goed gaat. Zo hebben we in de hoek een enorm grote courgetteplant staan, maar zodra een courgette ook maar 10cm groot is rot de boel al weer weg. Waarschijnlijk is de grond daar gewoon veel te nat. Door alle vele regen die is gevallen staat het grondwater daar gewoon zo hoog, waardoor de plant waarschijnlijk met zijn wortels in het water staat..
Wel doen de vleestomaten het goed. Het is alweer tijd om die planten voor de 2e keer te dieven en ze hangen vol met tomaten. Er zijn zelfs al een paar tomaten geplukt die al rijp waren. Ook hebben we paprika’s en hebben we plantjes vol met kerstomaatjes.
Ook groeit er een ander enorm lange plant in de kas. Volgens mama is het een courgette, ik dacht dat het een komkommerplant was. Er groeien in elk geval al vruchten aan en hij zit vol met bloemen.
Nu maar hopen dat deze het wel vol gaan houden dit seizoen..

Naamloos-2