Afscheid nemen bestaat niet..

Afscheid nemen bestaat niet.. En toch was voor mij het moment aangebroken om afscheid te nemen.. Na zo’n 32 dagen weg te zijn geweest is het nu weer tijd om terug te keren naar Nederland. En dat na een maand lang in Zweden te zijn geweest. En geloof me, er zijn leukere dingen om te doen! De andere richting op rijden bijvoorbeeld.. Of ’s avonds in de zon buiten zitten..
Als ik de tijd kon terug draaien dan had ik het achter elkaar gedaan.. Dan was het nu 17 mei geweest en was ik mijn koffers aan het klaar maken voor vertrek.. Maar nu, nu zijn we een maand later en heb ik weer alles ingepakt. Maar deze keer om het allemaal weer mee terug naar Nederland te nemen.
En het is veel deze keer.. Ik neem weer een hoop bagage mee naar huis. Niet alleen aan spullen, maar ook aan een heleboel mooie en fijne herinneringen. Want die zijn er zeker.. Ik heb een ontzettend fijne tijd gehad daar, ook al waren er soms wat ups en downs. Ik heb ontzettend hard van alles genoten en ook een hoop geleerd. Niet alleen over Zweden, maar ook over mezelf. Ik heb er goede gesprekken gevoerd met de mensen die ik al kende, maar ook met de mensen die ik er heb leren kennen.
En bovendien had ik er een ontzettend leuk huis om in te wonen. Mooi rood met zo’n typisch Zweedse veranda er voor.. Prinsgården genaamd. In een doodgewone straat tussen doodgewone mensen. Gewoon in een straat waar iedereen ’s morgens naar zijn werk gaat en in het weekend het gras maait. Daar woonde ik. Met een kamer met planken vloer, zo’n een waarbij je naar een tijdje precies weet op welke plekken hij het hardst kraakt als je er over heen loopt. Met een bed dat ik zo wel zou willen ruilen tegen de mijne en een typisch Zweeds behangetje tegen de muur.. Dat was mijn thuis..
Met een groot grasveld en picknickbanken om te zitten, de veranda waar je elke avond de zon onder voelde gaan.. Het heerlijke zomer gevoel aan de rand van het Siljanmeer, maar waar je in de winter over heen kunt schaatsen..
De supermarkten waar ik inmiddels alles zo wist te vinden wat ik nodig had, de ritjes met de auto zonder navigatie, alsof ik er dagelijks reed.. Ik zal het missen..
Het leven was goed daar.. Het was zo ontspannen en relaxt.. Geen gehaast, gestress of tijdnood.. Living the good life..
Het weer was goed, perfect zelfs, ook al vielen de 1e paar dagen in Dalarna een beetje tegen. Gelukkig hadden wij een landklimaat en niet zo’n oer Hollandse ellende wat het weer betreft.. Ik heb genoten van heel veel zon.. Het leven speelde zich ook voornamelijk buiten af.. Huiswerk maken, tot ’s avonds laat met z’n alle buiten zitten en ook heel veel mountainbiken. Ik denk dat ik alles bij elkaar wel zo’n 200km heb afgelegd. Maar als je er een schitterend landschap vol meren, bossen en vele vergezichten voor terug krijgt is 200km nog maar een eitje.
En nu? Nu ben ik op mijn weg terug naar Nederland.. Vandaag, vandaag om 11.27 om precies te zijn, passeerde ik de grens met Denenmarken..

Naamloos

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s