Around Siljan..

Vandaag was een koude dag.. De afgelopen nacht had het flink geregend en vandaag moesten we het dus doen met zware bewolking. Omdat ik geen zin had om de hele dag binnen te zitten besloot ik mijn MTB maar uit de auto te halen, in elkaar te zetten (lees: wielen er in klikken) en naar het centrum te gaan fietsen.
De temperatuur kwam amper boven de 10 graden en je zou haast handschoenen hebben aangetrokken, maar dat weerhield mij er niet van om toch te gaan.
Alleen kreeg ik de pech dat op de terugweg weer zo’n beste regenbui los barstte. Maar een echte Nederlander is niet vies van een beetje regen toch? Verzopen kwam ik weer thuis, om vervolgens een lekkere warme douche te nemen.. Maar gelukkig nog wel wat leuke fotootjes kunnen maken vandaag bij het Siljanmeer om weer met jullie te kunnen delen..

Naamloos-2

Trip to wonderland..

Zo, vandaag 23 mei, stond deel 2 van mijn roadtrip op de planning. Ik heb Västra Götland gelaten voor wat het is en ben begonnen aan mijn 320km lange tocht naar Dalarna. De 1e kilometers gingen nog over de E20 waarbij ik het bekende Göta kanaal passeerde. Dit kanaal is aangelegd in 1832 en vormt een bevaarbare verbinding tussen het Kattegat en de Oostzee en is dus een belangrijke schakel tussen Göteborg en Stockholm. Dat je het even weet..
Na dat ik Mariestad gepasseerd was kon ik mijn weg verder vervolgen over riksväg 26, ook wel bekend als de Inlandsvägen, een weg door het binnenland van Zweden naar het midden van het land.
Erg snel rijd het niet, gezien die maximum snelheid op de meeste plekken maar 90, 80 of 60km/u is. Maar ik zou je ook niet aan raden om er harder te gaan rijden want dan mis je al het moois dat deze weg je te bieden heeft. De Inlandsvägen slingert namelijk door het landschap, berg op en berg af. Je hebt er bossen, ontelbare meren, vergezichten en zo nu en dan een dorpje met wat rood houten huizen.

Vandaag was het ook meteen een dag van het hele uur. Zo heb ik vanmorgen nog een lange ochtendwandeling gemaakt van een uur met Hetty en Milo, de hond. Tijdens deze wandeling ook weer een reetje gespot.
Om 10.00 stond het ontbijt weer klaar, om 12.00 reed ik Värmlands län binnen (waar ik meteen regen kreeg onderweg), om 14.00 Dalarnas län (daar scheen de zon), om 15.00 Mora kommun en om 16.00 op mijn eindbestemming. Als je het bord Mora kommun passeert zit je al wel in de gemeente Mora, maar daarna duurde het nog een kilometer of 57 voor dat je überhaupt in Mora zelf was. Kan je nagaan hoe uitgestrekt het hier is.
Eerst passeerde ik nog Johannisholm, de plek waar ik een aantal jaar geleden nog gekampeerd had. Ook kwam ik door Kättbo, daar heb ik toen in dat dezelfde jaar nog gemountainbiked. Leuk om die plekken weer terug te zien.
Daarna kwam ik eindelijk in Mora aan. Ook hier werd ik weer hartelijk ontvangen. Dit keer niet door Nederlanders, want hier logeer ik bij de Zweden. Eens kijken hoe gezellig het hier wordt de komende weken..

Naamloos-2

Dag Västra Götland..

Mijn laatste dag in årnas in Västra Götland aan het Vänern, Zwedens grootste meer. Na een verblijf van 4 dagen in deze regio start morgen het 2e deel van mijn reis: 320km noordelijker. Eindbestemming: Mora in Dalarnas län.
Dalarna is een provincie in het midden van Zweden met een oppervlakte van zo’n 28.194 km². Even ter vergelijking: België heeft een oppervlakte van 30.528 km².
Zo zie je maar weer want een enorm uitgestrekt land Zweden is.
Ondanks dat ik de gezelligheid en gastvrijheid zal missen hier heb ik ook wel weer zin om naar Mora te gaan voor lange tijd. Ook hier ga ik vrienden opzoeken, alleen zijn het deze keer geen Nederlanders.. Dus morgen staat voor de 2e keer het grote vertrek op de planning..

Naamloos-1

Roadtrip..

Wat te doen als je op een zaterdag niet hoeft te werken omdat je in Zweden zit? Nou, ga rond toeren over het Zweeds platteland. Langs langgerekte koolzaadvelden, graslanden, bossen en rood houten huisjes. Kleine gehuchtjes en iets grotere plaatsjes. De meeste hadden nog wel een kerk, sommige als je geluk had ook nog wel een supermarkt erbij.
Bij sommige plekken stopten we even voor een foto, bij anderen stapten we uit zoals in Fulössa. Daar stond een kerkje die wel de moeite waard was om te bezoeken. Van buiten af gezien stelt het niet veel voor, maar binnen was hij helemaal beschilderd.
Verder kwamen we onderweg ook diverse natuurgebieden tegen. Bij een natuurgebied groeiden een heleboel wilde orchideeën. Het andere mooie gebied was de berg Kinnekulle. Hier stond ook een grote uitzichtstoren boven op de berg waarvan je een gigantisch uitzicht had over de omgeving en het Vänern (het grote meer). Had je een beetje het gevoel alsof je over de Middellandse zee uit keek.
Ook zijn we onderweg natuurlijk nog even gestopt bij zo’n antiekwinkeltje bij mensen aan huis. Er stond een groot handgeschreven bord aan het begin van de weg. Want als we dan toch het Zweeds platteland op gaan, dan mag zoiets natuurlijk niet in het rijtje ontbreken!

Naamloos-2

Kvarnstensvandringen

En we hebben een mijlpaal bereikt! Bruce the moose publiceert vandaag de 100e blog.. Reden genoeg dus voor een feestje, haha.. Een bescheiden feestje..

Wat te doen als je in Zweden bent? Nou, ga van de natuur genieten.
Dat is dus wat ik deze avond ook heb gedaan. Samen met nog een paar honderd anderen. Vandaag werd er namelijk een wandeltocht georganiseerd door de plaatselijke voetbalvereniging waar o.a. de zoon van Hetty en Bert ook voetbalt.
Er was een tocht van zo’n 11,5km uitgezet in het nabije bos. Onderweg werden er nog worstjes geroosterd en kon je ook nog de grotten in.
Overdag heb ik verder niet veel gedaan. Het regende en was zo bewolkt dat het dus eigenlijk een dag was om binnen te blijven zitten. Dat werd dus een opfriscursus van de Zweedse taal. Het avondeten daarentegen was dus weer van een Nederlands kaliber. Friet met krokketten. En dat hier in Zweden.
Daarna maakte we ons aanstalten om naar de voetbalclub te gaan, in een gehucht verder op, maar wel van een iets grotere omvang als waar ik hier zit.
Bij vertrek viel de regen nog met bakken uit de lucht, maar het was een bui die later weer weg dreef. De wandeling op zich was wel mooi. Zweedse bossen zijn iets ruiger dan de bossen die ik gewend ben. Het ging door graslanden, stukjes asfalt, maar ook kronkelpaadjes waar we over keien en boomwortels moesten stappen en vaak moesten uitwijken voor de vele zwarte naaktslakken. Van muggen daarentegen weinig last gehad.
De route was met rood-wit lint gemarkeerd en makkelijk te volgen. Om de zoveel km stonden ook bordjes om precies te laten zien hoe ver je al gelopen had. Na een x aantal kilometer was de 1e stop met iets te drinken. Daarna vervolgden we onze weg en begon het weer even goed hard te regenen. Gelukkig waren we toen bijna bij het kerkje boven aan de berg waar het koor moest zingen en waar je als wandelaar dan even een tussenstop kon maken om te luisteren. Wat ze zongen was voor mij nog moeilijk te verstaan, maar het klonk op zich wel goed.
Toen we het kerkje uit kwamen scheen de zon ook door de bewolking heen en vanaf die tijd had het ook niet meer geregend.
Daarna werd het nog een stuk asfalt lopen, de weilanden door en de bossen weer in. Daar had je ook de qvarnstengruvan, de grotten dus. Hier stond weer een limonadekraampje en werden ook worstjes geroosterd. Dat was dus weer goed geregeld.
Het laatste stuk van de route ging alleen nog maar door het bos, waar we op het laatst ook nog een aantal trollen tegen kwamen die snoep en chocola uitdeelden aan alle wandelaars.
Eenmaal terug bij de voetbalclub werd er ook nog een diploma uitgeschreven voor alle deelnemers. Ik heb mijn naam toen maar op papier op geschreven want dat lukt die Zweden nooit om die foutloos te spellen. Na 2 keer verkeerd opschrijven heb ik nu toch nog een diploma gekregen waar mijn naam foutloos op staat!

Naamloos-2