Kvarnstensvandringen

En we hebben een mijlpaal bereikt! Bruce the moose publiceert vandaag de 100e blog.. Reden genoeg dus voor een feestje, haha.. Een bescheiden feestje..

Wat te doen als je in Zweden bent? Nou, ga van de natuur genieten.
Dat is dus wat ik deze avond ook heb gedaan. Samen met nog een paar honderd anderen. Vandaag werd er namelijk een wandeltocht georganiseerd door de plaatselijke voetbalvereniging waar o.a. de zoon van Hetty en Bert ook voetbalt.
Er was een tocht van zo’n 11,5km uitgezet in het nabije bos. Onderweg werden er nog worstjes geroosterd en kon je ook nog de grotten in.
Overdag heb ik verder niet veel gedaan. Het regende en was zo bewolkt dat het dus eigenlijk een dag was om binnen te blijven zitten. Dat werd dus een opfriscursus van de Zweedse taal. Het avondeten daarentegen was dus weer van een Nederlands kaliber. Friet met krokketten. En dat hier in Zweden.
Daarna maakte we ons aanstalten om naar de voetbalclub te gaan, in een gehucht verder op, maar wel van een iets grotere omvang als waar ik hier zit.
Bij vertrek viel de regen nog met bakken uit de lucht, maar het was een bui die later weer weg dreef. De wandeling op zich was wel mooi. Zweedse bossen zijn iets ruiger dan de bossen die ik gewend ben. Het ging door graslanden, stukjes asfalt, maar ook kronkelpaadjes waar we over keien en boomwortels moesten stappen en vaak moesten uitwijken voor de vele zwarte naaktslakken. Van muggen daarentegen weinig last gehad.
De route was met rood-wit lint gemarkeerd en makkelijk te volgen. Om de zoveel km stonden ook bordjes om precies te laten zien hoe ver je al gelopen had. Na een x aantal kilometer was de 1e stop met iets te drinken. Daarna vervolgden we onze weg en begon het weer even goed hard te regenen. Gelukkig waren we toen bijna bij het kerkje boven aan de berg waar het koor moest zingen en waar je als wandelaar dan even een tussenstop kon maken om te luisteren. Wat ze zongen was voor mij nog moeilijk te verstaan, maar het klonk op zich wel goed.
Toen we het kerkje uit kwamen scheen de zon ook door de bewolking heen en vanaf die tijd had het ook niet meer geregend.
Daarna werd het nog een stuk asfalt lopen, de weilanden door en de bossen weer in. Daar had je ook de qvarnstengruvan, de grotten dus. Hier stond weer een limonadekraampje en werden ook worstjes geroosterd. Dat was dus weer goed geregeld.
Het laatste stuk van de route ging alleen nog maar door het bos, waar we op het laatst ook nog een aantal trollen tegen kwamen die snoep en chocola uitdeelden aan alle wandelaars.
Eenmaal terug bij de voetbalclub werd er ook nog een diploma uitgeschreven voor alle deelnemers. Ik heb mijn naam toen maar op papier op geschreven want dat lukt die Zweden nooit om die foutloos te spellen. Na 2 keer verkeerd opschrijven heb ik nu toch nog een diploma gekregen waar mijn naam foutloos op staat!

Naamloos-2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s