MMM: Marloes’ Moestuin Meldingen deel 7

Het leven in moestuinland gaat gewoon verder. Of toch niet? Van mijn kweekbakje met aubergines en kerstomaatjes heeft ook niet elk plantje het overleeft. Dat ene zonnestraaltje van afgelopen week was denk ik net iets te veel van het goede. Twee aubergines en twee kerstomaatjes staan nog fier overeind, de rest is op sterven na dood.. Deze plantjes “zuipen” ook bij het leven, waarschijnlijk doordat ze alleen nog maar in een kluitje moestuingrond staan. Ik moet ze overpotten, maar vind ze daar eigenlijk nog wat te teer voor..
Ook in de kas zijn er wat zwakkere plantjes geconstateerd. Het overplanten van de paprika’s gaat tot nu toe goed, van de komkommer is er nog een overgebleven en ook lijkt het mij verstandig om nieuwe vleestomaten te gaan zaaien, willen we straks genoeg hebben voor de soep. Gelukkig groeit de sla en spinazie wel goed.
Buiten de kas zijn nog geen voorderingen te zien, wel heb ik weer wat nieuws erbij gezaaid. Augurken wel te verstaan. Het is namelijk erg leuk om die dingen te zien groeien.

Een tijdje terug vertelde ik ook over de “mislukte” poging van het kweken van komkommers en courgettes. Ik heb toen weer nieuwe gezaaid en inmiddels komen de eerste plantjes alweer boven de grond. Nu maar hopen dat deze 2e lichting het wel overleefd.. Maar daar heb ik alle vertrouwen in. Van de aubergines, kerstomaatjes en vleestomaten ga ik nu ook maar weer nieuwe zaaien. De aanhouder wint tenslotte!

Naamloos-2

Het leed dat jas kopen heet!

Soms zijn er van die dagen waarvan je denkt…Grr.. Nou, bij mij ging de hele week zo! Vooral als je je zinnen hebt gezet op iets wat je al heel lang wilt en het uiteindelijk bijna niet door blijkt te gaan.. Zo was mijn week dus ook..
Het begon allemaal vorige week, toen ik eindelijk na lang zoeken (en met lang bedoel ik lang, zo’n beetje elke lente in mijn jonge jaren) de ultieme jas had gevonden voor als die dikke winterjas kon overzomeren (overwinteren is toch ook een woord) in de kast.
Vol goede moed stapte ik in mijn autootje naar Kleve, naar de grote vestiging van de Intersport. Intersport Adventure wel te verstaan. Ik had twee goede redenen om over de grens te gaan winkelen:
1. Daar verkopen ze het merk waarvan ik een jas heb gezien.
2. Ik was de trotse eigenaar van een partij kortingsbonnen die ik mooi kon benutten.
Eenmaal in de winkel was er zo’n aardige verkoper die mij netjes hielp. Geen opdringerig figuur die je een veel te dure jas probeert aan te smeren die achteraf niet eens lekker zit, maar een die eerlijk durft toe te geven als iets je ook eens niet mooi staat.
Na verschillende modellen, maten en kleuren gepast te hebben was voor mij de keus niet moeilijk.. De jas die ik op internet tegen kwam en waar al weken een foto van prijkte op mijn telefoon. Die jas die ik niet meer uit mijn hoofd kon krijgen en die het dus moest gaan worden..
Een nadeel: hij moest besteld worden. Gelukkig had ik van het zelfde soort al een langer model gepast, dus ik wist precies wat ik nodig had.. Ik besloot een bestelling te plaatsen..
En vanaf toen begon de ellende. Op die bewuste woensdagmiddag kreeg ik een telefoontje.. Jas Greenland is niet meer leverbaar in de door mij gekozen kleur en maat.. Wat een tegenvaller! Omdat ik maar een klein woordje over de grens spreek probeerde ik zo goed als ik kon in Duits/Nederlands te vragen of er dan niet een andere kleur besteld kon worden.. Zelfde maat, andere kleur, nieuwe poging..
Het grote wachten kon weer beginnen.. En ook op donderdagochtend kwam het vervelende telefoontje.. Poging nummer twee ook mislukt.. Had ik hier nu voor gespaard, opgepast en mijn verjaardagsgeld opzij gelegd?
Ik probeerde alles op alles te zetten en dook het internet op.. En bij een externe leverancier vond ik hem.. Mijn jas in mijn maat in mijn kleur. Gisteren besteld en vandaag voor het eerst aan gehad..
En ben ik blij? Ik ben zeker blij! Want bij het ophalen van mijn aanbetaling kreeg ik ook nog zo’n mooie eland mee, precies in de kleur van mijn autootje.. Met de excuses van Intersport voor het ongemak en niet meer kunnen leveren van mijn favoriete jas. Dat maakte een hoop goed. Gelukkig kan ik hem vanaf nu alsnog dragen!

Naamloos-2

MMM: Marloes’ Moestuin Meldingen deel 6

Vandaag ging radicaal het roer om. Ik had voor de verandering eens op een eerder tijdstip taalles en dus had ik vandaag mooi de tijd om de rest van mijn dag buitenshuis te besteden. Viel vanmorgen de regen nog met bakken uit de lucht (althans, onderweg naar taalles), zo scheen vanmiddag lekker het zonnetje bij zo’n 14 graden. En dus was het vandaag tijd voor wat nieuwe bezigheden op moestuinmaandag.
Binnen in huis gaat het namelijk met ups en downs. Mijn plantjes sneuvelen met bosjes.. Waren het de vorige keer nog maar twee plantjes, nu heb ik gewoon nog maar een courgette en een komkommerplantje over. De rest begint te verschrompelen. Aan gebrek aan aandacht ligt het niet en ook niet aan te weinig water. Misschien was ik gewoon wel te enthousiast en ben ik te vroeg begonnen met zaaien. Hoe dan ook, mijn plantjes zijn dood.
Daarentegen was er ook weer positief nieuws. De kerstomaatjes doen het tot nu toe goed, die staan nog lekker stevig op hun steeltje. Ook de vleestomaten en paprika’s gaan goed, zo goed zelfs dat ik ze elders heb geplant en het kweekbakje nu weer kan gebruiken om nieuwe courgette en komkommerplantjes te kweken. Hopelijk gaat het deze keer een stukje beter.
Verder kan ik ook het blijde nieuws melden dat er al aubergine plantjes zijn gaan groeien. Drie stuks in totaal nu. Twee ervan zijn al zo’n 15mm, die ander is nog zo’n groen friemeltje net boven de grond. Maar… Het groeit!
En dus heb ik, zoals ik al eerder schreef, vandaag buiten gewerkt. Ik heb namelijk een stukje grond tot mijn beschikking en een heuse kas waar ik samen met mijn moeder een moestuin in leven probeer te houden. Ben ik meer van de grove groente zoals broccoli, bloemkool, boontjes, wortels, erwtjes en peultjes, zo is mama meer van de fijne groente binnen in de kas zoals de paprika’s, spinazie en verschillende soorten sla.
Om het nieuwe moestuinseizoen te starten moest er eerst afgerekend worden met de restanten van afgelopen jaar. De hele winter lang had de boel stil gelegen en her en der begroeid met ongewenst groen. Het werd een middag van wieden en spitten. In de kas was door moeders al een begin gemaakt. Daar kwam de eerste spinazie en sla al met hun kopjes boven de grond.
Buiten zag het eruit als een braakliggend terrein. Maar ook dat is nu verleden tijd. Het onkruid is weg, de grond is omgespit, de grote kluiten zand zijn weer fijn en de eerste groente is alweer gezaaid. De tuinbonen, snijbiet, broccoli, ijsbergsla, winterpenen, erwtjes en peultjes zijn gezaaid. Nu maar hopen dat het met deze groente wel iets gaat worden…

moestuin