Lang leve gezelligheid!

De verkoudheid heeft mij in zijn macht. Van de week was het zelfs zo erg dat alles potdicht zat en mijn keel bij elke slikbeurt aanvoelde als ongebruikt schuurpapier. Daarbij kwam er nog bij dat mijn hoest klonk alsof ik pas een hond had aangeschaft als huisdier.. Wat natuurlijk niet zo is..
Verkoudheid 2.0.. Wist ik het begin van de maand nog terug te dringen tot een niveau waarbij ik nog optimaal kon presteren, heb ik mij de afgelopen week best ellendig gevoeld.
Gelukkig kwam daar vlak voor het weekend een einde aan. Want dit weekend stond er weer eens iets leuks op de planning. Twee leuke dingen zelfs.
Dit weekend zijn er namelijk sinds lange tijd weer twee vriendjes bij mij in huis. Bolletje en Pluis. Bolletje en Pluis zijn de katten van mijn zus en haar vriend. En ik ben het vaste adres voor als ze weer even uit logeren gaan. Dus geen avondje alleen op de bank, maar twee heel gezellige beestjes om mij heen.
Ik hou van katten. Heerlijk om zo’n beestje te hebben die ’s avonds gezellig bij je op de bank kruipt. Waarom ik dan zelf geen kat heb? Omdat ik dat zielig vind. Waar laat je zo’n kat als ik elke keer terug wil naar Zweden? Elke keer maar weer in een pension stoppen omdat hij nergens anders terecht kan? Nee, ik wil me niet afhankelijk voelen van zo’n beestje. Des te meer geniet ik van de logeerpartijtjes van Bolletje en Pluis en T.C., de kat van mijn ouders.

Gisteravond stond er alleen iets anders op de planning dan een avondje bankhangen. Gisteravond heb ik namelijk mee gedaan met de dropping van de badmintonvereniging waar ik al 18 jaar lid van ben. Ik had mijn collega uitgenodigd om samen met mij mee te doen. Zij was meteen enthousiast.
De gene met wie ik exact een jaar geleden ook het personeelsuitje organiseerde. Een jaar geleden liepen wij namelijk in de bossen bij Wehl, waar Sofia die avond rond dwaalde als geest van een eeuwig vermist meisje tijdens een spokentocht.
En gisteravond werden we dan gedropt in de Groesbeekse bossen. Om vervolgens achter Cantecleer rond te dwalen op de donkere, moeilijk begaanbare paden. Het was koud, zo rond het vriespunt, maar dat maakte de sfeer er niet minder om. We hadden de grootste lol met z’n allen. Na meer dan twee uur rond gedwaald te hebben kwamen we weer bij het eindpunt aan waar nog een gezellige avond volgde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s