Blue Monday, hoe smurf jij je vandaag?

Hallo mensen, vandaag het is Blue Monday!
Terwijl half Nederland het liefst met de dekens over zijn hoofd in bed blijft liggen, sta ik goed gehumeurd naast mijn bed. Naar buiten kijkend zie ik een strakblauwe hemel en ook de zon laat zich weer van zijn beste kant zien.
Om deze dag toch nog wat extra kracht bij te zetten trek ik iets blauws aan. Dat is toch de bedoeling van Blue Monday? Blue Monday, blauwe maandag? Nee dus.. Vieren we dan een dag ter ere van Pino, koekiemonster of die grappige kleine blauwe mannetjes uit Smurfenland? Nee, ook niet.. Nee, op Blue Monday hoor je chagrijnig te zijn, depressief en bovenal treurig.
Er is zelfs iemand geweest die op een blauwe maandag een formule heeft bedacht (wetenschappelijk bewezen!!) om te bereken dat het vandaag de meest deprimerende dag van het jaar zou moeten zijn. Dan komen mensen er achter dat de goede voornemens mislukt zijn (hè jammer, na 2 weken is die 10 kilo er nog niet af of het pakje sigaretten was nog niet leeg) en dat de vakantie nog mijlenver weg is.. Maar niet voor mij. Want het mag vandaag dan wel Blue Monday zijn, vandaag over precies 4 maanden ga ik al lekker op vakantie! Weer terug naar Zweden!
Terwijl half Nederland nog loopt te shagrijnen stap ik vrolijk door deze dag. Niks geen depressie, ochtendhumeur of een hoop treurigheid voor mij. Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw en ik voel me goed.
En in de hoop dat ik deze geweldige blauwe dag een beetje draaglijk kan maken voor mijn medemens deel ik hieronder de quote van de dag.. Want voor je het weet is het alweer dinsdag!

blue-monday-quote

Alsjeblieft, één portie vitamine D..

Koning winter is opgestaan uit zijn winterslaap. Eindelijk! Heeft hij toch nog een beetje naar mij geluisterd. Het is koud buiten. Voor Nederlandse begrippen dan, want ik vind het heerlijk. Gisteren zelfs, toen kregen we natte sneeuw. En toen ik vanmorgen opstond was de wereld voor heel even gehuld in een wit lakentje. Heel even dan, want de zon deed hard zijn best om alles weer te doen smelten.
Het werd een mooie dag vandaag. De zon stond hoog aan de hemel en maakte deze koude dag enigszins dragelijk. Het was echt zo’n dag om er op uit te trekken. De aanmaak van vitamine D was weer optimaal.
En dus werden ook vandaag de wandelschoenen weer uit de kast gehaald. Het werd een rondje om de Mookerplas, beter bekend als de Siep. Het was er druk op de parkeerplaats. Blijkbaar hadden veel mensen het zelfde plan gevat om er juist op deze mooie dag op uit te gaan en te genieten. We kwamen genoeg wandelaars tegen.
Het was genieten. De zon stond hoog aan de hemel en brandde op onze wangen. Diep weg gedoken in onze jassen zetten we onze wandeling voort. Het water naast ons kabbelde rustig heen en weer en af en toe hoorde we het geplons van een eend of onze eigen voetstappen in de plassen water op het soms ietwat modderige pad.
Af en toe schoven er wat donkere wolken voor de zon, maar het bleef droog. Toen de wind wat begon aan te trekken kwamen we bij De Loopplank aan. Volgens mijn moeder schijnen ze daar overheerlijke warme chocomel te hebben, dus daar moest ik natuurlijk meer van weten.
Het was er druk. Binnen zat het stampvol, maar we wisten nog net een tafeltje voor vier personen bij het raam te bemachtigen. Met rode wangen van de winterse kou gingen we zitten. Het was genieten. Niet alleen van de chocomel, maar ook van elkaars aanwezigheid.
Het was een goede afsluiting van de week, om morgen weer fris een nieuwe week in te gaan. De ideale tijdsbesteding op een zondag middag. Heerlijk lopen langs het water en de dag afsluiten met een warme chocomel. Een zondag zoals een zondag hoort te zijn. Van mij mag die winter nog heel lang duren!

CAM00425

Het mannetje van de ANWB

Soms zijn er van die dagen waarvan je denkt, het is weer zo’n dag.. Nou, vandaag was dus zo’n dag! Stond ik vanmorgen nog vol goede moed naast mijn bed, werd dat goede humeur meteen de grond in geboord zodra ik in mijn auto stapte.
Daar zat ik dan met mijn goede gedrag.. Zodra ik de sleutel omdraaide hoorde ik dat het helemaal mis was. Hij rochelde van alle kanten. Alsof er iemand met zware bronchitis voor mij stond. Het autootje schudde en schokte van alle kanten..
Het zal toch niet? Hij zal mij toch niet in de steek laten? Niet vandaag!! Niet nadat ik gisteren nog trots vertelde met de auto naar Zweden te gaan.. Jawel hoor, de 1e lampjes begonnen te knipperen: motorblok.
Aangezien ik moest gaan werken heb ik de 1e de beste hulplijn maar ingeschakeld. Good old dad is er altijd als je hem nodig hebt.. De garage werd gebeld, het mannetje van de ANWB kwam langs.. Een blik onder de motorkap zei genoeg.. “Ik zie het al, u heeft visite gehad.”
Nou, bedankt meneer de steenmarter voor het verpesten van mijn ochtend. Bedankt voor het doorknagen van de bougiekabel in mijn autootje.. De volgende keer zoek je maar een ander slachtoffer uit!!
Gelukkig rijd mijn auto nu weer, dankzij het mannetje van de ANWB!

CAM00413[1]

There is something about Sweden..

Ja, het is definitief. Ik ga (weer) naar Zweden.
Voor vele van jullie is dat natuurlijk geen nieuws meer. Sinds 2008 (met uitzondering van 2009) ben ik zo’n beetje elk jaar in Zweden geweest. Van noord tot zuid en van oost tot west. Inmiddels staat de teller alweer op 12 bezoekjes.

En nu ga ik weer. Naja niet nu, maar wel dit jaar. Ik kan in ieder geval al beginnen met aftellen. Voor het eerst kijk ik er echt weer naar uit om te gaan.
Want dit keer wordt het geen vliegticket of een reisje met de trein. Nee, dit keer gooi ik het over een heel andere boeg.. Namelijk die van Stena Line! Dit keer ga ik met de boot. De grote ferry van Kiel in Noord-Duitsland naar Göteborg in Zweden.

Hoewel ik alweer een aantal jaar op mezelf woon gaat er voor mijn gevoel een wereld van zelfstandigheid voor mij open.. Want ik mag dan wel weer voor de zoveelste keer de wijde wereld in trekken, dit jaar is het mijn eigen autootje die mij naar Zweden gaat brengen! Voor het eerst leg ik deze hele reis af met mijn eigen kleine autootje.

Dus nou snappen jullie natuurlijk wel dat de voorpret voor mijn vakantie al een beetje begonnen is. Ticket regelen, routes uitstippelen, een slaapplaats zoeken, dat soort werk. Al is dat laatste niet zo heel erg moeilijk, aangezien ik in verschillende regio’s mensen heb wonen die ik erg goed ken.
Zo staat de 1e tussenstop gepland aan het Vänermeer. Het Vänern is met een oppervlakte van 5655 km² het grootste meer van Zweden en het op drie na grootste meer van Europa. Ter vergelijking; het IJsselmeer is ongeveer 1100 km². Ik zelf ben er nog nooit geweest, maar als je er mensen kent en je rijd er langs kan je maar beter even uitstappen.

Vervolgens gaat de reis verder naar mijn geliefde Dalarna. Eindbestemming is Prinsgården in Mora, het huis wat een beetje mijn 2e thuis begint te worden en waar ik altijd welkom ben. Ik heb er goede herinneringen aan. Ondanks dat ik er al een aantal keer ben geweest voelt het altijd fijn om er weer terug te komen.
En zeker nu ik mijn eigen autootje bij me heb. Want wat is er nou leuker dan een dagje naar Falun, een citytrip naar Borlänge, IKEA of een bezoekje te brengen aan Leksand? Wat voor heen nooit zo goed mogelijk was kan ik nu ineens allemaal gaan doen.. Ineens gaat er een wereld voor mij open. De wondere wereld die Zweden heet..

prinsgården

Een zondagse wandeling..

Soms zijn er van die dagen dat je zin hebt in iets spontaans. Vandaag was nou zo’n dag. Ik werd wakker en de zon deed heel hard zijn best om zich net deze ene dag van de week van zijn zonnigste kant te laten zien. Het was hem nog gelukt ook. Van het trieste weer dat op de planning stond was niks meer over.
Ik stond weer voor mijn “wekelijkse” dilemma.. MTB of bellen? Het werd het tweede.. Niet alleen mama ging mee, ook papa was dit keer van de partij.
Zo’n spontane actie.. Alles laten liggen wat we wilden doen vandaag en naar buiten. Het werd een grensoverschrijdende wandeling. Duitsland was de bestemming.
Het was fris, maar dat mocht de pret niet drukken. In de zon was het heerlijk weer.
We wandelden achter het dierentuintje door waar ik meteen kennis maakte met een fantastisch rendier.
Om de dag helemaal compleet te maken kwam mama met het briljante plan om nog ergens wat te gaan drinken. We besloten het centrum in te lopen. Bij het eerste de beste café die geopend was zijn we naar binnen gegaan.. Mijn hemel wat hadden ze daar een lekkere apfelstrudel!! En ook nog eens met warme vanillesaus. En om het helemaal af te maken had ik er ook nog eens een warme chocomel met slagroom bij..
Om daarna de nodige calorieën te verbranden zijn we nog een wandeling gaan maken langs het kanaal. De zon begon inmiddels te zakken en de wind trok aan. Het begon steeds meer af te koelen. Tijd dus om de auto op te zoeken en terug te rijden naar huis.. Terug naar huis van een heerlijk dagje in de buitenlucht..

Naamloos-1