Bruce the moose heeft het warm..

Bruce the moose heeft het warm. Het is half december en als hij uit het raam kijkt ziet hij alleen maar asfalt. Geen winter wonderland in Nederland, maar boterzacht weer. Lente temperaturen. Bloemen en bomen die bloei staan, de bollen die al op beginnen te komen, winterjassen aan de kapstok..
Bruce the moose wordt er een beetje moedeloos van. Troosteloos staart hij uit het raam. De vrachtwagen die voorbij kwam rijden leek op een strooiwagen, maar het was er geen. Nee, er viel niks te strooien. Droge wegen vandaag. Zelfs de regen hielt zich een paar dagen koest.
Nee, voor ons geen autoruiten krabben of een witte kerst dit jaar.. Of we moeten “let it snow” proberen te roepen tot we er bij neervallen.. Maar koning winter (die waarschijnlijk in een diepe winterslaap verkeerd) denkt daar heel anders over. So keep dreaming of a white Christmas.. Of Vrouw Holle moet nog een aantal kussens hebben om op te schudden..

WEER

Kerst, sfeer en meer..

Ik ben gevoelig voor kerstmuziek. Geen idee hoe dat komt. Misschien is het wel genetisch bepaald ofzo, zo’n kerstmuziek gen, ik weet het niet..
Ik praat dan ook niet over die commerciële geluiden zoals Last Christmas, All i want for Christmas is you of het meest vreselijke nummer Mommy kissing Santa Claus.. Wie dat laatste nummer heeft uitgevonden mag zich trouwens wel heel diep gaan schamen! Maar dat even terzijde.
Nee, ik praat dan over echte kerstmuziek. In de categorie klassiek, traditioneel, gevoelig.. Nummers zoals O holy night, Silent night, The first Noël, dat genre..
Op de een of andere manier word ik er rustig van. Ik kan er lang naar luisteren of ze gewoon kei hard schaamteloos mee zingen in de auto.. Natuurlijk niet binnen de bebouwde kom, waar je voor elke drempel en stoplicht moet afremmen. Ook ik heb enigszins nog wel wat eigenwaarde.

Ook vanavond stond in het teken van muziek. Kerst, sfeer en meer. Het werd georganiseerd door verschillende koren uit Groesbeek en een uit de regio. Het optreden vond plaats in de kerk, waar het qua akoestiek toch al vaak mooier klinkt dan gewoon in een zaaltje en op het kerkplein stonden diverse kraampjes met warme chocomel, kerststol, snert en glühwein. Ondanks dat het buiten boterzacht was, zoals ze de hele week al roepen bij RTL Late Night op tv, zat het winterse sfeertje er toch goed in. Het was weer echt zo’n ouderwets gevoel van saamhorigheid. Want zoals ze zeggen, muziek verbroederd.

Kerst, sfeer en meer

Ik zou er samen met mijn ouders heen gegaan zijn. Door omstandigheden is papa thuis gebleven en heb ik samen met mama genoten van een heerlijke avond.
Het wat namelijk niet alleen maar kerst dat voorbij kwam. Ook nummers als Proximus van Mauro Picoto en Home van Dotan passeerden de revue. Het was klassiek, gospel, modern.. Bekende, maar ook minder bekende nummers..
Zelfs ook een aantal nummers die mij weer even een flashback gaven naar het Lucia concert vorig jaar op 13 december in Göteborg. Ik kreeg er rillingen van. Of dat nou kwam door de muziek of mijn koude voeten, dat laat ik even in het midden.
Maar dit zijn gewoon van die kleine momentjes waar je van moet genieten. Gewoon even geen avondje thuis voor de tv, maar samen genieten van een mooi concert. En of je nou van kerst houd of niet, voor even was het alsof alle ellende uit de wereld was verdwenen..

three little friends..

Het is 16 december, een week voor kerst. Zomaar een woensdag, maar niet voor Bruce the moose. Bruce the moose is namelijk uit logeren. In Malden.
Bruce logeert vanavond namelijk bij drie van zijn grote vrienden: Romy, Tiger en Zofie. Voor wie niet weet wie dat zijn, Romy is een grote rood-witte poes. Zij woont hier al lang in huis. Romy is van de categorie huis, tuin en keukenkat. Geen idee hoe oud ze al is, lief is ze in ieder geval wel.
De andere twee zijn Tiger en Zofie. Zij zijn van de schattige, pluizige categorie kat. Welk soort zij zijn, is me wel verteld, maar ben de naam alweer vergeten. Ze wonen hier nog niet zo heel lang, maar hebben het ook prima naar hun zin hier.

En vandaag kwam daar dus Bruce the moose bij, als tijdelijke inwoner van dit huis. Terwijl de katten baasjes een stedentripje maken houd hij hier de wacht.
Bruce the moose vond het wel wat spannend hoor. De kleintjes waren nogal speels, maar met Romy kon hij het meteen al goed vinden. Zou het komen omdat ze dezelfde kleur hebben? Hij durfde zelfs een selfie te maken toen Romy lag te slapen. Heerlijk even zo’n avondje oppassen met drie van die vriendjes om je heen..

CAM00290

Home sweet home..

Na alle hectiek van de afgelopen dagen is nu de rust weer een beetje terug gekeerd. Papa is weer thuis. Geheel onverwacht een paar dagen in het ziekenhuis (de reden laten we even buiten beschouwing) door gebracht.
Gelukkig was er Sven, het tweelingbroertje van Bruce the moose om hem gezelschap te houden. Bruce zelf houd namelijk niet van ziekenhuizen.
Hij was veel liever bij mij. Om te zien hoe ik saffraanbroodjes ging bakken en om mama te helpen met de kerstboom. Dat vond hij veel leuker. Hij vond het namelijk wel gezellig, zo’n weekendje logeren.. Bruce was al helemaal in de kerststemming. Lussekatter, een kerstboom, kerstmuziek..
Voor Bruce kan het niet vroeg genoeg beginnen.. En voor mij trouwens ook niet. Papa is weer thuis, dus deze kerst zijn we weer gezellig met z’n allen bij elkaar..
Dus nu maar zorgen dat ik niet ziek word. Mijn keel doet pijn, heb het al de hele dag koud en ben al een paar dagen moe. Dat worden de komende dagen flink wat vitamientjes! En wat gezelschap van Bruce the moose! Dan moet het helemaal goed komen.. Toch? Want ziek zijn met kerst, dat gaat hem mooi niet worden!

12376559_10208200470519312_4713629631731215620_n