“KPN doet het gewoon”, maar nu even niet..

De wereld vergaat.. Bijna letterlijk.. De reden? Een grote storing bij KPN. Half Nederland is in paniek, de andere helft heeft waarschijnlijk een andere provider of gewoon helemaal geen tv.
Een hele dag zonder tv. Zomaar een vrijdag avond waarop er geen tv gekeken kon worden. Ook ik had me verheugd op een avondje languit op de bank voor de tv, maar nee, Het werd geen Voice of Holland voor mij en tig anderen Nederlanders.
Maar zoals ze altijd zeggen, gelukkig hebben we het internet nog.
En dus kon ik mooi eens op Facebook gaan kijken wat al mijn mede KPN-ers nou eigenlijk aan het doen zijn op zo’n avond.. Want een avond zonder tv en de totale paniek breekt uit. En dus deden ze vanavond alleen maar waar een echte Nederlander goed in is: klagen. Goed voor de saamhorigheid in Nederland. Gezamenlijk klagen omdat je toevallig een avondje geen tv kan kijken. En dan ook nog ik weet niet hoeveel compensatie eisen omdat je net dat ene programma mist dat waarschijnlijk nog wel 10 keer herhaald wordt of morgen gewoon bij uitzending gemist staat.
Ineens heerst er grote verveling in Nederland en wordt pas echt goed zichtbaar hoe veel impact zo’n tv eigenlijk heeft op ons dagelijks leven.. Wij Nederlanders kunnen nog geen dag zonder. We weten ons geen raad.. Een dag geen tv en we weten al meteen niet meer wat we moeten doen..
Vroeger toen wisten ze niet beter.. Toen was er nog geen tv.. En als er al tv was, dan was er ook lang niet zoveel keus als nu. Wat dat betreft zijn we verwend. We komen thuis van ons werk, we gaan eten, schuiven de vuile vaat in de afwasmachine en ploffen dan voor de rest van de avond op de bank voor de tv. We staan hooguit nog een keer op om naar de koelkast te lopen, maar dan alleen als er reclame is (en die is er veel) of als we de boel gepauzeerd hebben want dat kan tegenwoordig ook allemaal al. Want we willen natuurlijk niks missen..
Maar nu.. Nu kwamen de mensen thuis, ploften voor de tv neer en keken naar een groot zwart scherm. KPN was overleden. In plaats van een beetje saamhorigheid in huis gingen de mensen massaal de social media op om te klagen, te zeuren en te zeiken. Gewoon omdat we anders niet meer weten hoe we ons moeten vermaken. Het is gemakzucht. Onze wereld is digitaal en we weten niet meer beter. Tot dat er iets niet werkt, dan slaat de totale paniek toe.
En ik? Ik had nergens last van. Ik heb me kostelijk vermaakt om al die klagende landgenoten en op internet via uitzending gemist Grenzeloos Verliefd gekeken die ik eerder deze week al via KPN had opgenomen.
En nu is het laat op de avondje en mijn kastje doet het nog steeds niet. Het is stil in huis. Het beeld van de tv staat op zwart en het kastje knippert. Enig teken van leven zit er dus toch nog in. Ik laat het voor wat het is. Morgen weer een dag.. Even resetten en we hebben gewoon weer beeld. En zo niet? Ik heb ook nog een hele mooie boekenkast in de woonkamer staan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s