Waarom Zweden?

Dat is een vraag die ik vaak te horen krijg en mezelf ook wel eens stel.. Waarom eigenlijk?
Vroeger, vroeger toen ik nog klein was (niet dat ik nu groot ben, maar dat even terzijde) wilde ik graag een keer naar Canada. Ik zat toen in zo’n fase dat ik gek was op beren want ja, welk meisje wil nou niet zo’n lieve teddybeer? Anyway, in Canada wonen beren. Of dat nu nog zo is, geen idee? Maar Canada had beren en daarom wilde ik daar heen, punt.
Mijn opa, altijd mijn beste maatje geweest vertelde mij wel eens verhalen over zijn broer in Canada en elke herfst en kerstvakantie zat ik uren voor de tv naar al die jeugdfilms te kijken die zich in de Canadese natuur afspeelden. Prachtig vond ik dat. Ik moet toen denk ik een jaar of 9 zijn geweest..
Maar ja, canada is ver weg en duur om er te komen. Daar rijd je niet zomaar even heen..
Tot dat ik op een zekere dag een Zweedse jeugdfilm zag op tv. Pippi Langkous was al langer favoriet, maar dit was anders. Ik zag de rood houten huizen en een overweldigende natuur, voor mij als klein meisje een soort Canada in Europa.
Toch duurde het nog tot 2008 voor dat ik voor het eerst in Zweden zou komen.. Malmö was mijn 1e kennismaking met dit Scandinavische land, nooit wetend dat er daarna nog vele reizen zouden volgen. De treinreis die ik vervolgens maakte van Malmö naar Stockholm was schitterend en mijn tijd in de Zweedse hoofdstad gaf de doorslag: hier wilde ik meer van weten, van zien, van proeven.. Malmö, Stockholm, Göteborg, Mora, Östersund, Uppsala, Vilhelmina, Jokkmokk, Kiruna, Sigtuna.. Ik heb het allemaal gezien.
Bij elke reis naar Zweden groeide het gevoel van thuis komen en werd het afscheid nemen steeds zwaarder. De rust, de ruimte, de natuur, de vrijheid.. Geen gestress, gehaast, alles zo relaxt, vriendelijke mensen, behulpzaam..
Ik begon me meer en meer thuis te voelen, voelde steeds meer affiniteit met de Zweden. Ik had al favoriete winkels, favoriet eten, ben gek op het Scandinavisch interieur..
Ik ging me verdiepen in de Zweedse cultuur met haar tradities en feestdagen, ben de taal gaan leren omdat ik mezelf verstaanbaar wil kunnen maken en wil kunnen communiceren (al spreken ze daar perfect Engels) met de vrienden die ik daar inmiddels al gemaakt heb..
En soms dan bekruipt me wel eens een gevoel van heimwee.. Als ik in de wintermaanden weer eens naar buiten kijk en denk aan die echte winters daar in het noorden, gehuld in een witte deken van sneeuw..
Maar dan prijs ik mezelf gelukkig dat ik kennis heb mogen maken met dit prachtige land. Een land, dat aanvoelt als een 2e thuis..

Zweeds huis in de bossen van Dalarna, Zweden
Zweeds huis in de bossen van Dalarna, Zweden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s